ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Στα Λύκεια

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Αυγ. Εμπειρίκος, Κιμώλου 9, Αθήνα, γράφει:

«Όπως είναι γνωστό, σε έρευνα του ΟΟΣΑ σε 31 χώρες, οι Έλληνες μαθητές
έρχονται στην 25η θέση στην ικανότητα ανάγνωσης (υστερούν κυρίως στην ερμηνεία
του κειμένου) και στην 28η θέση στα μαθηματικά. Η θέση των μαθητών μας,
δηλαδή, δεν είναι καθόλου ικανοποιητική. Αν ληφθούν δε υπόψη οι κόποι τους,
ιδιαίτερα των μαθητών του Λυκείου, από το υπερφορτωμένο εκπαιδευτικό
πρόγραμμα, και τα δυσβάστακτα έξοδα των γονέων, λόγω της φοίτησης των παιδιών
τους στα φροντιστήρια, η θέση των μαθητών μπορεί να χαρακτηρισθεί ακόμα και
απογοητευτική. Γι’ αυτή την κατάσταση ένα είναι βέβαιο, ότι οι μόνοι που ΔΕΝ
φταίνε είναι οι μαθητές. Και ας δούμε τη ζωή των μαθητών του Λυκείου. Σχολείο,
φροντιστήριο, που έγινε θεσμός, πολύωρη μελέτη και χρόνος ελεύθερος στην ουσία
ανύπαρκτος. Σε αρκετές μάλιστα περιπτώσεις δεν επαρκεί το φροντιστήριο και
γίνεται παράλληλα ιδιαίτερο μάθημα! Γιατί όμως αυτή η φροντιστηριομανία, ακόμα
και το ιδιαίτερο μάθημα; Κατά τη γνώμη μου, φταίει κυρίως το εκπαιδευτικό
πρόγραμμα, που είναι υπερφορτωμένο, ιδιαίτερα στους μαθητές του Λυκείου, και
οι καθηγητές ακόμα και των φροντιστηρίων δεν διαθέτουν πάντα τον απαιτούμενο
χρόνο για να επιμείνουν πολύ πάνω σ’ ένα θέμα, γιατί πρέπει να προχωρήσουν για
να προφτάσουν να διδάξουν όλη την ύλη, που έχει καθοριστεί από το υπουργείο
Παιδείας. Και έτσι τα κενά που παρουσιάζονται προσπαθούν οι μαθητές να τα
καλύψουν στα φροντιστήρια ή και με ιδιαίτερα μαθήματα ακόμα.

Φυσικό βέβαια είναι να έχουν αυξηθεί οι γνώσεις και θα αυξάνονται συνεχώς. Γι’
αυτό πρέπει να γίνεται η αναγκαία σύμπτυξη στη διδακτέα ύλη, ώστε να μην
υπερφορτώνονται οι μαθητές. Άλλωστε, δεν είναι δυνατόν να τα αφομοιώσουν όλα.
Φανερό είναι λοιπόν ότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα χωλαίνει, αφού η απόδοσή
του δεν είναι ανάλογη προς τον μόχθο των μαθητών και τα έξοδα των γονέων.
Συνεπώς, πρέπει να επέλθουν ορισμένες αλλαγές ώστε το σύστημα να γίνει πιο
αποδοτικό και οι μαθητές, ιδιαίτερα του Λυκείου, να μην καταπονούνται τόσο
πολύ, όπως γίνεται σήμερα, και οι γονείς να αναπνεύσουν».

Ο Π. Μπόζος, δημ. σύμβουλος Κηφισιάς, γράφει:

«Έχει ανοίξει τελευταία ο διάλογος για την προσαρμογή του εκλογικού συστήματος
στις νέες συνθήκες για αλλαγές των εκλογικών περιφερειών, για τους βαθμούς της
Αυτοδιοίκησης, για μητροπολιτικούς δήμους κ.λπ. Εκείνο που επιμελώς αποφεύγουν
να θίξουν οι αναλυτές και κυρίως αυτοί που κατέχουν εξουσία, είναι το μεγάλο
κατά τη γνώμη μου θέμα του ανώτατου χρονικού διαστήματος που θα πρέπει να
υπηρετεί ένας εκλεγμένος στην ίδια θέση. Πρώτοι απ’ όλους οι αρχαίοι Έλληνες
διαπίστωσαν ότι η εξουσία “φθείρει και διαφθείρει” και για τον λόγο αυτό είχαν
επιβάλλει την ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ανανέωση σε όλους τους ηγετικούς τομείς (πολιτικούς,
στρατιωτικούς, δικαστικούς κ.λπ.)

Στην πατρίδα μας δυστυχώς, οι δημοτικοί άρχοντες δεν εννοούν να αντιληφθούν,
όσες ικανότητες και αν έχουν, όση διάθεση προσφοράς και αν διαθέτουν, όση
κοινωνική αναγνώριση και αν αποκτούν, ότι όλα έχουν ένα τέλος και από ένα
χρονικό σημείο και μετά γίνονται εμπόδιο στην ανάπτυξη της πόλης τους, του
νομού τους, της χώρας τους.

Σήμερα υπάρχουν δήμαρχοι που υπηρετούν τις πόλεις τους 15, 20, 25 χρόνια
συνεχώς!!! Ασφαλώς προσφέρουν αρκετά, γι’ αυτό άλλωστε έχουν την προτίμηση των
συμπολιτών τους, αλλά είναι βέβαιο ότι κανένας δεν είναι αναντικατάστατος!!!
Την αλήθεια των θέσεων αυτών την αναγνωρίζουν όλοι. Η Πολιτεία έκανε ένα δειλό
βήμα προχωρώντας στον ορισμό ανώτατης θητείας στους νομάρχες.

Το περίεργο της υπόθεσης αυτής είναι ότι οι νομάρχες αποτελούν τον πιο
“αδύναμο κρίκο” της εξουσίας, γιατί ουσιαστικά είναι χωρίς αρμοδιότητες. Το
μέτρο δεν συμπεριέλαβε τους δημάρχους!!!».