Θάβουν κρυφά τους νεκρούς

Όταν οι σειρήνες ήχησαν χθες το πρωί στη Βηθλεέμ και τις άλλες
αποκλεισμένες πόλεις, πολλοί απομακρύνθηκαν από τα παράθυρα των σπιτιών τους,
φοβούμενοι νέα επίθεση ελικοπτέρων και τανκς.

Στη Ναμπλούς: Κάτοικοι και Παλαιστίνιοι μαχητές παραδίδονται στον ισραηλινό στρατό

Ο φρικτός, όμως, ήχος διαπέρασε από τη μία άκρη την άλλη το Ισραήλ και τις
κατεχόμενες από τον ισραηλιτικό στρατό πόλεις όχι για να σημάνει και άλλες
επιθέσεις, οι οποίες βεβαίως συνεχίσθηκαν, κυρίως στην πόλη Τζενίν και στην
Ντούρα, αλλά γιατί χθες ήταν ημέρα μνήμης του Ολοκαυτώματος των Εβραίων, οι
οποίοι βρήκαν τρομερό θάνατο στα κρεματόρια των ναζί.

Λίγο αργότερα, έξω από το αμερικανικό προξενείο της Ιερουσαλήμ, κοντά στο
ιστορικό ξενοδοχείο «Αμέρικαν Κόλονι», 4 ώρες πριν από τη δήλωση του Πάουελ
στο Κάιρο ότι αναγνωρίζει ως ηγέτη των Παλαιστινίων τον Αραφάτ και πως θα τον
συναντήσει για να γίνουν τελικώς συνομιλίες Ισραηλινών – Παλαιστινίων, με
καθήλωνε μία μικρή. Η Βιβέτ Ντιντιέ, μία 9χρονη Γαλλίδα μαθήτρια, η οποία
στεκόταν επί ώρα εκεί μαζί με άλλα παιδιά – μαζί και με μεγάλους – Εβραίων,
Παλαιστινίων, Ευρωπαίων, μου έδωσε ένα αυτοκόλλητο, να το κολλήσω στην πλάτη
μου και που έγραφε: «Φθάνει πια η βία»!

«Είμαστε εδώ με τους γονείς μας για την ελευθερία και την ειρήνη», μου είπε με
χαμόγελο, σφίγγοντας με αγάπη το χεράκι μιας Ισραηλινής συμμαθήτριάς της. Πλάι
της, μία Παλαιστίνια φοιτήτρια είχε ζωγραφίσει μία εκκλησία κι ένα τζαμί,
κολλημένα το ένα στο άλλο μ’ ένα «αμερικανοϊσραηλινό» ελικόπτερο από πάνω τους
να «ξερνάει» φωτιά.

Η αλήθεια πονάει

Η ειρηνική αυτή εκδήλωση μπροστά στους Αμερικανούς φρουρούς, αλλά και η τήρηση
ενός λεπτού σιγή στο Ισραήλ για τα θύματα του Ολοκαυτώματος – βγήκαν πολλοί
ακόμα και από τα Ι.Χ. τους και στάθηκαν σε στάση προσοχής – ήταν μία όαση,
κάτι εκτός πραγματικότητας… Γιατί η αλήθεια που ζούμε όλοι οι ανταποκριτές
είναι διαφορετική και πονάει, πολύ περισσότερο όταν και από τις δύο πλευρές
είσαι «φορτισμένος»: αφ’ ενός, το πρώτο κορίτσι που έχεις φιλήσει στη ζωή σου
να είναι Εβραία και, αφ’ ετέρου, ένα από τα πρώτα συνθήματα που έχεις φωνάξει
να είναι «δικαιοσύνη στην Παλαιστίνη».

«Τα τανκς πατάνε ακόμα και τους νεκρούς», «αν δεν παραδοθείς, σε συλλαμβάνουν
και σε σκοτώνουν στην επόμενη γωνία», «η αγριότητά τους φθάνει σε σημείο
απίστευτο», «μπήκαν τα τανκς ακόμα και στην Ντούρα», «κοροϊδεύουν βγάζοντας τα
τανκς από την Τουλκαρέμ και την Καλκίλια», «εισβάλλουν κάθε ημέρα και σε άλλη
πόλη», «η Τζενίν είναι το σύγχρονο Άουσβιτς», ήταν οι φράσεις που πρόλαβε και
μου είπε ο Σαμπ Ερεκάτ, ο πιστός σύντροφος του Γιάσερ Αραφάτ και εκπρόσωπος
των Παλαιστινίων στις συνομιλίες με τους Αμερικανούς.

Στα δύο λεπτά που κράτησε η συζήτησή μας μέσω κινητού τηλεφώνου, έδειξε τόση
αγωνία και ταραχή. «Κλείνω, πρέπει να στείλουμε κι άλλα ασθενοφόρα», σταμάτησε
την τηλεφωνική συνδιάλεξη, προκαλώντας μου – άθελά του – ενοχές που τον
κράτησα σε τόσο κρίσιμες για τον λαό του στιγμές στο τηλέφωνο.

Η Λουίζα, η ηρωική Ελληνίδα που ζει στο υπόγειο του σπιτιού της στην Τζενίν,
111 χιλιόμετρα από την Ιερουσαλήμ, όπου σκοτώθηκαν χθες 13 Ισραηλινοί
στρατιώτες, ήταν χθες απογοητευμένη. «Όταν βλέπεις από το παράθυρο μέσα στο
σκοτάδι τον γείτονά σου να θάβει έναν νεκρό στην αυλή, για να μην τον πάρουν
είδηση οι στρατιώτες, πού να βρεις το θάρρος που μου λέτε… Έπειτα, μία στον
καταυλισμό των Παλαιστινίων, όπου από την προηγούμενη εβδομάδα με την εισβολή
των τανκς το νερό έχει αναμειχθεί με τις αποχετεύσεις, και μία γενικότερα στην
περιοχή όπου μας χτύπησαν ακόμα και αεροπλάνα, η κατάσταση γίνεται όλο και πιο
δραματική. Δεν καταλαβαίνω πώς λένε για απόσυρση των τανκς από ορισμένες
πόλεις. Εδώ τα έχουν ισοπεδώσει όλα. Η πόλη, όταν δεν πέφτουν σφαίρες, είναι
νεκρή. Το κέντρο της έχει 200.000 κατοίκους και ορισμένες στιγμές νομίζεις ότι
δεν υπάρχει ψυχή! Πείτε, πού έχετε ξαναδεί τα τανκς να γκρεμίζουν το σπίτι σας
όταν δεν βγαίνετε έξω, φοβούμενοι μη σας πυροβολήσουν. Δεν ασχολούμαι με την
πολιτική, αλλά κάτι πρέπει να γίνει. Δεν μπορεί αυτός ο κύκλος αίματος να
συνεχίζεται…».

«Και όμως, η επίσκεψη του Κόλιν Πάουελ την Παρασκευή θα στεφθεί από επιτυχία»,
ήταν η αισιόδοξη θέση Ισραηλινού κυβερνητικού αξιωματούχου. Και όταν τον
ρώτησα αν θα συναντήσει τον Αραφάτ, απάντησε: «Γράψε και το όνομά μου, δεν με
πειράζει γι’ αυτό που θα σου πω. Ναι, θα τον συναντήσει αυτό τον απατεώνα,
αυτό τον ψεύτη. Εμείς είμαστε δημοκρατικό κράτος».

Η συνομιλία μαζί του κράτησε αρκετή ώρα και η «έκρηξη» για τον Αραφάτ ήταν η
μόνη παραφωνία στη συζήτησή μας.

«Με τις άλλες πόλεις έχει σχεδόν τελειώσει η απομάκρυνση και η εξουδετέρωση
των τρομοκρατικών εστιών. Κυρίως στην Τζενίν υπάρχει το πρόβλημα. Θα έλεγα ότι
η τζιχάντ για ορισμένους εκεί είναι φολκλόρ».

«Μην περιμένετε ένα λαβ στόρι»

Τι θα συμβεί με την επίσκεψη Πάουελ στο Ισραήλ; Πρώτον, η αμερικανική πλευρά
διεμήνυσε ήδη στην ισραηλινή κυβέρνηση ότι αν ο Πάουελ επισκεφθεί τον Αραφάτ
στη Ραμάλα δεν μπορεί να πάει με στρατιωτικά οχήματα και με τα τανκς να
συνεχίζουν να περικυκλώνουν το αρχηγείο του Παλαιστίνιου ηγέτη. Δεύτερον,
μέχρι τότε θα πρέπει η ισραηλινή κυβέρνηση να έχει επιτρέψει να υπάρχει ένας
δίαυλος επικοινωνίας του Αραφάτ με τον Ερεκάτ και τους άλλους στενούς
συνεργάτες του. Και, τρίτον, θα πρέπει ο ισραηλινός στρατός έως την Παρασκευή
το πρωί να έχει δώσει σοβαρά δείγματα απόσυρσής του από αρκετές πόλεις της
Δυτικής Όχθης. «Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να υπάρξει πολιτική λύση. Ήταν
επιλογή τού Αραφάτ η τρομοκρατία και οι επιχειρήσεις αυτοκτονίας Παλαιστινίων,
που σπέρνουν τον θάνατο σε δικούς μας συγγενείς», μου είπε η ίδια ισραηλινή
κυβερνητική πηγή.

Όταν ρώτησα «μα, είναι δυνατόν ο Αραφάτ να κρύβεται πίσω από αυτές τις
επιχειρήσεις;», σχολίασε: «Δεν λέω ότι αυτός έδωσε την εντολή για κάθε μία
χωριστά, αλλά μπορώ να καταλάβω πως λέγοντας “θα γίνω μάρτυρας” έδωσε το
μήνυμα και το παράδειγμα τι να κάνουν κάποιοι συμπατριώτες του. Γι’ αυτό
επιμένω ότι λέει ψέματα και πως είναι απατεώνας».

Και όταν του έθεσα το ζήτημα «τι θα προκύψει ύστερα από κάποιες νέες
συνομιλίες, αφού οι Ισραηλινοί έχουν γίνει πλέον πανίσχυροι και οι
Παλαιστίνιοι δείχνουν να τα έχουν χάσει σχεδόν όλα, ίσως και εδάφη που είχαν
με τη συμφωνία του Όσλο», απάντησε: «Ακούστε, θέλω να είμαι ειλικρινής. Μην
περιμένετε ένα λαβ στόρι ανάμεσα στους Ισραηλινούς και τους Παλαιστινίους όταν
θα φύγει ο Πάουελ. Ο Αραφάτ έκανε λάθη, δεν μας υπολόγισε σωστά. Δεν μίλησε
μαζί μας τη γλώσσα της ειρήνης, όπως έκαναν στο παρελθόν ο βασιλιάς Χουσεΐν
της Ιορδανίας και ο πρόεδρος Ανουάρ Σαντάτ της Αιγύπτου. Νόμισε ότι θα μας
κοροϊδέψει. Εκείνο που νομίζω ότι θα γίνει είναι αυτό το οποίο είπε και ο
Αριέλ Σαρόν. Θα ζήσουν οι Παλαιστίνιοι σε περιοχές, γύρω από τις οποίες θα
υπάρξουν ζώνες ασφαλείας για εμάς. Αυτό που έγινε, από τον Σεπτέμβριο του 2000
να έχουμε περισσότερους από 430 νεκρούς, δεν μπορεί να επαναληφθεί».