Δεν θα υπηρετήσουμε

Οι όποιες ελπίδες για ειρήνη ανάμεσα στο Ισραήλ και τους Παλαιστινίους
μοιάζει να εξανεμίζονται μέσα στη βία και το αιματοκύλισμα των τελευταίων
ημερών.

Έπειτα από 35 χρόνια κατοχής της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας, οι
δύο πλευρές μοιάζει απλώς να έχουν συνηθίσει τις δολοφονίες, τους
βομβαρδισμούς, τις τρομοκρατικές επιθέσεις και τις κατεδαφίσεις σπιτιών.

Κάθε πλευρά χαρακτηρίζει τους στρατιώτες της «αμυντικές δυνάμεις» ή «αγωνιστές
της ελευθερίας», όταν στην πραγματικότητα οι στρατιώτες αυτοί λαμβάνουν μέρος,
σε καθημερινή βάση, σε εγκλήματα πολέμου.

Στη μέση: Παλαιστίνιοι προσπαθούν να αποσπάσουν ένα παιδί που συνέλαβαν Ισραηλινοί στρατιώτες

Οι καθημερινές κηδείες και η επιθυμία των Ισραηλινών για εκδίκηση τείνουν να
μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι εμείς είμαστε η κατοχική δύναμη. Και όσο κι αν
ζούμε μέσα στον φόβο της τρομοκρατίας και του πολέμου, οι Παλαιστίνιοι είναι
αυτοί που θρηνούν τους περισσότερους νεκρούς και ζουν με τον μεγαλύτερο φόβο,
διότι αυτοί είναι που τελούν υπό καθεστώς κατοχής.

Πριν από είκοσι χρόνια, όταν κατατάχθηκα στον στρατό, έδωσα όρκο να
υπερασπίζομαι το Ισραήλ και να υπακούω τους ανωτέρους μου. Ήμουν νέος,
πατριώτης, πιθανότατα αφελής.

Δεν σκέφθηκα ότι μπορεί να με χρησιμοποιήσουν για να διαωνίσω την κατοχή ή ότι
μπορεί να μου ζητούσαν να συμμετέχω σε στρατιωτικές επιχειρήσεις που δεν είναι
απαραίτητες για την άμυνα του Ισραήλ. Χρειάστηκε ένας πόλεμος – ο πόλεμος του
Λιβάνου – πολλοί νεκροί φίλοι και αρκετές περίοδοι υπηρεσίας στα κατεχόμενα
εδάφη για να διαπιστώσω ότι οι υποθέσεις μου ήταν λανθασμένες.

Ο πολίτης μίας δημοκρατίας έχει καθήκον να υπερασπίζεται τις δημοκρατικές
αξίες, έχει την ευθύνη των πράξεών του. Το να στερείς τους ανθρώπους από το
δικαίωμα στην ισότητα και την ελευθερία, να τους επιβάλεις ένα καθεστώς
κατοχής, είναι ο ορισμός που δίνω εγώ σε μία αντιδημοκρατική πράξη.

Εγώ και άλλοι που υπηρετούμε στις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά αρνούμαστε να
υπηρετήσουμε στα κατεχόμενα εδάφη, δεν μπορούμε, με τις πράξεις μας και μόνο,
να αλλάξουμε την κυβερνητική πολιτική ή να κάνουμε πιο πιθανές τις
ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Μπορούμε όμως να δείξουμε στους συμπολίτες μας
ότι η κατοχή των εδαφών δεν είναι απλώς ένα πολιτικό ή στρατηγικό ζήτημα.

Είναι και ένα ηθικό ζήτημα. Μπορούμε να τους δείξουμε μία εναλλακτική λύση –
μπορούν να πουν «όχι» στην κατοχή.

Ο Ishai Menuchin είναι έφεδρος ταγματάρχης των ισραηλινών Ενόπλων
Δυνάμεων και πρόεδρος τού Γες Γκβουλ, του κινήματος των Ισραηλινών στρατιωτών
που αρνούνται να υπηρετήσουν στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.