ΡΙΠΕΣ Ο ρατσισμός

ΑΝΤΙΘΕΤΑ με ό,τι συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, στην Ελλάδα τα
κρούσματα ρατσιστικής βίας είναι σπάνια…

ΕΝΩ συνολικά η κοινωνία μας έχει επιδείξει αξιομνημόνευτη ανεκτικότητα
απέναντι στο διαφορετικό και ξένο…

ΒΟΗΘΟΥΜΕΝΗ χωρίς αμφιβολία και από τα προφανή οικονομικά οφέλη που
αποκόμισε από τη χρήση φθηνών εργατικών χεριών.

ΩΣΤΟΣΟ τα τελευταία χρόνια μετά την αθρόα έλευση οικονομικών μεταναστών
αλλά και τη διόγκωση της εγκληματικότητας…

ΤΕΙΝΕΙ να δημιουργηθεί ένα κλίμα εις βάρος τους που ναι μεν ακόμη δεν
έχει πάρει σοβαρές διαστάσεις…

ΑΛΛΑ που έγινε αιτία να εκδηλωθούν ακόμα και επιθέσεις εναντίον τους,
οι οποίες θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ρατσιστικές.

ΜΕ αυτή την έννοια αποτελεί ασφαλώς θετική ενέργεια η προώθηση – όπως
επιτάσσει άλλωστε και η Ευρωπαϊκή Ένωση – ενός αντιρατσιστικού νόμου…

ΜΕ στόχο την αποτροπή τέτοιων φαινομένων και την αυστηρότερη ποινική
αντιμετώπισή τους.

ΕΙΝΑΙ όμως προφανές ότι δεν αρκεί μόνον η ψήφιση ενός νόμου για να
εκριζωθεί ο ρατσισμός.

ΙΔΙΩΣ όταν το ίδιο το κράτος εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τους
μετανάστες ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας…

ΚΑΤΑΠΑΤΩΝΤΑΣ συχνά τα δικαιώματά τους και υποχρεώνοντάς τους να
περάσουν από μία απίστευτη ταλαιπωρία προκειμένου να αποκτήσουν την πολυπόθητη
πράσινη κάρτα.

ΟΣΟ δεν αλλάζει αυτή η συμπεριφορά και όσο οι μετανάστες δεν θα
καταφέρνουν να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία…

ΤΟΣΟ το πρόβλημα της ρατσιστικής αντιμετώπισής τους θα παραμένει
ανοικτό.