o υποψήφιος Πειστική ικανότητα και ευρύτητα πνεύματος

Αλεξάνδρα Μπακατσέλου Φιλόλογος

Ασφαλώς οι καιροί που διανύουμε δεν είναι εύκολοι, καθώς τείνουν πια να γίνουν
γενικότερα αποδεκτές αντιλήψεις που απαξιώνουν τις πνευματικές ανησυχίες και
συνάμα βομβαρδίζουν όλους μας με το δέλεαρ της χλιδάτης, εύκολης ζωής. Σ’ αυτό
το περιρρέον κλίμα χιλιάδες μαθητές μοχθούν καθημερινά για μια θέση στον ήλιο,
έχοντας κιόλας συνειδητοποιήσει ότι το μέλλον τους δεν είναι σπαρμένο με ρόδα.
Ιδιαίτερα το φλέγον θέμα των επικείμενων πανελληνίων εξετάσεων μονοπωλεί το
ενδιαφέρον εκείνων που βρίσκονται στις τελευταίες κυρίως τάξεις του Λυκείου.

Μια πτυχή του προβληματισμού τους εστιάζεται στο πολυσυζητημένο γλωσσικό
μάθημα, για το οποίο συχνά διατυπώνονται ποικίλες ενστάσεις. Συγκεκριμένα,
μερικές φορές ακούμε τον ισχυρισμό ότι τα γραπτά των υποψηφίων για τα ανώτερα
και ανώτατα πνευματικά ιδρύματα δεν αξιολογούνται αντικειμενικά. Άλλοτε πάλι
ορισμένοι θεωρούν το μάθημα αυτό όχι σημαντικό και επομένως κατώτερο. Νομίζω
ότι και στις δυο περιπτώσεις οι απόψεις είναι εσφαλμένες. Κατ’ αρχάς το γραπτό
καθενός μπορεί αντικειμενικά να βαθμολογηθεί και μάλιστα με βαθμό
ικανοποιητικό, αρκεί ο μαθητής να προσέξει ορισμένα σημεία.

Στην ουσία ο μαθητής πρέπει να δείξει το βάθος και το εύρος αλλά και τον
πλούτο των ιδεών του, καθώς και την πειστική ικανότητά του. Χρειάζεται ακόμη
να αναδείξει και άλλες αρετές όπως η ακριβολογία, η σαφήνεια του λόγου, ο
γλωσσικός πλούτος ή η δυνατότητα να δομεί και να οργανώνει σωστά τη σκέψη του.
Όλα αυτά αναμφίβολα προϋποθέτουν την ικανοποιητική γνώση της γλώσσας αλλά και
τη γενικότερη παιδεία του εξεταζομένου. Ωστόσο και η δεύτερη άποψη, ότι δηλαδή
το γλωσσικό μάθημα δεν απαιτεί ιδιαίτερη προσπάθεια, είναι εξίσου λαθεμένη.
Για να προσπαθήσει όμως κανείς χρειάζεται να ενδιαφερθεί με πνεύμα ευρύτερο,
να διαβάσει, να ασκηθεί γράφοντας, να συνειδητοποιήσει ότι η έκθεση είναι
δημιουργία και κατάθεση ψυχής. Από αυτό το μάθημα ο μαθητής έχει πολλά να
αποκομίσει. Τα διδάγματα και οι γνώσεις αυτές δεν θα φανούν χρήσιμα σε κάποιον
μόνο για την εισαγωγή του σε ένα πνευματικό ίδρυμα, αλλά και για ολόκληρη τη
ζωή του.