[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Άντε πάλι από την αρχή, αυτή η ιστορία των επιθεωρητών-ελεγκτών της
προετοιμασίας για το 2004. Νέος συναγερμός τις προάλλες για την έλευση εδώ του
κυρίου Όσβαλντ, αρμοδίου περί αυτά. Κι όπως ήταν αναμενόμενο, με την
αυστηρότητα καθηγητή Λυκείου της δεκαετίας του ’60, διατύπωσε παρατηρήσεις,
έκανε σχόλια και προέβη σε υπενθυμίσεις. Μέχρι την επόμενη φορά που θα
ξανάρθει, πρέπει να έχουμε καλύψει τα πλάνα, διότι ο κύριος «καθηγητής» θα μας
τα πει, και πάλι, ένα χεράκι. Να μας τα πει, ποιος έχει αντίρρηση; Όταν
υποσχόμαστε, δίνουμε διαβεβαιώσεις, τον λόγο μας τέλος πάντων, και μετά δεν
τηρούμε τίποτε απ΄ όσα έχουμε υποσχεθεί, καλά μας κάνουν. Τέτοια και χειρότερα
θα τραβάμε, μέχρι να πραγματοποιηθεί αυτό το πολύχρωμο πανηγύρι του 2004, να
τελειώνουμε…

Αρκεί να μη διαλυθούμε

Το ζητούμενο τώρα δεν είναι να γίνουν οι Αγώνες, αυτοί θα γίνουν και θα είναι
καλοί. Το ζητούμενο είναι να μη διαλυθούμε ως χώρα. Διότι ο μέγας κίνδυνος
είναι ακριβώς αυτός. Η διάλυση της χώρας. Παράδειγμα πρώτο: εδώ και κάποιους
μήνες διάφοροι «πονηροί» έχουν ανοίξει μια ιστορία για την ανάγκη να…
ενισχυθεί το ενεργειακό δυναμικό της χώρας. Περισσότερο ηλεκτρικό ρεύμα
δηλαδή. Στη λογική ότι με τους Αγώνες θα αυξηθεί υπέρμετρα η ζήτηση ηλεκτρικού
ρεύματος. Μου λένε ότι ακόμη και ο Κώστας Καραμανλής έχει πέσει στην παγίδα
(τους) και κάθε φορά που συναντάται με τη Γιάννα Αγγελοπούλου τη ρωτάει… «τι
γίνεται με την ενέργεια», «αν θα έχουμε πρόβλημα», «μην πάθουμε κάνα μπλακ
άουτ» κ.λπ., κ.λπ.

Το ρεύμα πιέζει

Μυστήρια πράγματα. Με τη μισή Αθήνα να λείπει από την πόλη αναγκαστικά, είναι
δυνατόν να υπάρξει έλλειψη ηλεκτρικού ρεύματος; Άσε που θα λειτουργήσει, και
σύντομα, η γραμμή Ελλάδας – Ιταλίας. Λοιπόν, τι ακριβώς συμβαίνει; Τι
συμβαίνει; Πολύ απλά, κάποιοι πιέζουν για να αναλάβουν, με ανάθεση, την
κατασκευή ενός εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από φυσικό αέριο!
Τόσο απλά, και τόσο ωραία…

Γιατί έτσι τους αρέσει

Άλλο μεγάλο θέμα είναι τα ξενοδοχεία πολυτελείας που η ΔΟΕ απαιτεί να
κατασκευαστούν προκειμένου να φιλοξενηθούν τα μέλη της, λες και ο
τριτοκοσμικός «αθάνατος» από το Ζαΐρ ή ο εξίσου τριτοκοσμικός από τη Ρωσία και
τη Σλοβενία δεν μπορούν να φιλοξενηθούν σε ήδη υπάρχοντα καλά ξενοδοχεία,
γιατί θα τους πέσει η μύτη. Εν πάση περιπτώσει, πες ότι κομμάτια να γίνει, ας
κατασκευαστούν τα ξενοδοχεία. Είναι ανάγκη να γίνουν στην ήδη κορεσμένη
περιοχή του Αμαρουσίου, μετατρέποντας μάλιστα σε μια νύχτα το ρυμοτομικό
σχέδιο της περιοχής; Ή στο Κολωνάκι, που φτιάχνει η Εκκλησία; Χάθηκαν τα
οικόπεδα εκτός κέντρου; Όχι, δεν χάθηκαν. Απλώς, σου λέει, εδώ το θέλουμε, εδώ
θα το φτιάξουμε. Τέρμα.

Κάποιον λάκκο έχει η φάβα

Άλλη ιστορία τρέλας: υπολογίσθηκε ότι για την εξυπηρέτηση των Αγώνων θα πρέπει
να στρατευθούν στην υπόθεση του 2004 περί τις 60.000 άνθρωποι. Μέχρι πριν από
λίγους μήνες μάς έλεγαν ότι ο πραγματικός αριθμός των εθελοντών είναι 120.000
άτομα. Τώρα, τις τελευταίες ημέρες, αισίως τους ανέβασαν στις 150.000! Θεέ
μου, πού θα φτάσουν; Αυτοί, με την ανοργανωσιά που τους δέρνει, είναι ικανοί
μέχρι να έρθει η ώρα των Αγώνων να ζητήσουν 10 εκατομμύρια εθελοντές! Κι αυτή
η διακύμανση του αριθμού τι να σημαίνει άραγε; Παραπάνω κονδύλια; Γιατί δεν
μπορεί, κάποιο λάκκο έχει η φάβα…

Από δεξιώσεις πάμε καλά

Από δεξιώσεις πάντως, το 2004, σκίζει. Μια ακόμη, που έγινε προχθές στο
Ζάππειο, επιβεβαίωσε τον κανόνα. Ότι στις δεξιώσεις, η Γιάννα και η παρέα της
παίρνουν άριστα. Η κυβέρνηση βέβαια διαμαρτύρεται διότι ουδείς προσκλήθηκε να
την εκπροσωπήσει. Κακώς, κάκιστα, νομίζω διαμαρτύρεται. Τον εαυτό της πρέπει
να μέμφεται. Εμείς κάναμε τη Γιάννα Α.Μ. των Αγώνων; Άνασσα, και αυτοκράτειρα;
Η κυβέρνηση την έκανε. Και στο κάτω κάτω είχε καμιά δουλειά στο Ζάππειο
εκπρόσωπος της κυβέρνησης; Τη μασκότ των Αγώνων παρουσίασε η κ. Αγγελοπούλου.
Των δικών της Αγώνων;

Ό,τι θέλει ο πελάτης

Ποιανού είναι οι Αγώνες, δεν θα το μάθουμε ποτέ μάλλον. Ας αρκεστούμε λοιπόν
στα της μασκότ. Γκρίνιες ακούγονται διότι ουδείς κυβερνητικός παράγων
ρωτήθηκε, ούτε καν είχε γνώση για το τι ακριβώς επέλεξε η κυρία Γιάννα για
μασκότ. Γιατί διαμαρτύρονται; Γιατί γκρινιάζουν; Αρκεί που γνώριζαν ο κύριος
Σίμιτσεκ, ο κύριος Μπώλος και ο κύριος Ζαχαράτος, οι συνεργάτες της. Στο
κατω-κάτω η απαίτηση είναι εξωπραγματική. Είναι σαν να έχεις ένα μαγαζί και
την ταμπέλα, το σήμα του, να έχει την απαίτηση να την επιλέξει ο… πελάτης.
Τρελό δεν είναι;!

ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Ο μακρύς κατάλογος με τις κόντρες

Και νέα ονόματα, υπουργών, προστίθενται στον μακρύ κατάλογο των μελών της
κυβέρνησης που σε κάποια φάση της καριέρας τους ήρθαν αντιμέτωποι με το
«φαινόμενο Γιάννα». Αυτή την εβδομάδα προστέθηκαν δύο, και ηχηρά. Πρόκειται
για τον Άκη Τσοχατζόπουλο, που καβγάδισε μαζί της τη Δευτέρα, και τον Κώστα
Σκανδαλίδη, που είχε τη χαρά να αντιληφθεί τι κρύβεται πίσω από το
στυλιζαρισμένο χαμόγελο της κυρίας Γιάννας, την Τρίτη. Δεν έχει τόση σημασία η
αφορμή του καβγά, το πόσο σοβαρό ή λιγότερο σοβαρό ήταν το θέμα. Σημασία έχει
ότι όλο και περισσότεροι υπουργοί αντιλαμβάνονται ότι κακό μπελά έβαλε στο
κεφάλι της κυβέρνησης ο Πρωθυπουργός. Ποιος χαμογελάει πλατιά με όλα αυτά; Ο
Ευάγγελος Βενιζέλος βέβαια. Προς τον οποίο αναφέρονται οι… δεινοπαθούντες,
προκειμένου να τον δικαιώσουν, με φράσεις του είδους «πόσο δίκιο είχες»…
Δίκιο έχει, πού να το βρει όμως. Που η Γιάννα τον Πρωθυπουργό επικαλείται,
όταν τα βρίσκει σκούρα. Για να μαλώσει τους υπουργούς, που δεν της κάνουν τα
χατίρια!