ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Μέση Ανατολή

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Π. Ψυχικό,
γράφει:

«Η εκλογή του Αριέλ Σαρόν ως πρωθυπουργού του Ισραήλ πριν από μερικούς μήνες,
του ανθρώπου που ευθύνεται για τη σφαγή των Παλαιστινίων το 1982 στα
στρατόπεδα Σάμπρα και Σατίλα στον Νότιο Λίβανο, είχε ως αποτέλεσμα τη
σκλήρυνση της στάσης του Ισραήλ: ο στρατός κλιμακώνει συνεχώς τις επιχειρήσεις
του μέσα στις «αυτόνομες» παλαιστινιακές περιοχές, στη Γάζα, τη Δ. Όχθη και
την Αν. Ιερουσαλήμ. Οι επιθέσεις με ρουκέτες ελικοπτέρων και αεροπλάνων
ενάντια σε σπίτια, αυτοκίνητα και αστυνομικά τμήματα αυξάνουν συνεχώς,
οδηγώντας την κατάσταση σε έναν γενικευμένο πόλεμο. Όλα δείχνουν ότι ο Αριέλ
Σαρόν, εκπροσωπώντας ό,τι πιο ακραίο στην ισραηλινή κοινωνία, βαδίζει προς μία
τέτοια ολισθηρή κατεύθυνση. Αυτό προκύπτει από την κατάληψη του ανεπίσημου
αρχηγείου των Παλαιστινίων («Οίκος της Ανατολής»), αλλά προπάντων από τη
δολοφονία του ηρωικού Αμπού Αλί Μουσταφά, γενικού γραμματέα του Λαϊκού Μετώπου
για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, η έδρα του οποίου ισοπεδώθηκε με
ρουκέτες. Αυτές οι επίσημες δολοφονίες χωρίς προηγούμενη δικαστική απόφαση
αποτελούν επαίσχυντη κρατική τρομοκρατία.

Τέτοιες πράξεις προκαλούν αυθόρμητες λαϊκές εξεγέρσεις των Παλαιστινίων με νέο
κύκλο αίματος. Όμως, παρ’ όλο που κάθε είδους βία είναι απαράδεκτη, απ’
οπουδήποτε και αν προέρχεται, δεν μπορούμε να εξισώνουμε θύτες και θύματα. Η
ρίζα του κακού βρίσκεται στην εθνικιστική ακροδεξιά πολιτική που εφαρμόζει,
εδώ και δεκαετίες, το μιλιταριστικό Ισραήλ. Ακόμη και τα πρόσφατα γεγονότα
ξεκίνησαν όταν ο Σαρόν, πέρυσι, χωρίς να σεβαστεί ούτε ιερό ούτε όσιο,
επισκέφθηκε προκλητικά έναν ιερό λόφο των μουσουλμάνων. Από τότε άρχισε η νέα
ιντιφάντα με 600 νεκρούς Παλαιστινίους. Η υπομονή των λαϊκών μαζών έχει
εξαντληθεί. Με ευθύνη του Ισραήλ, το πρόβλημα των εποίκων εξακολουθεί να
παραμένει άλυτο. Το μόνο που κέρδισαν οι Παλαιστίνιοι είναι απλώς μία λωρίδα
εδαφών απόλυτα εξαρτώμενων από το Ισραήλ σε βασικά ζητήματα, όπως ηλεκτρισμός,
ύδρευση και τηλεπικοινωνίες!! Η αδράνεια του άλλοτε δραστήριου Αραφάτ έχει
απογοητεύσει τους κατοίκους της μαρτυρικής κατεχόμενης Παλαιστίνης, οι οποίοι
σε όλη τους τη ζωή επέδειξαν αξιοθαύμαστη αυταπάρνηση μπροστά στην τεράστια
στρατιωτική μηχανή του Ισραήλ. Όμως, οι Άραβες και οι απλοί Εβραίοι
εργαζόμενοι πρέπει ενωμένοι να πάρουν στα χέρια τους τις τύχες τους. Πρέπει να
ηττηθεί τόσο ο ισραηλινός ιμπεριαλισμός όσο και τα φεουδαρχικά αραβικά
καθεστώτα της περιοχής».