ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Η άλλη κλειδαρότρυπα

Εκτός από το «Μπαρ» και το «Μπιγκ Μπράδερ», υπάρχει και το πόθεν έσχες. Μπορεί
να φαίνεται πιο σεμνό, εκ πρώτης όψεως. Δεν δημοσιοποιεί φωτογραφίες με
αποκαλυπτικά ντεκολτέ. Αλλά τη λογική της κλειδαρότρυπας τη διαθέτει εις
βάθος. Κατ’ αρχήν, ξεκινά αρνητικά. Θεωρεί τους βουλευτές υπόπτους, γι’ αυτό
ζητεί τις δηλώσεις. Και τους δημοσιογράφους επίσης. Πρέπει να αποδείξουν ότι
απέ-κτησαν νόμιμα τα αγαθά τους. Άρα είναι ύποπτοι για παρά-νομες συναλ-λαγές,
μέχρι να πείσουν περί του αντιθέτου. Και το αρχαιοπρεπές του πράγματος κρύβει
τη βαθιά προσβλητική του φύση. Πόθεν έσχες. Πόσο επιβλητικό και μυστηριώδες
ακούγεται! Ενώ, στην πραγματικότητα, λέει απλώς: «Πού τα βρήκες;». Και οι
βουλευτές και οι δημοσιογράφοι κάθονται και συντάσσουν αυτούς τους καταλόγους,
με λεπτομέρειες για τα σπίτια τους, τα οικόπεδά τους, τον μισθό τους, τις
κληρονομιές, το τι αυτοκίνητο αγόρασαν. Και έχουμε την ευχαρίστηση να
πληροφορούμεθα λεπτομέρειες περί όλων αυτών, ακόμα και για το πόσα έχασαν στο
Χρηματιστήριο και τι μετοχές αγόρασαν. Και δεν μπορούμε να καταλήξουμε σε
συμπέρασμα, αν είναι καλό να είναι φτωχοί ή να είναι πλούσιοι, αν η καριέρα
τούς ωφέλησε, αν αξίζει τον κόπο να αφήσουμε το παιδί μας να στραφεί στην
πολιτική, ούτε και σε κανένα άλλο. Σκέτη ευχαρίστηση κουτσομπολιού, σκέτη
ικανοποίηση περιέργειας και μιας δόσης σαδισμού. Οι διάσημοι και πιθανώς
πλούσιοι, που έχουν πολιτικό βάρος, αναγκάζονται να ομολογήσουν πού απέκτησαν
το κάθε τι, να φανερώσουν πράγματα που θα ήθελε ο καθένας να κρατά για τον
εαυτό του, ή να τα ομολογήσουν σε συνεντεύξεις όταν θελήσουν οι ίδιοι. Και
κανείς δεν δείχνει να ενοχλείται, ούτε οι δημοσιογράφοι απεργούν γι’ αυτό.