Διαστάσεις Ένα κράτος χωρίς σύνορα

Το Ισραήλ επιδιώκει να καταλάβει το σύνολο των παλαιστινιακών εδαφών,
είπατε; Μα, το έχει ήδη κάνει! Το Ισραήλ είναι αυτήν τη στιγμή ένα κράτος
χωρίς σύνορα.

Σαρόν και Αραφάτ (του Χενγκ, από την εφημερίδα της Σιγκαπούρης «Lianhe Zaobao»)

Ο εβραϊκός οικισμός Καρνέλ Σομρόν βρίσκεται σε ισραηλινό έδαφος ή στα
παλαιστινιακά εδάφη; Και το ισραηλινό μεθοριακό χωριό Μπατ Χεφέρ; Σε ποια
πλευρά βρίσκεται ο οικισμός Κφαρ Νταρόμ; Το ισραηλινό χωριό Μπάκα ελ-Γκάρμπιε
ανήκει στους Άραβες του Ισραήλ ή στο παλαιστινιακό κράτος; Οι ισραηλινοί
φοιτητές στους οποίους τέθηκαν αυτά τα ερωτήματα δεν ήταν σε θέση να
απαντήσουν. Στο τέλος αποφάσισαν ότι δεν είχε και νόημα. «Συζητάμε εικονικά
θέματα», είπε ένας απ’ αυτούς. «Δεν είμαστε αρκετά εξοικειωμένοι με τον χάρτη
του Ισραήλ. Κάθε χωριό που έχει εβραϊκό όνομα θεωρούμε ότι ανήκει στο Ισραήλ
και κάθε χωριό με αραβικό όνομα είναι παλαιστινιακό. Δεν ξέρω πια για ποια
σύνορα πολεμάμε».

Το περιστατικό είναι διαφωτιστικό. Ύστερα από τόσους μήνες πολέμου, σχολιάζει
η «Χααρέτζ», τα σύνορα του Ισραήλ έχουν θολώσει. Με πρόσχημα τον πόλεμο
κατά της τρομοκρατίας, τα κατεχόμενα εδάφη έχουν γίνει μέρος του Ισραήλ. Στα
ανακοινωθέντα του, ο ισραηλινός στρατός δεν λέει πια ότι εισήλθε στην αυτόνομη
παλαιστινιακή ζώνη Α, αλλά ότι ελέγχει τη Ραμάλα ή ότι συνέλαβε υπόπτους στη
Χεβρώνα. Όταν ο Αριέλ Σαρόν λέει ότι θα δημιουργηθούν «ουδέτερες ζώνες» για
την προστασία «όλων των ισραηλινών πολιτών», δεν εννοεί ζώνες μόνο μεταξύ του
Ισραήλ και των παλαιστινιακών εδαφών, αλλά και στο εσωτερικό των τελευταίων.
Οι κατεδαφίσεις σπιτιών, οι εκκαθαρίσεις παλαιστινιακών στρατοπέδων και το
άνοιγμα «προστατευτικών λεωφόρων» (δηλαδή αρτηριών στην καρδιά των προσφυγικών
καταυλισμών) αποσκοπούν στην προστασία των ισραηλινών πολιτών που δεν
κατοικούν στο Ισραήλ. Στο κάτω κάτω, αν δημιουργήθηκε μια ουδέτερη ζώνη στον
Λίβανο για να προστατευθεί η Κιριάτ Σμόνα (ισραηλινή θέση στη Γαλιλαία), γιατί
να μη δημιουργηθεί μια ουδέτερη ζώνη και για την προστασία των χωριών του
Γκους Κατίφ (ενός εβραϊκού οικισμού στη Λωρίδα της Γάζας);

«Το μεγαλύτερο επίτευγμα αυτού του πολέμου είναι η διαπίστωση των ισραηλινών
πολιτών πως δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο αίμα ενός εποίκου και στο αίμα
ενός υπηκόου του Ισραήλ. Η τρομοκρατία, που δεν κάνει τέτοιες διακρίσεις, είχε
ως αποτέλεσμα να διευρυνθούν στην πράξη τα σύνορα του Ισραήλ», λέει ένας
έποικος της Δυτικής Όχθης. Αλλά κάνει λάθος: το Ισραήλ δεν έχει πλέον σύνορα.
Έχει επεκταθεί σε περιοχές που δεν του ανήκουν, έχει μετακομίσει στα
παλαιστινιακά εδάφη, επιτρέποντας σε περιθωριακές ιδεολογικές ομάδες να
αποκτήσουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε ένα ξένο κοινωνικο-πολιτικό πλαίσιο. Δεν
ενδιαφέρει πλέον το Ισραήλ να υπερασπιστεί διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορα ή να
προστατεύσει τη σταθερότητά του. Η Πράσινη Γραμμή έχει μετατραπεί σε ένα
εσωτερικό σύνορο ανάμεσα σε δύο ισότιμες ισραηλινές κοινότητες. Το σιωνιστικό
όνειρο κοντεύει να εκπληρωθεί.