Διαστάσεις Η γλώσσα των τανκς

Η Αμίρα Χας δεν χρειάζεται συστάσεις. Όταν διαβάζεις τις ανταποκρίσεις
αυτής της γενναίας Ισραηλινής, νιώθεις υπερήφανος που είσαι κι εσύ (κατά
κάποιο τρόπο) δημοσιογράφος.

Στη Ραμάλα. Τα κορίτσια αυτά ήταν, χθες, ακόμα ζωντανά…

Ο ισραηλινός στρατός δεν έκανε τον κόπο την περασμένη εβδομάδα να ενημερώσει
τους κατοίκους της Ραμάλα για τις ώρες που αναστέλλεται η απαγόρευση της
κυκλοφορίας. Πολλοί κάτοικοι έχασαν έτσι μια πολύτιμη ευκαιρία να κάνουν
προμήθειες, ενώ οι έμποροι δεν πρόλαβαν να ανοίξουν τα μαγαζιά τους. Ο
ισραηλινός στρατός, γράφει η ανταποκρίτρια της Χααρέτζ στο χθεσινό
φύλλο της εφημερίδας, λησμόνησε να ενημερώσει τους κατοίκους της Ραμάλα και
για ένα άλλο λεπτό θέμα: ότι απαγορεύεται η κυκλοφορία κοντά στην κεντρική
πλατεία της πόλης, την πλατεία Μανάρα, ακόμη κι όταν δεν ισχύει η γενικότερη
απαγόρευση κυκλοφορίας. Ο στρατός πυροβολεί οποιονδήποτε πλησιάζει την
πλατεία.

Την περασμένη Τρίτη, ένα αυτοκίνητο με κίτρινο (ισραηλινό) αριθμό κυκλοφορίας
αποφάσισε να δοκιμάσει την αντίδραση του στρατού και ξεκίνησε από μια γειτονιά
στη βορειοανατολική πλευρά της πόλης για το κέντρο. Ξαφνικά εμφανίστηκε
μπροστά του ένα τζιπ του στρατού. Ήξερε το πλήρωμά του ότι η απαγόρευση είχε
ανασταλεί; Μάλλον, αφού δεν έδειχνε σημεία νευρικότητας. Συνήθως, ένας
στρατιώτης πετάγεται σαν ελατήριο όταν πλησιάζει ένα αυτοκίνητο με πολίτες,
δημοσιογράφους ή γιατρούς. Αυτές οι στιγμές είναι τρομακτικές: ένα στόμα
ανοίγει στην κορυφή του άρματος, σαν ένα άγριο ζώο που γλείφει τα χείλη του
πριν καταβροχθίσει τη λεία του. Δεν ξέρεις ποτέ τι να κάνεις: να μείνεις
ακίνητος, να κάνεις σιγά-σιγά προς τα πίσω, να ανοίξεις λίγο την πόρτα του
αυτοκινήτου για να καταλάβει το πλήρωμα του άρματος ότι έχει να κάνει με
ασθενοφόρο;

Κάθε άρμα έχει τη δική του γλώσσα. Αίφνης, το πυροβόλο του γυρίζει δεξιά κι
αριστερά, στέλνοντας ένα ανεξιχνίαστο μήνυμα. Να σημαίνει άραγε «ναι» ή «όχι»;
Μερικές φορές ξεπροβάλλει από το τανκ ένα χέρι, σαν να θέλει να δώσει
διευκρινίσεις. Το χέρι κινείται. Τι να σημαίνει άραγε αυτή η χειρονομία; «Κάνε
πίσω»; «Φύγε από τη μέση»; Το παραμικρό λάθος, η παραμικρή παρεξήγηση, και το
στόμα του άρματος πυροβολεί. Οι σφαίρες αποτελούν μια γλώσσα απολύτως
κατανοητή. Τα επιχειρήματα δεν είναι μεγάλη βοήθεια.

Εκείνη τη μέρα, ένα 14χρονο παιδί που είχε βγει να αγοράσει ψωμί τραυματίστηκε
από σφαίρες κοντά στην πλατεία Μανάρα. Στην αρχή ο στρατός ανακοίνωσε ότι
σημειώθηκαν ανταλλαγές πυρών. Έπειτα είπε ότι μπορεί το παιδί να γλίστρησε και
να έπεσε. Στο μεταξύ, πλημμυρισμένο στο αίμα και στο κλάμα, το παιδί
μεταφερόταν στο σπίτι του, κοντά στην αγγλικανική εκκλησία. Κάποιος κάλεσε
ασθενοφόρο, ενώ οι γονείς του προσπαθούσαν με κουρέλια να σταματήσουν το αίμα.
Κανείς δεν ενδιαφερόταν πλέον να επωφεληθεί από την αναστολή της απαγόρευσης
και να βγει για να αγοράσει τα απαραίτητα.