Διαστάσεις Οι γυναίκες του Αράκι

Πότε άρχισε να φωτογραφίζει; Πριν από εξήντα χρόνια. Μόλις γεννήθηκε
δηλαδή. «Άνοιξα τα μάτια, γύρισα, και τράβηξα την πρώτη μου φωτογραφία».

Ανατολίτικος έρωτας: τα μοντέλα του Αράκι είναι καθημερινές γυναίκες

Ο Νομπουγιόσι Αράκι φορά πάντα μαύρα γυαλιά. Το φως της ημέρας δεν το αντέχει,
τον θαμπώνει, εκείνος προτιμά τη νύχτα και τη μυστηριώδη ατμόσφαιρα του
μπουντουάρ. Σπούδασε χημικός μηχανικός, αλλά από την αρχή των σπουδών του
ασχολήθηκε με τη φωτογραφία, κυρίως με την τεχνική της πλευρά. Δεν άργησε να
καταλάβει ότι η φωτογραφία είναι από μόνη της κάτι άσεμνο, γιατί χαϊδεύει
αισθήματα και προσωπικές εμπειρίες. Μια φευγαλέα ερωτική πράξη, όπου
μπλέκονται το σεξουαλικό και το ιερό.

Ο Νομπουγιόσι Αράκι είναι επηρεασμένος από τον Χοκουσάι και από τον Πικάσο,
δύο ζωγράφους με διαφορετικό υπόβαθρο, «που τους συνδέει όμως ένα κοινό
συναίσθημα, μια κοινή ουσία, τους ενώνει κάτι το αόρατο», όπως λέει στη
Ρεπούμπλικα. Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι επηρεασμένος από τις γυναίκες.
Αυτές είναι η έμμονη ιδέα του. «Οι γυναίκες εκπέμπουν μια ασυνήθιστη ενέργεια,
περισσότερο κι από τον Χοκουσάι ή τον Πικάσο». Επιπλέον, είναι ανώτερες των
ανδρών, πολύ πιο δυνατές απ’ αυτούς. Ο Αράκι νιώθει να έχει δύο ψυχές: η μία
λατρεύει τις γυναίκες και η άλλη θέλει να τις κατασπαράξει. Αυτές οι δύο ψυχές
οξειδώνονται, και το προϊόν της οξείδωσης είναι οι φωτογραφίες.

Στις γυναίκες είναι λοιπόν αφιερωμένη η έκθεση του ιάπωνα καλλιτέχνη στη
Βενετία, που αποτελείται από 2.800 φωτογραφίες, έχει τίτλο «Αυτοκτονία στο
Τόκιο» και θα διαρκέσει μέχρι τις 10 Μαρτίου. Είναι πόρνες τα μοντέλα του; Η
μήπως αναζητεί και φωτογραφίζει τις τελευταίες γκέισες; Ούτε το ένα ούτε το
άλλο. Οι ηρωίδες του ανήκουν σε όλες τις κοινωνικές τάξεις, είναι καθημερινές
γυναίκες, υπάλληλοι, νοικοκυρές. Αυτός ο τύπος των ανθρώπων τον ενδιαφέρει
περισσότερο, γιατί είναι πιο νευρωτικές, έχουν περισσότερα προβλήματα με το
σεξ. Τις συναντά εύκολα στα Love Hotels, τα ξενοδοχεία του έρωτα. Νοικιάζει
ένα δωμάτιο και όλη τη μέρα τραβά φωτογραφίες.

«Όταν φωτογραφίζω», λέει ο Νομπουγιόσι Αράκι, «το αντικείμενο δεν είναι ποτέ
ουδέτερο. Προχωρώ προς τα μπρος, πλησιάζω επικίνδυνα το μοντέλο μου, και τη
στιγμή που η επιθυμία μου είναι στο πιο ισχυρό της σημείο, τραβώ τη
φωτογραφία». Από το γυναικείο σώμα αγαπά περισσότερο τις καμπύλες, τις
κυματώσεις, «τις γλυκιές γραμμές όπου μπορεί κανείς να αφεθεί, αυτή την αιώνια
ζωτικότητα που προκαλεί τον θάνατο». Κι απ’ όλες τις γυναίκες που φωτογράφισε,
απ’ όλες τις γυναίκες που σχηματίζουν ουρά έξω από το γραφείο του για να τον
γνωρίσουν, το πιο δυνατό φωτορομάντσο το έγραψε με τη γυναίκα του. Αλλά την
έχασε το ’90 από καρκίνο. Τώρα θέλει να φωτογραφίσει την Μπγιορκ, την ισλανδή
τραγουδίστρια που τον θάμπωσε σε μια περιοδεία της στην Ιαπωνία. «Μία Σίβυλλα,
μια αγία ή ίσως ένας άγγελος».