Γιορτή στο παλάτι

* ΜΑΔΡΙΤΗ

Τα αστέρια της Ρεάλ Ζιντάν, Ραούλ και Φίγκο θα φωτίσουν τον ουρανό πάνω από το Σαντιάγο Μπερναμπέου

Σε λίγες ώρες, το μυθικό Σαντιάγο Μπερναμπέου θα υποδεχθεί τη Ρεάλ Μαδρίτης
και την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια στον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας. Η γιορτή για
τα 100 χρόνια από την ίδρυση της βασίλισσας Ρεάλ Μαδρίτης αρχίζει σήμερα. Όλες
οι γωνίες της Μαδρίτης έχουν χρώμα λευκό. Τα χιλιάδες λουλουδένια πάρκα κάνουν
την αμτόσφαιρα να μοσχοβολάει, καθώς το Μπερναμπέου είναι έτοιμο να υποδεχθεί
112.000 φιλάθλους, 200 δημοσιογράφους, καθώς και προσκεκλημένους της ισπανικής
ομοσπονδίας και της Ρεάλ, απ’ όλο τον κόσμο όπως και τα 120 κανάλια που θα
μεταδώσουν τις γιορτές για την αιωνόβια Ρεάλ, αλλά και τον τελικό του Κάπα
ντελ Ρέι.

Όταν στις 25 Μαρτίου του 1957, οι υπουργοί Εξωτερικών των Ιταλίας, Γαλλίας,
Γερμανίας, Βελγίου, Λουξεμβούργου και Ολλανδίας υπέγραφαν την ιδρυτική πράξη
της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ρεάλ Μαδρίτης ετοιμαζόταν να στεφθεί για δεύτερη φορά
πρωταθλήτρια Ευρώπης.

Η πολιτική είχε το πρώτο χέρι, τότε, στην Ισπανία και ο στρατηγός Φρανθίσκο
Φράνκο, φανατικός υποστηρικτής της Ρεάλ, έκανε τα πάντα για να ενισχύσει τη
μαδριλένικη ομάδα.

Με την απόκτηση και ισπανοποίηση των Πούσκας, Ντι Στέφανο και τους άσους
Χέντο, Κοπά, Ριάλ, έγινε ο πρεσβευτής της χώρας στο εξωτερικό και μάλιστα σε
μια εποχή όπου το στρατιωτικό καθεστώς είχε ανάγκη προκειμένου να βγει από την
απομόνωση.

Η Ρεάλ, στις 6 Μαρτίου του 1902, «έβλεπε» το φως του κόσμου και στα χνάρια της
Φουτμπόλ Κλαμπ Σκάι «Ρεάλ», με επιθυμία του βασιλιά Αλφόνσου Γ’, προτίμησε τις
άσπρες φανέλες και το σήμα της βασιλικής οικογένειας στο στήθος, στα πρότυπα
της αγγλικής Κορίνθιανς του Λονδίνου.

Τότε, δύο ονόματα έμελλε να γράψουν ιστορία στη Ρεάλ: ο Σαντιάγο Μπερναμπέου
και ο Ραϊμούντο Σαπόρτα. Πρόεδρος και γενικός διευθυντής, αντίστοιχα. Στη
δεκαετία του ’50, ο Φράνκο έκανε ένα μεγάλο δώρο στους πρωτευουσιάνους. Η
Μπαρτσελόνα, φανατική εχθρός και αντίπαλος της Ρεάλ, ανακάλυψε στην Μποκοτά
έναν μεγάλο άσο της μπάλας. Αλφέδο Ντι Στέφανο το όνομά του. Η Μιλιονάριος,
συμφώνησε με τους Καταλανούς για τη μεταγραφή του παίκτη. Τότε, ένας άλλος
απεσταλμένος από τη Μαδρίτη έπεισε τον Ντι Στέφανο να παίξει στη Ρεάλ. Εκείνος
όμως είχε ήδη συμφωνήσει και υπογράψει στην Μπαρτσελόνα. Όμως ο Φράνκο
παρενέβη και θέλησε να δώσει σολομώντεια λύση: από ένα χρόνο σε κάθε ομάδα θα
παίζει ο μεγάλος άσος.

Πληγωμένοι οι Καταλανοί στο γόητρό τους, αρνήθηκαν και αποσύρθηκαν. Ο Ντι
Στέφανο φόρεσε τον ασπρόμαυρη φανέλα.

Τα χρόνια πέρασαν και ο μύθος της Ρεάλ Μαδρίτης γραμμένος με χρυσά γράμματα,
συναντάται παντού όπου κι αν βρεθείς στο μουσείο της ομάδας, κάτω από τις
κερκίδες του Μπερναμπέου: 28 τίτλοι, 17 κύπελλα Ισπανίας, ένα κύπελλο της
Λίγκας, έξι σούπερ κύπελλα Ισπανίας. Και φυσικά τα 8 κύπελλα πρωταθλητριών
ομάδων Ευρώπης, δύο Κύπελλα ΟΥΕΦΑ και δύο Ιντερκοντινεντάλ.

Το Σαντιάγο Μπερναμπέου, μετά τη φετινή σεζόν, θα αλλάξει μορφή και ο μύθος θα
ενισχυθεί ακόμα πιο πολύ. Αυτήν τη φορά, με γνώμονα την τεχνολογία και τον
καινούργιο αιώνα.

Ένα παλάτι στην καρδιά της Μαδρίτης. Ένα ξενοδοχείο, ένα ρεστοράν πολυτελείας,
γυμναστήριο, γκαράζ, βοηθητικοί χώροι και πρόβλεψη κόστους 120 εκατομμυρίων
ευρώ. Ένα μεγαλόπνοο σχέδιο του νέου προέδρου του συλλόγου Φλορεντίνο Πέρεθ,
που βαδίζει στα χνάρια των προκατόχων του.

Στη Μαδρίτη λένε πως, «μπορεί η Μπαρτσελόνα να έχει οπαδό και μέλος της τον
Πάπα ΙΙ, η Ρεάλ έχει τον αρχηγό του κράτους».