[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η άποψη έχει διατυπωθεί πολλές φορές, κυρίως από την αντιπολίτευση, ως
κατηγορία εις βάρος της κυβέρνησης: ότι, δηλαδή, σε περιπτώσεις σοβαρών
κρίσεων ή σε περιπτώσεις εκτάκτων καταστάσεων και ξαφνικών προβλημάτων, η
κυβέρνηση έχει μια σημαντική δυσκολία να πάρει τις σωστές αποφάσεις, έχει ένα
πρόβλημα στο να δει ξεκάθαρα τα πράγματα και να ενεργήσει ψύχραιμα.
Ανεξάρτητα από το αν η άποψη αυτή διατυπώνεται με αντιπολιτευτική διάθεση,
υπάρχουν στιγμές που οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, από το 1996 και μετά, πράγματι
δείχνουν ότι αποφασίζουν εν θερμώ, ότι σύρονται στη λήψη κάποιων αποφάσεων από
τις συγκυρίες της στιγμής και ανάλογα με τις διαθέσεις της κοινής γνώμης τη
συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Και ναι μεν επιβάλλεται κάθε κυβέρνηση να
αφουγκράζεται την κοινή γνώμη, τον λαό, αλλά έχει και υποχρέωση να την
καθοδηγεί και να αποτρέπει καταστάσεις πανικού, έξαρσης του λαϊκισμού και να
τιθασεύει τις επιθυμίες της στιγμής, προσαρμόζοντάς τις στο κανονικό μέγεθός
τους.
Είναι φανερό ότι η τελευταία απόφαση με τα περίφημα φρουτάκια και την πλήρη
απαγόρευσή τους ελήφθη υπό το κράτος των εντυπώσεων της κοινής γνώμης και της
αίσθησης που προκάλεσαν οι πάσης φύσεως αποκαλύψεις και η εμπλοκή πολιτικών
στην υπόθεση. Η κυβέρνηση έδειξε ότι αποφάσισε σε κατάσταση αν όχι πανικού,
τουλάχιστον υπό το κράτος έντονης πίεσης «να κάνει κάτι» για να σταματήσει η
μεγέθυνση του προβλήματος που ανέκυψε και να καθησυχάσει μεγάλο μέρος της
κοινωνίας που απαιτούσε «κάθαρση». Για τον λόγο αυτό και οι περισσότεροι
υποστηρίζουν ότι ναι μεν η απόφαση για πλήρη απαγόρευση είναι υπερβολική έως
αδύνατη στην εφαρμογή της, αλλά αναγνωρίζουν ότι «με το κλίμα που είχε
δημιουργηθεί δεν μπορούσε να ήταν άλλη».
Είναι όμως δυνατόν μια κυβέρνηση να παίρνει σημαντικές αποφάσεις με πολλαπλές
συνέπειες τόσο στην κοινωνία όσο και στην οικονομία, επειδή πιέζεται από τις
συνθήκες που επικρατούν τη δεδομένη χρονική στιγμή;
Το θέμα δεν είναι η ορθότητα ή όχι της απόφασης, αλλά ο τρόπος που ελήφθη, τα
δεδομένα που συνυπολογίστηκαν και σε ποια λογική υπάκουσε. Φοβούμαι πως άλλη
μια λογική κρίσης αντιμετωπίστηκε με κρίση λογικής…













