20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΣ

Υποστηρίζει πως δεν θέτει όρους για την επιστροφή του στη Ν.Δ. ο κ. Ανδρέας
Ανδριανόπουλος. Θέλει όμως έναν συγκεκριμένο ρόλο, μία καθαρή συνεννόηση
τύπου: «Σε θέλουμε γι’ αυτό και γι’ αυτό». Και όχι, «έλα και θα δούμε».
Δηλώνει φιλελεύθερος. Εκτιμά πως υπάρχει πεδίο ανάπτυξης ενός τέτοιου κόμματος
στη χώρα μας και χαρακτηρίζει «πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία, που προάγει τον
παραλογισμό» τη συνεργασία Αριστεράς και Δεξιάς.

Τρίτωσαν τα διαζύγιά σας με τη Ν.Δ. Έσπασε η γρουσουζιά;

Εξαρτάται. Η γρουσουζιά λένε πως διαρκεί σαράντα χρόνια. Εδώ έχουμε φθάσει
μονάχα στα έξι.

Είναι θέμα timing η επάνοδός σας στη Ν.Δ.;

Πολύ περισσότερο ουσίας, παρά timing. Δηλαδή, αν συμφωνούμε στις ίδιες θέσεις
και τις ίδιες πολιτικές επιλογές.

Μήπως είσθε αρκετά «αριστερός» για τη Ν.Δ.;

Εγώ δεν είμαι ούτε δεξιός ούτε αριστερός. Είμαι φιλελεύθερος. Μου αρέσει να
ψάχνω το μέλλον και όχι να δίνω μάχες για τα φαντάσματα του παρελθόντος.

Ο κ. Καραμανλής σάς εκφράζει ως αρχηγός κόμματος;

Έχει γνώσεις, ικανότητες και σοβαρότητα. Περιμένω από αυτόν
αποτελεσματικότητα, εμμονή σε στόχους και περιφρόνηση του λαϊκισμού και των
όποιων διεξόδων υπεκφυγής…

Κώστας Καραμανλής: Πολιτικός κλώνος του θείου του ή απλός συγγενής;

Κατά κύριο λόγο συγγενής, αλλά με βαριά επάνω του την κληρονομιά ευθύτητας και
σοβαρότητας του θείου του.

«Όποιος φεύγει από το μαντρί τον τρώει ο λύκος»;

Εξαρτάται από το πρόβατο. Πάντως ο λύκος, με τη μορφή των ειδικών συμφερόντων,
έχει ήδη σπάσει τις πόρτες και είναι απασχολημένος καταβροχθίζοντας τις σάρκες
των ζωντανών που βρίσκονται μέσα στα μαντριά.

Κομματική πειθαρχία σημαίνει…

Περιορισμό της ελεύθερης έκφρασης, γονυκλισία μπροστά στη σκοπιμότητα και
θάνατο της γνήσιας γοητείας της πολιτικής.

… και χρειάζεται;

Κάποιες φορές απόλυτα. Κυρίως από τους φορείς που βρίσκονται κοντά στην
εξουσία. Δίχως πειθαρχία στον φορέα σου δεν μπορείς να πείσεις πως έχεις τη
δύναμη να επιβάλεις μεταρρυθμίσεις και αλλαγές.

Σε ποιο χώρο του πολιτικού χάρτη θα τοποθετούσατε το ΚΕΠ;

Κάπου στο κέντρο. Αλλά χαλαρά…

Πραγματική σύγκλιση θα δούμε το 2…;

Κάποτε. Δίχως ηγεσίες που έχουν θάρρος να λένε στον κόσμο την αλήθεια και
έχουν το σθένος να την επιβάλουν, η σύγκλιση θα φαντάζει σαν γλυκιά οπτασία.

Η ακροδεξιά στη χώρα μας έχει κομματική έκφραση;

Διαχέεται σε όλα τα κόμματα. Η ξενοφοβία, ο υπερσυντηρισμός, η τεχνοφοβία και
ο τρόμος απέναντι στο καινούργιο δεν αποτελεί προνόμιο μιας παράταξης. Τα
βρίσκετε παντού.

Δηλώνετε πρόθυμος να βοηθήσετε εάν κληθείτε στην πολιτική. Με ποιους όρους;

Δεν θέτω όρους. Θέλω μόνο καθαρή συνεννόηση. «Σε θέλουμε γι’ αυτό και γι’
αυτό». Όχι «έλα και βλέπουμε».

Έχετε δηλώσει ότι δεν σας «απασχολεί η καρέκλα». Αλλά από ταξίαρχος στην
πολιτική δεν γυρνάτε ταγματάρχης. Τελικά, τα γαλόνια σάς απασχολούν;

Τα γαλόνια υποδηλώνουν αγώνες και ανδραγαθήματα. Δεν με ενδιαφέρουν όμως οι
τιμές και τα οφίτσια. Με νοιάζει η ουσία και όχι ο τύπος. Και άλλα πράγματα
βέβαια γνωρίζει ο ταξίαρχος κι άλλα ο ταγματάρχης.

Την εποχή της διεκπεραίωσης υπάρχει χώρος για το όραμα;

Και βέβαια. Τώρα χτίζεται το αύριο της ηλεκτρονικής εποχής με μοχλό τη διάδοση
της γνώσης.

Αν ήσασταν βουλευτής θα υποστηρίζατε υποψηφιότητα του κ. Μητσοτάκη για την
Προεδρία της Δημοκρατίας;

Πολλά «αν» σε ένα μικρό ερώτημα.

Πότε πρέπει να συνταξιοδοτούνται οι πρωθυπουργοί;

Όταν αρχίζουν το θέατρο γιατί στέρεψαν από ιδέες και δυναμισμό…

Μπορεί να «ανθήσει» στη χώρα μας αμιγώς φιλελεύθερο κόμμα;

Ένα φιλελεύθερο κόμμα που γνήσια εξασφαλίζει ένα δίχτυ προστασίας για τους
πραγματικά αδύναμους συμπατριώτες μας, κατηγορηματικά ναι.

Θα κρατούσατε μία σημαία με «μπλε σφυροδρέπανο»;

Σε καμία περίπτωση.

Συνεργασία Ν.Δ. – Αριστεράς. Προάγει την πολιτική ή τη σύγχυση;

Προάγει τον παραλογισμό. Αποτελεί πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία. Παντού στον κόσμο
όλοι προσπαθούν να αποδείξουν πως δεν είναι πλέον αριστεροί. Εδώ, οι φυσικοί
κληρονόμοι της παγκόσμιας νίκης δείχνουν να θαυμάζουν την Αριστερά. Τι να πω;

Τι σας εκνευρίζει περισσότερο;

Να αποκαλούνται «προοδευτικές» και «σύγχρονες» οι απόψεις οι οποίες, σαν τον
Γιαπωνέζο στρατιωτικό που ξεχασμένος σ’ ένα νησί του Ειρηνικού δίνει μάχες του
Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, νεκρανασταίνοντας ιδεολογικές αντιπαραθέσεις των
δεκαετιών του ’60 και του ’70.