Διαστάσεις Είναι όλοι παιδιά μεταναστών

Στους δρόμους, για να φωνάξουν, να ανταλλάξουν απόψεις και να πάρουν
θάρρος. Στους δρόμους, για να διαδηλώσουν, να εκτονωθούν. Να βεβαιωθούν πως
είναι ελεύθεροι.

«Αντιστεκόμαστε = Ψηφίζουμε!». Από διαδήλωση στη Λυών

Την πρώτη της ψήφο, εκείνη τη Μαύρη Κυριακή, η Ματίλντ την έριξε στη μαύρη
υποψήφια, την Τομπιρά. «Δύο μέρες νωρίτερα, μου είχε περάσει από το μυαλό να
ψηφίσω Ζοσπέν, βλέποντας τον Λεπέν να ανεβαίνει. Αλλά δεν το πίστεψα. Και δεν
μετανιώνω». Η Ματίλντ βρίσκεται αυτές τις μέρες στους δρόμους του Μπορντώ μαζί
με δεκάδες χιλιάδες ακόμα νέους, ανθρώπους που εκείνη τη μέρα ψήφισαν τους
«μικρούς» υποψηφίους ή πήγαν εκδρομή, αλλά που τώρα είναι αποφασισμένοι να
φράξουν τον δρόμο στην ακροδεξιά. Παντού, το ίδιο σύνθημα: «Είμαστε όλοι
παιδιά μεταναστών!». Συζητήσεις στα εργοστάσια, στα σχολεία, στα καφενεία. Η
συλλογική προοπτική έναντι των ατομικών επιλογών. Η επιστροφή της πολιτικής.
«Τις πολιτικές συζητήσεις συνήθως τις βαριέμαι», λέει η Ζυλί, που διαδήλωσε με
άλλους 6.000 συνομηλίκους της στη Μασσαλία. «Αυτές τις μέρες όμως μιλάω με
τους φίλους μου για πολιτική κάθε βράδυ, προσπαθώ να καταλάβω».

Οι ιστοσελίδες των ριζοσπαστικών οργανώσεων της Γαλλίας έχουν πλημμυρίσει.
«Παίρνουμε πολλά e-mail που μας κατηγορούν ότι ενθαρρύναμε την αποχή. Μπορεί
να έχουν δίκιο, αλλά δεν μετανιώνουμε», λέει ο Ζερόμ Μαρτέν, αντιπρόεδρος της
Act Up. Δεν μετανιώνει για τη στάση της ούτε η Attac. «Το Σοσιαλιστικό Κόμμα
ηττήθηκε επειδή υποτάχθηκε στα νεοφιλεύθερα δόγματα. Αν η Αριστερά είχε
μετακινηθεί περισσότερο προς τ’ αριστερά, η πολιτική σκακιέρα δεν θα είχε
κλίνει τόσο προς τα δεξιά», λέει ένα στέλεχος της οργάνωσης στη Λιμπερασιόν.
Κι αυτοί τον Σιράκ τώρα θα ψηφίσουν, δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Όπως λέει ένα
από τα συνθήματα των ημερών: «1789: οι άνθρωποι πολέμησαν για την ελευθερία
τους. 2002: πρέπει να ψηφίσουν προκειμένου να τη διατηρήσουν».

Η Μαύρη Κυριακή συμφιλίωσε ξανά τους Γάλλους με την πολιτική έστω και για
δεκαπέντε μέρες. Στο brunch που παρέθεσε πριν από λίγες μέρες ο Τζακ Λανγκ στο
υπουργείο Παιδείας, ήταν συγκεντρωμένη όλη η οικογένεια, από την Ντανιέλ
Μιτεράν μέχρι τον Μπερνάρ Κουσνέρ και τη Ζαν Μορώ. «Κοιτάξτε αυτή τη νεολαία
που βγήκε από τη Σχολή της Δημοκρατίας, τόσο δυσφημισμένη, τόσο κηλιδωμένη από
ανθρώπους που έχουν να πατήσουν σ’ αυτή τη Σχολή τριάντα χρόνια», είπε ο
υπουργός, επισημαίνοντας την ανάγκη να ανακοπεί η άνοδος του Εθνικού Μετώπου.
«Σ’αγαπώ, Τζακ, αλλά οι πολιτικοί αγνόησαν το πρόβλημα της ανασφάλειας»,
απάντησε η Αριάν Μνούσκιν, ενώ ο Ζαν-Μισέλ Ζαρ εξέφρασε την απογοήτευσή του
από τον Ζοσπέν. Όμως κανείς εχέφρων άνθρωπος σ’ αυτή τη χώρα δεν θέλει να
ανοίξουν στρατόπεδα συγκέντρωσης – έστω και «ευρύχωρα» – για τους μετανάστες,
όπως κανείς δεν θέλει μια ιντιφάντα στον Σηκουάνα. Η Γαλλία θα αποδοκιμάσει
μαζικά την ερχόμενη Κυριακή τον Λεπέν. Αλλά αυτό δεν την απαλλάσσει από την
υποχρέωση να επανεφεύρει την ταυτότητά της.