Πρόσωπα Ο νικητής της Σαϊγκόν

Ο στρατηγός Βαν Τιεν Ντουνγκ, ο άνθρωπος που ηγήθηκε της τελικής επίθεσης
των Βιετκόνγκ και της κατάληψης της Σαϊγκόν, πέθανε την Κυριακή σε ηλικία 84
χρόνων.

Στρατηγός Ντουνγκ. Δυτικοί ιστορικοί τον είχαν χαρακτηρίσει «εξέχοντα στρατηγικό νου»

Όπως ανακοίνωσε η μαυροντυμένη παρουσιάστρια της κρατικής τηλεόρασης, ο
στρατηγός Ντουνγκ, γεννηθείς στις 2 Μαΐου 1917, υπέκυψε σε «σοβαρή ασθένεια»
στο στρατιωτικό νοσοκομείο του Ανόι και θα κηδευτεί την Πέμπτη δημοσία δαπάνη.
Ήταν ένας από τους «πιο ταλαντούχους στρατιωτικούς διοικητές και διαμορφωτές
στρατηγικής σε μια από τις ενδοξότερες στιγμές της ιστορίας μας – τη Μεγάλη
Εαρινή Νίκη», τόνισε. Ο Ντουνγκ, ο οποίος είχε αναλάβει αρχηγός του στρατού
τον Ιανουάριο του 1975, ηγήθηκε της εαρινής επίθεσης των κομμουνιστικών
δυνάμεων που διήρκεσε 55 ημέρες και κορυφώθηκε στις 30 Απριλίου με την πτώση
της Σαϊγκόν. Έτσι τερματίστηκαν 30 χρόνια πολέμου, κατά τα οποία ηττήθηκαν
πρώτα οι Γάλλοι αποικιοκράτες (ο Ντουνγκ τούς είχε πολεμήσει το 1954 στο Ντιεν
Μπιεν Φου), μετά οι Ηνωμένες Πολιτείες και τέλος η αμερικανόφιλη κυβέρνηση του
Νότιου Βιετνάμ. Ωστόσο μέχρι σήμερα αμφισβητείται ποιος στρατηγός των
Βιετκόνγκ ήταν στην πραγματικότητα ο νικητής της Σαϊγκόν. Στα επίσημα
απομνημονεύματά του, που εκδόθηκαν το 1976, ο Ντουνγκ πιστώνει στον εαυτό του
τη θεαματική αυτή στρατιωτική επιτυχία. Αλλά οπαδοί του διασημότερου
κομμουνιστή στρατηγού του Βιετνάμ, του 90χρονου Βο Νγκουγέν Γκιαπ, που ήταν
τότε υπουργός Άμυνας και σήμερα ζει αποτραβηγμένος στο Ανόι, υποστηρίζουν ότι
αυτός ήταν ο αρχιτέκτονας της νικηφόρας επίθεσης. Σε κάθε περίπτωση όμως η
νίκη του 1975 οφείλεται εν πολλοίς στο γεγονός ότι ο Ντουνγκ ήλεγχε τα
Κεντρικά Υψίπεδα, απ’ όπου και εξαπολύθηκε η τελική επίθεση των Βιετκόνγκ.

Στρατευμένος στο Κομμουνιστικό Κόμμα από τη δεκαετία του 1930, ο Ντουνγκ
διορίστηκε το 1980 υπουργός Άμυνας, αλλά αποβλήθηκε από το Πολιτικό Γραφείο το
1986, την εποχή που το κυβερνών κόμμα υιοθετούσε μεταρρυθμίσεις προς την
κατεύθυνση της οικονομίας της αγοράς, και επικρίθηκε στους κόλπους του Λαϊκού
Στρατού ως υπερβολικά αυταρχικός. Την επόμενη χρονιά αντικαταστάθηκε και ως
υπουργός Άμυνας. Έκτοτε χάθηκε από το προσκήνιο ως τον Μάρτιο του 2000, οπότε
παρευρέθη σε μια έκθεση φωτογραφιών Βιετναμέζων και Δυτικών φωτογράφων που
σκοτώθηκαν στους πολέμους στην Ινδοκίνα. Πέρυσι τον Οκτώβριο διατύπωσε και μια
προειδοποίηση προς τους πρώην εχθρούς του. Ήταν σίγουρος, είχε πει, πως οι
Αμερικανοί δεν θα κατάφερναν να νικήσουν τον Οσάμα Μπιν Λάντεν και πως θα ήταν
δύσκολο να απεμπλέξουν τους στρατιώτες τους από το Αφγανιστάν. Πρόσθεσε πως
υποστηρίζει πλήρως τη δράση εναντίον τρομοκρατών, αλλά όχι τον πόλεμο, που
σημαίνει θανάτους αθώων αμάχων. Όπως είχε τονίσει τότε, «ο πόλεμος δεν
τερματίζει το μίσος, απλώς συδαυλίζει τη φωτιά».