Από τους γίγαντες…

Στέλιος Καζαντζίδης

Η ικανοποίηση της επιθυμίας ή ενός κρυφού ονείρου, «καλλιτεχνών» του καιρού
μας στο τραγούδι, να ερμηνεύσουν παλιές κλασικές επιτυχίες, δεν κρύβεται. Τα
έμπειρα στελέχη του μάρκετινγκ διαφόρων εταιρειών προκειμένου να καλύψουν τη
μεγάλη γύμνια των ειδώλων του σημερινού τραγουδιού, που χωρίς αναστολές ή
ντροπή το ονομάζουν «λαϊκό», ανατρέχουν στα δισκογραφικά αρχεία και διαλέγουν
ό,τι ποιοτικό υπάρχει για να το πλασάρουν με τις φωνές αυτών που κάνουν σόου
(και φυσικά όχι τραγούδι) στα αντιλαϊκά νυχτερινά καταστήματα πολυτελείας.
Εκεί δηλαδή που επιβάλλουν τους σύγχρονους «αστέρες» και τους ονομάζουν
«λαϊκούς τραγουδιστές». Φυσικά όσες προσπάθειες κι αν γίνονται, όσες χιλιάδες
ευρώ κι αν πέσουν, το ρεπερτόριο των σημερινών τραγουδιστών – τεχνητών ειδώλων
ξεθυμαίνει πολύ σύντομα. Έτσι επιστρατεύονται γνωστά μεγάλα τραγούδια του
Καζαντζίδη, του Γαβαλά, του Μπιθικώτση, του Αγγελόπουλου, του Διονυσίου, της
Πάνου, της Γκρέυ, της Λύδια. Αλλά το ζήτημα είναι ένα: Πώς είναι δυνατόν να
ερμηνεύσουν τραγούδια του Καζαντζίδη ο Ρουβάς ή ο Πλούταρχος; Με ποιες
φωνητικές δυνατότητες ή με ποια βιώματα;

…στις μαϊμούδες

Η συλλογιστική, όμως, να τραγουδήσουν επιτυχίες του Στέλιου Καζαντζίδη ο
Πλούταρχος, ο Ρουβάς και άλλοι σύγχρονοι συνάδελφοί τους, δεν έχει υπόσταση
ούτε βάσεις καλλιτεχνικές. Γιατί κανείς δεν πρέπει να ξεχνά ότι τα τραγούδια
αυτά, τα αυθεντικά λαϊκά, έχουν περάσει μέσα από πολυπρόσωπες διαδικασίες
μέχρι να τα ερμηνεύσει ο Καζαντζίδης, ο Μπιθικώτσης ή ο Γαβαλάς. Και μετά την
ερμηνεία και την κυκλοφορία του κάθε μικρού δίσκου (45 στροφών), πέρασε πολύς
χρόνος μέχρι το κοινό ν’ ακούσει, ν’ αγαπήσει αυτά τα τραγούδια και να τα
κάνει επιτυχές. Έτσι γινόταν η καταξίωση αυτών των αληθινών καλλιτεχνών –
γιγάντων του λαϊκού τραγουδιού. Δεν μπορούν, λοιπόν, αυτή τη δεδομένη επιτυχία
να την παίρνουν έτοιμη οι σύγχρονοι και να μαϊμουδίζουν πάνω σε τραγούδια –
σύμβολα όπως το θρυλικό «Δυο πόρτες έχει η ζωή». Γιατί όταν είδαμε τον Ρουβά
να το τραγουδά, νιώσαμε απέραντη αηδία και διερωτηθήκαμε: Με τι φωνή αλλά και
με ποια αισθήματα μπορεί να τραγουδήσει ένα τόσο σημαντικό τραγούδι; Γιατί
λοιπόν αυτοί που μανατζάρουν (και θησαυρίζουν) αυτούς τους τραγουδιστές,
επιμένουν να κακοποιούν ιστορικά λαϊκά τραγούδια; Αν έχουν κότσια οι σημερινοί
προχειρολόγοι ας γράψουν και ας τραγουδήσουν τραγούδια σαν το «Δυο πόρτες έχει
η ζωή». Δυστυχώς, όμως, στο 2002, η ισοπέδωση είναι το μεγαλύτερο προτέρημα.
Δυστυχώς.