ΡΙΠΕΣ Ανωμαλία

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ από τους χειρισμούς που έγιναν κατά τις τελευταίες κρίσεις
των ανωτάτων αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού…

ΚΑΘΩΣ και από τις επιμέρους επιλογές προσώπων, με τις οποίες μπορεί να
συμφωνεί ή να διαφωνεί κάποιος…

Η ουσία της υπόθεσης είναι μία:

Η τελική ευθύνη για τις όποιες αλλαγές στη διοίκηση του Ναυτικού…

ΟΠΩΣ και γενικά των Ενόπλων Δυνάμεων…

ΑΝΗΚΕΙ, τόσο με βάση τον νόμο όσο και με βάση τη λειτουργία του
δημοκρατικού πολιτεύματος, στην κυβέρνηση που έχει εκλεγεί από τον λαό.

ΤΟ πρόβλημα, επομένως, που ανέκυψε δεν αποτελεί μια απλή διαφωνία
υπουργού με τον αρχηγό του Ναυτικού…

ΑΛΛΑ πρωτίστως ζήτημα δημοκρατίας για τη χώρα, το οποίο βεβαίως έχει
απαντηθεί οριστικά από το 1974.

ΚΑΘΕ άλλη ερμηνεία ή εκδοχή των γεγονότων οδηγεί αυτομάτως σε ανώμαλες
καταστάσεις…

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ σε λογικές περί αυτοδιοικούμενου στρατεύματος και διλήμματα
που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί…

ΠΟΛΥ περισσότερο μάλιστα αν πράγματι – όπως υποστηρίζει το υπουργείο
Άμυνας – εκδηλώθηκε και παρέμβαση εξωθεσμικών παραγόντων!

ΟΛΟΙ ασφαλώς στηρίζουν – και μάλιστα με μεγάλες οικονομικές θυσίες του
ελληνικού λαού…

ΤΟ έργο και την αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων.

ΚΑΝΕΙΣ ωστόσο δεν δικαιούται να αμφισβητεί – κι αυτό θα έπρεπε να μην
το λησμονούν όλοι όσοι με τόση ευκολία κάνουν σήμερα δηλώσεις…

ΟΤΙ η στρατιωτική ηγεσία οφείλει απόλυτη υπακοή στην εκλεγμένη κυβέρνηση!