Διαστάσεις Ένα μεγάλο ευχαριστώ

«Το μόνο που ξέρω είναι πως όταν τελειώσουν οι ισραηλινές επιχειρήσεις δεν
θα έλθει και το τέλος των επιθέσεων αυτοκτονίας». Κόλιν Πάουελ, λίγες ώρες
πριν από την αιματηρή επίθεση στη Χάιφα.
![]() |
|
Μέγιστος σεβασμός (το σκίτσο από την «Γκάρντιαν») |
Πάνω από το 87% των Παλαιστινίων υποστηρίζουν τη συνέχιση των επιθέσεων
αυτοκτονίας, ενώ το 64% συμφωνούν με την πραγματοποίηση τέτοιων επιθέσεων από
γυναίκες: αυτό είναι το αποτέλεσμα δημοσκόπησης που έγινε τον περασμένο μήνα
σε ένα Πανεπιστήμιο της Ναμπλούς, και τα αποτελέσματά της δημοσιεύτηκαν στην
εφημερίδα της Ιερουσαλήμ «Αλ Κοντς». Είναι βέβαιο ότι αν η δημοσκόπηση γινόταν
σήμερα, τα ποσοστά θα ήταν ακόμη υψηλότερα. Χαρακτηριστικό είναι άλλωστε ότι η
Παλαιστινιακή Αρχή, που μέχρι τώρα καταδίκαζε (φραστικά, έστω…) τις
επιθέσεις των καμικάζι, χαρακτήρισε τη χθεσινή επίθεση «φυσιολογική απάντηση»
στην ισραηλινή καταστολή.
«Θέλουμε να στείλουμε ένα ευχαριστώ στον Σαρόν», έλεγε την περασμένη εβδομάδα
στον Τζων Κάρλιν της «Ελ Παΐς» ένα μετριοπαθές ηγετικό στέλεχος των
Παλαιστινίων στη Γάζα. Ο τύπος αυτός, ένας δικηγόρος που του αρέσει το κρασί,
στεκόταν μαζί με τρεις Παλαιστίνιους της Χαμάς σ’ έναν προσφυγικό καταυλισμό
που τον είχαν σαρώσει οι ισραηλινές μπουλντόζες. «Θέλουμε να ευχαριστήσουμε
τον Σαρόν για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή ένωσε όλους τους Παλαιστινίους.
Δεύτερον, επειδή ακύρωσε όλες τις άλλες επιλογές. Η ειρήνη δεν υπάρχει πλέον.
Το μόνο που υπάρχει είναι ο πόλεμος».
Είναι αλήθεια; Είναι δυνατόν όλες οι ψύχραιμες φωνές να έχουν πια σιγήσει και
το μόνο που μένει να είναι χίλιοι αποφασισμένοι νέοι έτοιμοι να γίνουν
μάρτυρες; Υπάρχει τίποτα λογικό σε όλα αυτά; Ένας πανεπιστημιακός καθηγητής
στην ερειπωμένη Ραμάλα, που γνωρίζει καλά το περιβάλλον του Αραφάτ,
υποστηρίζει ότι ο Παλαιστίνιος ηγέτης έχει μια στρατηγική διάρκειας πέντε
ετών. «Η ιδέα του είναι να παραταθεί αυτή η σύγκρουση χαμηλής έντασης για
πέντε χρόνια, μέχρις ότου οι Ισραηλινοί χάσουν κάθε διάθεση για πόλεμο. Αυτή
την περίοδο, βέβαια, θα υπάρξει πολύς πόνος. Ο Αραφάτ υπολογίζει όμως ότι η
ικανότητα των Παλαιστινίων για αντίσταση είναι μεγαλύτερη. Οι Ισραηλινοί έχουν
μεγαλύτερη ανάγκη από τους Παλαιστίνιους να γίνουν αποδεκτοί από τον δυτικό
κόσμο. Έχουν έτσι μικρότερη ανοχή απέναντι σε ένα τέτοιο είδος σύγκρουσης,
τόσο όταν είναι να δώσουν όσο και όταν είναι να πάρουν».
Το πρόβλημα, σημειώνει ένας Ευρωπαίος διπλωμάτης στην Ιερουσαλήμ, είναι ότι
την ίδια ερμηνεία για τη στάση του Αραφάτ την έχει και ο ίδιος ο Σαρόν. Ο
λόγος που τις τελευταίες δύο εβδομάδες ανέβασε τόσο πολύ την ένταση της
σύγκρουσης είναι ότι πιστεύει πως μπορεί να τσακίσει τους Παλαιστινίους πριν
περάσουν αυτά τα πέντε χρόνια. Και εδώ βρίσκεται η ακόμη πιο μεγάλη παράνοια.
Γιατί όλοι γνωρίζουν ότι κάθε φορά που ένα άρμα γκρεμίζει έναν τοίχο στη
Ραμάλα, στη Γάζα ή στη Ναμπλούς γεννιέται ένας υποψήφιος καμικάζι. Όλοι, πλην
του Σαρόν.














