ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η ασυλία

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Μιχ. Κουβάτσος, Αχαρνών 273, Αθήνα,
γράφει:

«Δημοσιεύθηκε, πάει καιρός, στον Τύπο, ότι απερρίφθησαν, ως συνήθως, από την
Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής οι αιτήσεις άρσης ασυλίας τριών υπουργών (Δ.
Ρέππα, Γ. Φλωρίδη, Θ. Πάγκαλου), αλλά και δύο βουλευτών, οι οποίοι μηνύθηκαν
από πολίτες για διάφορα αδικήματα. Αποτελεί πάγια τακτική των βουλευτών… να
δεικνύουν “συγκινητική αλληλεγγύη” (!) προς τους συναδέλφους των (όλων των
κομμάτων)… όταν οι δικαστικές αρχές ζητούν την άρση της ασυλίας
συγκεκριμένων βουλευτών, ενίοτε και υπουργών…, για διάφορα αδικήματα που
φέρονται (έχουν μηνυθεί από πολίτες ή κρατικές αρχές) ότι έχουν διαπράξει και
έχει επιληφθεί η Δικαιοσύνη… για τα περαιτέρω, κατά τον νόμο.

Εν προκειμένω, επισημαίνω τα πιο κάτω:

α. Αν στις περιπτώσεις των τριών υπουργών τα αδικήματα που διέπραξαν
άπτονται (;) της πολιτικής παρουσίας και δραστηριότητάς τους, οι κατηγορίες
που αναφέρονται στις μηνύσεις πολιτών κατά των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ κ. Δ.
Κοσσυβάκη και της Ν.Δ. κ. Στ. Παπαδόπουλου είναι καραμπινάτες ποινικές
παραβάσεις εις βάρος Ελλήνων φορολογουμένων πολιτών. Συγκεκριμένα, ο πρώτος
κατηγορείται ότι χειροδίκησε εναντίον του μηνυτού του και μάλιστα εν μέση οδώ.
Ο δεύτερος κατηγορείται ότι γρονθοκόπησε και εξύβρισε δημοσιογράφο, τον
απείλησε μάλιστα ότι “θα τρώει ξύλο συνεχώς”, γιατί η σάτιρα που έγραψε στο
περιοδικό του δεν ήταν της αρεσκείας του…

β. Άλλοτε στη χώρα μας (τα “πέτρινα χρόνια”) οι πολίτες ήταν
απροστάτευτοι από τους νόμους (και το Σύνταγμα) της χώρας… και εκακοποιούντο
από τα αστυνομικά όργανα (στα κρατητήρια ή και στους δρόμους), που ήταν
ασύδοτα και δεν λογοδοτούσαν σε κανέναν… Στα χρόνια της δικτατορίας είχαν
προστεθεί και τα όργανα της ΕΣΑ, που συνελάμβαναν και κακοποιούσαν τους
πολίτες…προστατευμένα από τη χούντα.

γ. Μετά τη μεταπολίτευση (1974 μέχρι τώρα) οι πολίτες αδικούνται,
δέρνονται και απειλούνται από μερικούς βουλευτές, όπως εν προκειμένω, και
καλύπτονται από τη Βουλή. Αιδώς… για τη Δημοκρατία. Δεν σκέπτονται, οι
πατέρες του Έθνους, ότι εξωθούν τους πολίτες, με Δημοκρατία, στην αυτοδικία,
αφού γνωρίζουν ότι, έτσι κι αλλιώς, δεν θα βρούνε το δίκιο τους, όταν
αδικούνται από βουλευτές».