ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Είναι άριστος

Ο λόγος στους αναγνώστες. Η Μάρα Σιάμπου, Ευρυάλης 37, Κηφισιά, γράφει:

«Με έκπληξη, αλλά και αγανάκτηση παρακολουθούμε από τις εφημερίδες και την TV
πολιτικούς και δημοσιογράφους να έχουν επιδοθεί σε ένα απαράδεκτο
“αντι-Χριστοδουλικό” μένος. Η αλλοίωση και η παρερμηνεία των, εκάστοτε,
λεγομένων από τον Αρχιεπίσκοπο φτάνουν σε ακραίους χαρακτηρισμούς, που μας
ξαφνιάζουν, όπως: “εγκαθίδρυση θεοκρατικού καθεστώτος”, “θεοκρατική
οπισθοδρόμηση”, “άκρατος λαϊκισμός”, “πολιτικές και αρχηγικές φιλοδοξίες” κ.
ά., που μάλλον τον γέλωτα μας προκαλούν και κάποια απέχθεια και περιφρόνηση
προς τους γράφοντες και λέγοντες. Για ορισμένους, μάλιστα, ακραίους απ’
αυτούς, που θαύμαζα και εκτιμούσα, ομολογώ ότι έχω χάσει πάσα ιδέα…

Μήπως η κυβέρνηση, αποβάλλουσα την αλαζονεία της, θα μπορούσε να ασχοληθεί με
τα, κατά καιρούς, απαράδεκτα (λεγόμενα και πραττόμενα) από τους βουλευτές και
υπουργούς της, οι οποίοι εκθέτουν, εκτός από τον εαυτό τους, την ίδια την
κυβέρνηση, το κόμμα τους και τον κόσμο που τους ψήφισε;

Άραγε, θα μπορούσαν ποτέ όλοι αυτοί να φτάσουν στο ύψος του Αρχιεπισκόπου,
ενός χαρισματικού και αξιόλογου ανθρώπου με τόσα προσόντα (μόρφωση, ήθος,
σωστή σκέψη και κυρίως υψηλό αίσθημα εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης);

Πολύ θετικό, θεωρώ, το χάρισμά του να μπορεί να προσεγγίζει με άνεση και
φιλική διάθεση τον κόσμο και κυρίως τη νεολαία, με την οποία έχει δημιουργήσει
μια στενή σχέση. Τολμώ να πω ότι είναι από τους καλύτερους, αν όχι ο καλύτερος
Αρχιεπίσκοπος που έχει περάσει από το υψηλό αυτό αξίωμα. Με ανθρωπιά
συμμετέχει στις αγωνίες και τα προβλήματα του απλού Έλληνα πολίτη και δεν
αρκείται να τα παρακολουθεί εκ του μακρόθεν και “αφ’ υψηλού”!

Πιστεύω και ευελπιστώ ότι, στα πλαίσια αυτά, θα συμβάλλει, θετικά, και στο
χρονίζον θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας, το οποίο, επιτέλους, πρέπει
κάποτε να λυθεί με τον σωστό τρόπο και προς όφελος του ελληνικού λαού. Για τις
ταυτότητες, πιστεύω, ότι αν θα αναγραφεί Χ.Ο. ελάχιστους ενδιαφέρει.

Η ουσία του θέματος, όμως, είναι ότι, προϊόντος του χρόνου, έκπληκτοι
παρακολουθούμε μια τάση εξαφανίσεως κάθε χαρακτηριστικού της ελληνικότητάς
μας, όπως θρησκεία, υπηκοότητα, ιστορία, γλώσσα, ήθη, έθιμα και παραδόσεις».