ΡΙΠΕΣ Ο πειρασμός

Ο ΝΟΜΟΣ Πεπονή αποτέλεσε χωρίς αμφιβολία κορυφαίο σταθμό στην
προσπάθεια για την εξάλειψη του ρουσφετιού και των πελατειακών σχέσεων στις
προσλήψεις του Δημοσίου…

ΚΑΙ όσες αλλαγές κι αν θεωρηθεί σκόπιμο να γίνουν, ώστε να καθιερωθούν
περισσότερο ευέλικτες και κυρίως λιγότερο χρονοβόρες διαδικασίες…

ΘΑ πρέπει να διαφυλαχθεί με κάθε τρόπο ο πυρήνας της φιλοσοφίας του,
που διασφαλίζει την ισοτιμία των υποψηφίων και την αξιοκρατία.

ΚΑΙ τούτο γιατί, με τις συνεχείς τροποποιήσεις, τις συμπληρώσεις, τις
εξαιρέσεις και τις αλλαγές που γίνονται, δίδεται η εντύπωση ότι επιχειρείται η
ντε φάκτο κατάργησή του.

ΕΙΝΑΙ ασφαλώς ενδεικτικό ότι ήδη το ΑΣΕΠ και ο Συνήγορος του Πολίτη
διαπιστώνουν σωρεία παραβάσεων του νόμου κυρίως από δήμους και κρατικά
νοσοκομεία…

ΕΝΩ ακόμη και αν δεχθεί κανείς ότι η κατ’ εξαίρεση μοριοδότηση
ορισμένων ομάδων υποψηφίων για πρόσληψη στο Δημόσιο…

ΕΙΝΑΙ κοινωνικά αποδεκτή ή επιβάλλεται από πραγματικές ανάγκες…

Η ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑ των διατάξεων ακυρώνει την κεντρική ιδέα του νόμου για
ενιαία αντιμετώπιση όσων επιθυμούν να εργαστούν στο Δημόσιο.

ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ, φυσικά, διατυπώνονται και για τον επικείμενο περιορισμό των
γραπτών διαγωνισμών που διασφαλίζουν την αντικειμενικότητα στη βαθμολόγηση…

ΜΕ την αμφιλεγόμενη δικαιολογία ότι απαιτούν μεγάλες δαπάνες.

ΘΑ ήταν βαρύτατο ολίσθημα – και ανεπίτρεπτη οπισθοδρόμηση για την
πολιτική ζωή – αν η κυβέρνηση κάτω από την πίεση τών λογής – λογής
συμφερόντων…

ΕΝΕΔΙΔΕ σε τέτοιας μορφής παλαιοκομματικές πρακτικές!