Στα γερμανικά… δίχτυα της μόδας

Η Νοσηρή Χιονάτη και οι εφτά νάνοι της από τον Όλαφ Μάρτενς και (κάτω) τα «Μεταχειρισμένα Αγαθά» από τον Τομ Τζακόμπι είναι ένα δείγμα των κοινωνικών καταστάσεων που συνέλαβαν οι σύγχρονοι Γερμανοί φωτογράφοι μόδας και που παρουσιάζονται στο Κέντρο Τεχνών του Πάρκου Ελευθερίας

Την ώρα που η Ιταλία διεκδικεί την πολυτέλεια του πρετ α πορτέ, η Γαλλία
κατοχυρώνει την πρωτοπορία και η Αμερική καθορίζει τους νόμους της αγοράς στον
χώρο της μόδας, η Γερμανία με τους φωτογράφους της βάζει την εικόνα. Και χωρίς
εικόνα δεν θα υπήρχε μόδα, μας λέει η έκθεση «Μόδα εικόνων – Εικόνες μόδας»,
που παρουσιάζει το Ινστιτούτο Γκαίτε, στο Κέντρο Τεχνών του Δήμου Αθηναίων.

Zeitgeist: μια σειρά φωτογραφιών με θέμα τη μόδα αποτυπώνει το πνεύμα
των καιρών, αυτό το φευγαλέο, ακαθόριστο συναίσθημα που μας τριγυρίζει και
επηρεάζει τη συμπεριφορά μας, αλλάζει τις ιδέες μας, ανατρέπει τις συνήθειές
μας και βομβαρδίζει τη ρουτίνα μας.

Γιατί: όπως διαπίστωνε ο Όσκαρ Ουάιλντ «η μόδα δίνει στον άνθρωπο μια
ασφάλεια, που η θρησκεία δεν θα μπορούσε ποτέ να του δώσει».

Με ποιον τρόπο: με 39 Γερμανούς φωτογράφους και τις 113 φωτογραφίες
τους από το 1945 μέχρι το 1995, που φωτογραφίζουν σώματα, πρόσωπα, ρούχα,
πόζες, ανθρώπους σε εξωτερικούς χώρους, στούντιο ή μακρινές χώρες, με διάθεση
να αποδώσουν ρεαλιστικά, προκλητικά, θεατρικά την εποχή τους.

Βλέπουμε: στα ερείπια της μεταπολεμικής Γερμανίας να ανθίζει το όνειρο
της πολυτέλειας με τη γυναίκα να ντύνεται την τουαλέτα των ονείρων (Χουμπς
Φλέτερ), να προκύπτει η επιθυμία της νέας ζωής με το μοντέλο να φωτογραφίζεται
μπροστά στη νεοεφευρεθείσα τηλεόραση ή σε ένα εργοστάσιο κατασκευής
αυτοκινήτων (Νόρμπερτ Λέοναρντ). Η πρόοδος ακολουθεί τη γυναίκα και της δίνει
τον ρόλο του πόθου. Την ταξιδεύει στο Παρίσι, όπου οι Γερμανοί φωτογράφοι
υποβάλλουν τα βλέμματά τους στις υπηρεσίες των οίκων υψηλής ραπτικής και του
new look τού Christian Dior (Βίλι Μέιβαλντ).

Θέματα: ένα φόρεμα, ένα μοντέλο, μία πόζα, μία διάθεση. Από τα σαλόνια
και τα μανεκέν των οίκων μόδας με τις στατικές πόζες, οι φωτογραφίες προχωράνε
προς την έξοδο. Στην ελευθερία των ’60’ς και την ισότητα των φύλων με ρούχα
γιούνισεξ (Βιλ Μακ Μπράιντ) στους δρόμους της πόλης (Ούβε Ντούτμαν), του
εξωτικού Μαρακές (Κίκο Μπιαλάς) κυνηγώντας τη γυναικεία ευαισθησία των αρχών
του ’90 ή αναζητώντας τον ερωτισμό στις διαχωριστικές γραμμές του Ανατολικού
και Δυτικού Βερολίνου το 1989 (Χέλμουτ Νιούτον).

Ατμόσφαιρα: στο σύνολό τους οι φωτογραφίες δείχνουν τους ανθρώπους έτσι
όπως έβλεπαν ή όπως ήθελαν να βλέπουν τον εαυτό τους στα όνειρά και τις
επιθυμίες τους σε συγκεκριμένες εποχές, ξεφεύγοντας από τον αρχικό σκοπό που ο
φωτογράφος έπρεπε να δείξει το ρούχο και τις λεπτομέρειές του.

Στυλ: και συναίσθημα. Σε άσπρο-μαύρο ή χρώμα (Πέτερ Λίντμπεργκ),
φωτεινές ή σκοτεινές, καθαρές, θολές (Κλάους Βίκραθ), με φίλτρα (Ζακ Σούμαχερ)
ή φυσικό φως, οι φωτογραφίες μιλάνε για τη μοναχική κομψότητα (Ούτε Μάλερ), τη
συντροφική ανεμελιά, τη νεανική σεξουαλικότητα (Γιούργκεν Τέλερ) τον
αμφιλεγόμενο ερωτισμό (Έλεν φον Ούνβερθ), την εύθραυστη ισορροπία μεταξύ
τέχνης και εμπορικότητας.

Κερδίζει: ο θεατής που θα επισκεφθεί την έκθεση και θα κρίνει ότι τα
φαινόμενα δεν απατούν.

Απουσιάζει: ο ήχος και ένα παιχνίδι σκηνοθετημένου στησίματος του
χώρου. Είναι κρίμα που αυτό το φωτογραφικό υλικό μένει ανεκμετάλλευτο στη
λευκή, αποστειρωμένη, κατάφωτη αίθουσα, τη στιγμή που θα μπορούσε να συνδυάσει
πολλά σύγχρονα μέσα.

Οδηγίες «χρήσης»

Πού: στο Κέντρο Τεχνών Πάρκου Ελευθερίας (Βασιλίσσης Σοφίας, πίσω από
το άγαλμα του Ελευθερίου Βενιζέλου, τηλ. 010-7232.603).

Πώς πάμε: με μετρό στη στάση Μέγαρο Μουσικής, στο Πάρκο Ελευθερίας.

Πότε: μέχρι 16 Μαΐου. Ώρες επίσκεψης: Από 09.00 έως 13.00 και από 17.00
έως 21.00, εκτός από τη Δευτέρα και το απόγευμα της Κυριακής.

Είσοδος: ελεύθερη.

Κατάλογος: με όλες τις φωτογραφίες της έκθεσης και εκτενή προλογικά
κείμενα γερμανών κριτικών τέχνης. Τιμή: 10 ευρώ.