Λεπτή ισορροπία Λαλιώτη – Σημίτη

Η συνάντηση του Κώστα Σημίτη με τον Κώστα Λαλιώτη στις αρχές της εβδομάδας,
δεν ήταν μόνο ότι πραγματοποιήθηκε έπειτα από πολλές ημέρες. Συνοδεύτηκε και
από τα αναμενόμενα «στοιχήματα», για το «ποιος ήταν ο κερδισμένος».

Ο Κ. Σημίτης προσπαθεί να αποφεύγει εμπλοκές στο εσωτερικό της κυβέρνησης εξαιτίας της πληθωρικής παρουσίας του νέου γραμματέα. Και έξι μήνες μετά τη μετάβαση του Κ. Λαλιώτη στη Χαρ. Τρικούπη, μπορεί να πει κανείς ότι τα κατάφερε. Έστω με το κόστος μιας πιο χαλαρής σχέσης από αυτήν που είχαν στο παρελθόν…

Η κυκλοφορία δε μέσω του αντιπολιτευόμενου Τύπου, πληροφοριών ότι οι σχέσεις
του Πρωθυπουργού και προέδρου του ΠΑΣΟΚ με τον γραμματέα του κόμματος δεν
είναι καλές ή διέρχονται περίοδο έντασης, προσέδωσε στη συνάντηση χαρακτήρα
πολιτικού γεγονότος. Όταν ο κ. Λαλιώτης εξήλθε από το Μέγαρο Μαξίμου, το
σαρδόνιο χαμόγελο με το οποίο υποδέχθηκε τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων, με
δυσκολία έκρυβε το δίωρο μιας γεμάτης ένταση συζήτησης που είχε με τον Πρωθυπουργό.

Φειδωλός σε διαρροές για το περιεχόμενο μιας συνομιλίας ανάμεσα σε δύο, ο κ.
Λαλιώτης δεν άφησε να δημοσιοποιηθεί τίποτε περισσότερο από τα αυτονόητα. Αλλά
όσο περνούν οι ημέρες φαίνεται πως η συνομιλία εκείνη, της περασμένης Τρίτης,
ήταν κάτι παραπάνω από σημαντική για την μετέπειτα πορεία του ΠΑΣΟΚ. Όσοι
έσπευσαν να στοιχηματίσουν ότι ο «χαμένος» ήταν ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ,
φαίνεται πως δεν πόνταραν σωστά. Και δεν είναι μόνο η ανακοίνωση περί της
δημιουργίας του επιτελικού οργάνου το οποίο θα χειρίζεται τα προβλήματα
επικοινωνιακής πολιτικής της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ -πρόταση που πολλές
φορές διατύπωσε κατά το παρελθόν ο κ. Λαλιώτης. Είναι ότι υιοθετήθηκε απολύτως
η άποψή του, πως το μεγάλο πρόβλημα της κυβέρνησης είναι η αποσπασματική δράση
των υπουργών και η στρατηγική τους επιλογή υπέρ του «φαίνεσθαι» και όχι της
ουσιαστικής πολιτικής. «Ο καθένας κάνει του κεφαλιού του», λέει συχνά ο κ.
Λαλιώτης, που πρέπει να σημειωθεί ότι περνάει πολλές -πάνω από 12 ώρες
-καθημερινά στη Χαριλάου Τρικούπη, προσπαθώντας «να συμμαζέψει τα
ασυμμάζευτα», όπως υποστηρίζουν οι συνεργάτες του. Έχει έναν συγκεκριμένο
τρόπο δουλειάς -είναι το μοντέλο της εξαντλητικής συζήτησης γύρω από θέματα
και προβλήματα αιχμής. «Κανείς δεν θα φύγει από εδώ, αν δεν βρούμε μια λύση»,
είναι η αγαπημένη του «απειλητική» φράση στις συσκέψεις αυτές, και όσοι τον
ακούνε, καταλαβαίνουν τι εννοεί. Κουβέντα, ατέλειωτη κουβέντα, και προσπάθεια
να συγκλίνουν οι απόψεις. «Έτσι όμως τα κατάφερε με τα αγροτικά και το
συνδικαλιστικό», αναφέρουν οι συνεργάτες του…

Στην άλλη πλευρά του λόφου είναι ο Κώστας Σημίτης. Παραδέχεται τον Κ. Λαλιώτη,
σέβεται την άποψή του, σέβεται τη δουλειά που κάνει και βγάζει στο ΠΑΣΟΚ, αλλά
είναι υποχρεωμένος (ο Κ. Σημίτης) να δει και τις υπόλοιπες παραμέτρους. Να
ισορροπήσει ανάμεσα σ’ αυτούς που υποστηρίζουν ότι «ο Λαλιώτης στήνει δικό του
μαγαζί στη Χαρ. Τρικούπη» και τον τροφοδοτούν με εκτιμήσεις του είδους «δεν
μπορεί ο Πρωθυπουργός να είναι όμηρος του γραμματέα του κόμματος». Έτσι,
κανείς δεν ξαφνιάστηκε όταν μετά τη συνάντηση της Τρίτης, αποδόθηκε στον κ.
Σημίτη η θέση ότι «κανείς δεν μπορεί να του υποδείξει τι θα κάνει, εφ’ όσον ο
ίδιος κρίνει ότι είναι θετικό και ωφέλιμο για το ΠΑΣΟΚ» -με αφορμή την κριτική
για την επίσκεψη στη Νίκαια.

Πιο χαλαρή σχέση… Τι σχέση είναι αυτή, λοιπόν; Ο Κ. Σημίτης είναι
αλήθεια ότι ποτέ δεν είδε με κακό μάτι την ανάληψη της θέσης του γραμματέα του
ΠΑΣΟΚ από τον Κ. Λαλιώτη. Αντίθετα, πίστεψε πολύ ότι το κύρος του Κ. Λαλιώτη,
η ιστορική του διαδρομή και κυρίως οι δυνατότητές του, θα του έλυναν πολλά
προβλήματα στο εσωτερικό του κόμματος. Τα ίδια ίσως πιστεύει ακόμη, αν και με
διάφορα γεγονότα που έχουν μεσολαβήσει, μπορεί κάποιες στιγμές να το μετάνιωσε
κιόλας. Γι’ αυτό δεν αποτελεί έκπληξη η στάση του έναντι του κ. Λαλιώτη:
προσπάθησε να τον κρατήσει στο στενό πλαίσιο της Χαρ. Τρικούπη, ώστε να
αποφεύγει εμπλοκές στο εσωτερικό της κυβέρνησης εξαιτίας της πληθωρικής
παρουσίας του νέου γραμματέα. Και έξι μήνες μετά τη μετάβαση του Κ. Λαλιώτη
στη Χαρ. Τρικούπη, μπορεί να πει κανείς ότι τα κατάφερε. Έστω, με το κόστος
μιας πιο χαλαρής σχέσης απ’ αυτήν που είχαν στο παρελθόν…

… Ή θα περίμενε ο Κ. Λαλιώτης, όταν ανέλαβε γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, να έχουν.
Η άλλη μεγάλη αλήθεια είναι ότι πολλοί πίστευαν ότι ο Κ. Λαλιώτης, ως
γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, στην πραγματικότητα θα ήταν το νούμερο δύο στην
επετηρίδα του κόμματος. Ο αμέσως μετά τον πρόεδρο και Πρωθυπουργό. Τυπικά,
είναι. Ουσιαστικά, όχι. Γιατί δεν το θέλησε ο κ. Σημίτης. Γνωρίζοντας ότι στην
ουσία είναι ο επικεφαλής ενός θηριοτροφείου, το τελευταίο που θα αποτολμούσε,
θα ήταν να αθροίσει στις αρμοδιότητες του Κ. Λαλιώτη ως γραμματέα, κάτι
περισσότερο. Ακριβώς γιατί ξέρει ότι το παραμικρό μπορεί να ερεθίσει τους
υπολοίπους, να ανατρέψει τη λεπτή ισορροπία του τρόμου που επικρατεί στο
εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Τον θέλει γραμματέα και μόνο, με ό,τι προβλέπει το
Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ για τον ρόλο αυτό, και τίποτε περισσότερο. Διαφορετικά,
θα προσέφευγε πιο συχνά στις συμβουλές του. Γι’ αυτό, όσοι εκ των «εντός των
τειχών» πληροφορήθηκαν τη δημιουργία του ενιαίου κέντρου επικοινωνιακής
πολιτικής και σχεδιασμού, χαμογέλασαν με νόημα. Αναμένουν με ενδιαφέρον το
πότε θα κληθεί να εμφανισθεί ενώπιον του «ενιαίου κέντρου» κάποιος από τους
πρωτοκλασάτους υπουργούς της κυβέρνησης -Ά. Τσοχατζόπουλος, Β. Παπανδρέου, Ε.
Βενιζέλος, Γ. Παπαντωνίου, Γ. Παπανδρέου. Όντως, θα έχει ενδιαφέρον…