Οι αριθμοί δεν ευημερούν…

Μια ζοφερή εικόνα – μιας Ελλάδας ουραγού, μίζερης και φτωχής – αποκαλύπτουν
οι δείκτες που μετράει εδώ και δύο χρόνια η Κομισιόν – δείκτες που δεν
καλύπτουν απλώς τα τρία «οικονομίστικα» στοιχεία του Μάαστριχτ, αλλά και
στοιχεία για την ποιότητα ζωής των πολιτών: από την ανεργία και την οικονομική
ανισόστητα μέσα σε μία χώρα έως την πρόσβαση στο Internet και τη μόλυνση του περιβάλλοντος.

Το πακέτο αυτό με τις επιδόσεις των «15» θα βρίσκεται – μαζί με όλα τα άλλα
έγγραφα και τις εισηγήσεις – στο τραπέζι της συνόδου κορυφής της Βαρκελώνης.
Και, δικαίως, δεν ενθουσιάζει την ελληνική κυβέρνηση. Όπως λένε τα αρμόδια
κυβερνητικά στελέχη, οι δείκτες αυτοί μετρούν μια «στατική εικόνα» και δεν
αποτυπώνουν την πρόοδο και την προσπάθεια που έχει γίνει σε ένα εύρος χρόνου.
«Πού είμαστε το 1994 και πού είμαστε σήμερα;» λένε.

Βέβαια, κάποια πρόοδος, ακόμη και στο διάστημα των δυο ετών όπου εφαρμόζεται
αυτό το κοινοτικό σύστημα, είναι φανερή. Για παράδειγμα, η Ελλάδα έχει
βελτιώσει κατά πολύ το ποσοστό των επιχειρήσεων που έχουν πρόσβαση στο
Διαδύκτυο, αν και παραμένει τελευταία στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην κατ’ οίκον
χρήση του Internet (μόνο το 10% των νοικοκυριών έχουν πρόσβαση έναντι άνω του
60% στην Ολλανδία και τη Σουηδία και με μέσο όρο κοινότητας περίπου 40%).

Μετά την Πορτογαλία. Ωστόσο, είναι η χώρα με το μικρότερο κατά κεφαλήν
ΑΕΠ, με τη χαμηλότερη μετά τους Πορτογάλους παραγωγικότητα, και με το
μικρότερο ποσοστό απασχόλησης – και η μόνη όπου το ποσοστό αυτό βαίνει
μειούμενο.

Σύμφωνα με τους δείκτες της Κομισιόν στην Ελλάδα, οι πολίτες έχουν τις
λιγότερες ευκαιρίες για επιμόρφωση κατά τη διάρκεια της ζωής τους και έχουν τη
μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι άνεργοι (με εξαίρεση ίσως του Ισπανούς).
Είμαστε επίσης η χώρα που ξοδεύει τα λιγότερα για την παιδεία και την υψηλή
τεχνολογία – τομείς που κρίνουν εν πολλοίς το μέλλον -, αλλά και η χώρα με
μεγάλο χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών.

Η Ελλάδα υπολείπεται των άλλων εταίρων στην προώθηση των διαρθρωτικών αλλαγών,
στις οποίες θα επικεντρωθεί και η σύνοδος της Βαρκελώνης. Εξακολουθούμε, κατά
την Κομισόν, να έχουμε μονοπώλιο στο ηλεκτρικό και τη σταθερή τηλεφωνία –
ευτυχώς, όμως, το ίδιο κάνουν κι οι Γάλλοι, οπότε τα πυρά έχουν στραφεί όλα
εναντίον των Παρισίων.

Κύκλοι του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, πάντως, δεν θεωρούσαν πως οι δείκτες
– ως τέτοιοι – είναι αρνητικοί. Απλώς – έλεγαν – και αυτοί υπογραμμίζουν ότι
χρειάζεται επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών. «Πρέπει να προχωρήσουμε και να
προχωρήσουμε γρήγορα», έλεγαν χαρακτηριστικά.

Τα «καλά». Υπάρχουν, ωστόσο, και τα «καλά» της Ελλάδας. Για παράδειγμα,
είμαστε η χώρα με το φθηνότερο «καλάθι της νοικοκυράς». Έχουμε το φθηνότερο
ρεύμα. Έχουμε ελάχιστα σε σχέση με τους υπόλοιπους εργατικά ατυχήματα. Και,
φυσικά, έχουμε τον ωραιότερο καιρό. Μόνο που αυτή η «ευλογία» συμβάλλει και
στο να έχουμε πόλεις με την πλέον μολυσμένη ατμόσφαιρα.