ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Εύφλεκτοι πυρήνες

Μπέρδεψα τα τρένα, σαν να είμαι σε σταθμό και να μην ξέρω πού πηγαίνουν. Το
ένα ήταν καμένο από δυστύχημα στην Αίγυπτο, λίγες ημέρες πριν. Το άλλο
πυρπολήθηκε από αντίπαλους συνανθρώπους. Ένα τρένο γεμάτο ινδουιστές,
φανατικούς και σκληροπυρηνικούς. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά με τους ίδιους
σκληρούς πυρήνες, προφα-νώς. Ωστόσο, μετατρά-πηκαν σε εύφλεκτη ύλη με την ίδια
ευκολία όλοι, σαν να ήταν μαλακοί οι πυρήνες. Τη φωτιά την έβαλαν φανατικοί
σκληροπυρηνικοί μουσουλμάνοι συμπατριώτες τους, ύστερα από συμπλοκή. Στη
φωτογραφία τα δύο καμένα τρένα μοιάζουν. Το προχθεσινό με το δυστύχημα στην
Αίγυπτο και το σημερινό με τον εμπρησμό στην Ινδία. Για το προχθεσινό λέμε
κρίμα οι άνθρωποι, πήγαν χαμένοι, για έναν καφέ που πήγε ν’ ανάψει ο οδηγός, ή
για ένα γρανάζι που δεν δούλεψε στη μηχανή, ή για ένα βραχυκύκλωμα. Για το
σημερινό τι να πούμε; Οι φανατικοί ινδουιστές είχαν πάει να χτίσουν ναό στα
ερείπια μουσουλμανικού τεμένους που είχε καταστραφεί πριν από δέκα χρόνια.
Βεντέτες θρησκειών, ασίγαστες. Η φωτογραφία δείχνει παράξενες στρογγυλές
μάζες, σαν κούτσουρα, να τις τυλίγουν με κουβέρτες και να τις βγάζουν έξω από
τα καμένα βαγόνια. Απανθρακωμένοι φανατικοί ινδουιστές, γράφει η λεζάντα.
Άραγε ο φανατισμός μένει και μετά την απανθράκωση; Μήπως αν έχει πια
απανθρακωθεί το σώμα το ανθρώπινο, απανθρακώνεται και ο φανατισμός μαζί του;
Και ο σκληρός πυρήνας, θα έλεγα, και ο ινδουισμός ο ίδιος ως πίστη, θρησκεία
και άποψη. Πάνε όλα παρέα. Γίνονται κάρβουνο. Ίσως όχι για τον πιστό και την
μετά θάνατον υπόστασή του, αλλά για μας τουλάχιστον, που μπερδεύουμε τις
εικόνες επειδή φανταζόμαστε ότι ο θάνατος δεν ξεχωρίζει λεπτομέρειες.