ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Το αφιόνι

Ο λόγος στους αναγνώστες.
Ο Κ. Γιαμπάνης, στέλεχος της «Κομμουνιστικής Ανανέωσης», όπως
σημειώνει, γράφει: «Βρήκε πάλι την ευκαιρία το διαφθορείο που λέγεται
Τηλεόραση να χύσει το παραπλανητικό και αποβλακωτικό του αφιόνι με τη σύλληψη
του κακοποιού Κώστα Πάσσαρη από τη Ρουμανική Αστυνομία στο Βουκουρέστι.
Τι δεν ειπώθηκε εκείνες τις ημέρες από τα μαρκούτσια και τις οθόνες αυτού του
σύγχρονου κατευθυνόμενου οργάνου νάρκωσης των μαζών: από τις πιο απίθανες
“επιστημονικές” αναλύσεις ώς τις πιο αδίστακτες και απάνθρωπες ερωτήσεις στα
χαροκαμένα πρόσωπα, που έχουν χάσει στις δολοφονίες του Πάσσαρη ανθρώπους
τους! Παίζοντας μάλιστα με τον πόνο τους κάποιοι κατευθυνόμενοι μαρκουτσοφόροι
προσπαθούσαν να τους αποσπάσουν τις δηλώσεις που ήθελαν οι καναλάρχες με
παραπειστικές και υποβολιμαίες ερωτήσεις.
Με τέτοια ξεφτίλα, με τέτοια κατάντια κατασκευάζονται πια τα δελτία ειδήσεων
της Τηλεόρασης! Το πιο ανησυχητικό και παράλληλα εξοργιστικό ήταν αυτό που
ειπώθηκε στην εκπομπή του κ. Χαρδαβέλλα από απόστρατους αξιωματικούς της
Αστυνομίας. Στην προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν προηγούμενο φιάσκο της
Ελληνικής Αστυνομίας από τον ίδιο κακοποιό και για να εξηγήσουν όπως ήθελαν
αυτοί την επιτυχία και το πώς έδρασε η Ρουμανική Αστυνομία για να τον
συλλάβει, ισχυρίστηκαν πως η σύλληψή του οφείλεται στο γεγονός ότι βοήθησε ο
ρουμανικός λαός! Στη Ρουμανία είπαν επειδή υπήρχε προηγουμένως δικτατορικό
καθεστώς λες και στην Ελλάδα προηγουμένως “κολυμπούσαμε σε πελάγη
δημοκρατίας! ” ο κόσμος βοηθάει την Αστυνομία δίνοντας τις πληροφορίες.
Αντίθετα, στην Ελλάδα δεν γίνεται αυτό, ενώ αν γινόταν, τότε θα είχε και η
Ελληνική Αστυνομία καλύτερα αποτελέσματα!
Με άλλα λόγια, οι κύριοι αυτοί προτρέπουν τον ελληνικό λαό να γίνει χαφιές της
Αστυνομίας! Ξεχνούν, όμως, ότι στην Ελλάδα υπάρχει όχι μόνο παρελθόν, αλλά και
παρόν ιστορικής μνήμης. Και ο ελληνικός λαός δεν ξεχνάει τα έργα της
Αστυνομίας και της Χωροφυλακής. Μα, και σήμερα βλέπει ο λαός την Ελληνική
Αστυνομία να δίνει “τον καλύτερό της εαυτό” και με βάναυσο τρόπο να
αντιμετωπίζει τις ειρηνικές διαδηλώσεις συνταξιούχων ή άλλων εργαζομένων,
καθώς και συλλαλητήρια διαμαρτυρίας ενάντια σε πολύ μεγαλύτερους φονιάδες από
τους φονιάδες του οργανωμένου εγκλήματος, όπως π.χ. οι υπερατλαντικοί “μας”
σύμμαχοι.
Όταν, όμως, πρόκειται να αντιμετωπίσουν κάποιον κοινό εγκληματία, τότε
φαίνεται η γύμνια και η αναποτελεσματικότητά τους. Κι όσο για τις “τυχαίες”
εκπυρσοκροτήσεις όπλων αστυνομικών αυτές τελευταία “είναι πολύ της μόδας”
αρχίζουν να γίνονται για τους πολίτες πιο επικίνδυνες και από τους κακοποιούς
του οργανωμένου εγκλήματος!
Η μόνη παρήγορη νότα ελπίδας που δείχνει πως κάτι πάει ν’ αλλάξει και στο
Αστυνομικό Σώμα είναι η στάση των μελών της ΠΟΑΣΥ (Πανελλήνια Ομοσπονδία
Αστυνομικών Υπαλλήλων), που, διαμαρτυρόμενοι έξω από τη Βουλή για τη
συνεχιζόμενη άρνηση της κυβέρνησης να λύσει μακροχρόνια προβλήματά τους,
χειροκροτούσαν θερμά τους διαδηλωτές που περνούσαν από μπροστά τους την Πέμπτη
8 Νοεμβρίου του 2001 σε μαχητική πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία για να
καταδικάσουν τον βρώμικο πόλεμο των Αμερικανών ιμπεριαλιστών στο Αφγανιστάν!».













