Μονιμοποίηση σε δύο σενάρια

Το κυβερνητικό επιτελείο δεν είναι ακόμα σε θέση να προσδιορίσει τον αριθμό των συμβασιούχων που πρέπει να μονιμοποιηθούν με βάση τη σχετική κοινοτική οδηγία

Με δύο εναλλακτικά σενάρια για το θέμα των συμβασιούχων ­ που ύστερα από μία
πρώτη καταμέτρηση υπολογίζονται σε 20.000 ­ πηγαίνει σήμερα ο υπουργός
Εσωτερικών Κώστας Σκανδαλίδης στο Μαξίμου.

Εκεί, σε σύσκεψη υπό τον Πρωθυπουργό και με τη συμμετοχή του γ.γ. του
Υπουργικού Συμβουλίου Σ. Κοσμίδη, του νομικού συμβούλου του Πρωθυπουργού Γ.
Παπαδημητρίου και του υφυπουργού οικονομικών Γ. Φλωρίδη θα επιδιωχθεί να
υπάρξει κατ’ αρχήν πολιτική απόφαση για την κατεύθυνση που θα ακολουθηθεί ­
προχωρούμε ή όχι τώρα στη ρύθμιση του θέματος ­ και να συνεκτιμηθούν διάφορα
συνταγματικής φύσεως θέματα, τα οποία ενδεχομένως προκύψουν κατά την επιλογή
της μιας ή της άλλης λύσης, εφόσον υπάρξει η πολιτική βούληση να δοθεί λύση.

Στη δεύτερη αυτή περίπτωση, και σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Εσωτερικών, ο
κ. Σκανδαλίδης θα προτείνει είτε λύση πακέτο για όλους τους συμβασιούχους που
τηρούν τις προϋποθέσεις (24μηνη προϋπηρεσία με ανανέωση διαδοχικών συμβάσεων,
βεβαίωση ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες κ.λπ.) είτε λύση για
ορισμένους μόνον που καλύπτουν ένα ή περισσότερα γενικά κριτήρια τα οποία θα
τεθούν ευθύς εξαρχής, π.χ. να έχουν εκδοθεί υπέρ τους.

Προϋπόθεση για κάθε συζήτηση επί των δύο αυτών εναλλακτικών σεναρίων είναι η
νομική αποσαφήνιση και η κατάληξη επί των δύο ερμηνειών που επιδέχεται το
άρθρο 118, παράγραφος 7 του Συντάγματος, που από πολλούς θεωρείται το
«παράθυρο» για τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων, αν αυτό το θέμα θεωρηθεί
«εκκρεμούσα υπόθεση». Με δεδομένη την απαγόρευση του άρθρου 103 του
Συντάγματος για την «από τον νόμο μονιμοποίηση του προσωπικού ή τη μετατροπή
των συμβάσεών του σε αορίστου χρόνου», έρχεται το 118 και λέει: «Νομοθετικές
ρυθμίσεις οι οποίες αφορούν την τακτοποίηση της υπηρεσιακής κατάστασης
προσωπικού που υπάγεται στο άρθρο 103, εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι την
ολοκλήρωση των σχετικών διαδικασιών». Η μία ερμηνεία δέχεται ότι δεν υπάρχει
θέμα ολοκλήρωσης διαδικασιών, διότι οι μονιμοποιήσεις που έγιναν με βάση τον
τελευταίο νόμο της Βάσως Παπανδρέου έχουν και τυπικά ολοκληρωθεί ως
διαδικασίες. Η δεύτερη ερμηνεία δέχεται ότι όσοι συμβασιούχοι εξαιρέθηκαν από
τον νόμο της Βάσως, αν και πληρούσαν τις προϋποθέσεις, μπορούν να
χαρακτηριστούν «εκκρεμείς υποθέσεις» και να «τακτοποιηθούν» με νομοθετική
ρύθμιση εκ των υστέρων, στο μέτρο που είχαν προσληφθεί πριν από την ψήφιση του
Συντάγματος. Σε περίπτωση που προκριθεί η δεύτερη ερμηνεία, ανοίγει ο δρόμος
για τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων και είναι θέμα πολιτικής απόφασης και…
αντοχής του προϋπολογισμού για το πόσο θ’ «ανοίξουν» ή «κλείσουν», με
διάφορους τρόπους, τον αριθμό των δικαιούχων.

Πάντως, ένα είναι βέβαιον: το κυβερνητικό επιτελείο θα βρεθεί σήμερα προ
εκπλήξεων. Αφενός ο αριθμός των 20.000 που έδωσε η πρώτη καταμέτρηση είναι
πολύ μεγαλύτερος απ’ ό,τι αρχικά είχε υπολογιστεί ­ οι 10.000 εξ αυτών
εργάζονται μόνο στους ΟΤΑ ­ και οι περιπτώσεις που προκύπτουν εξαιρετικά
πολύπλοκες. Χαρακτηριστικά αναφέρονται περιπτώσεις συμβάσεων έργου που έχουν
«εξελιχθεί» σε… αορίστου χρόνου ή συμβάσεις… πέντε ημερών διαρκώς
ανανεούμενες ή συμβάσεις προσληφθέντων σε δημοτικές επιχειρήσεις που έχουν
μεταφερθεί ­ παρανόμως ­ σε κεντρικές υπηρεσίες των δήμων.

Και μέσα σε όλα αυτά, το κυβερνητικό επιτελείο δεν είναι ακόμη σε θέση να
προσδιορίσει τον αριθμό των συμβασιούχων που πρέπει να μονιμοποιηθεί με βάση
τη σχετική Κοινοτική Οδηγία (πρέπει να ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο μέχρι
τέλους Ιουνίου), η οποία υποχρεώνει τα κράτη-μέλη «να λαμβάνουν μέτρα ώστε να
αποφεύγονται η καταχρηστική σύναψη διαδοχικών συμβάσεων, η ανανέωση, η
παράτασή τους, καθώς και η απασχόληση επί μακρό χρονικό διάστημα των
εργαζομένων με τέτοιες συμβάσεις, οι οποίες δεν δικαιολογούνται από τις
συνθήκες κάτω από τις οποίες παρέχεται η ίδια η εργασία». Αυτό σημαίνει ότι
μπαίνει στο μικροσκόπιο της Κοινότητας και των ελεγκτικών της οργάνων η όχι
ασυνήθης τακτική της διοίκησης (που χαρακτηρίζεται καταχρηστική) να απασχολεί
με διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου εργαζομένους που στην πραγματικότητα
καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Πάντως, οι πρώτες εκτιμήσεις του
υπουργείου Εσωτερικών κάνουν λόγο για έναν μικρό αριθμό εργαζομένων του στενού
δημόσιου τομέα που μπορεί να καλυφθεί από την Κοινοτική Οδηγία και έναν
μεγαλύτερο του ευρύτερου ή ιδιωτικού τομέα, χωρίς και στις δύο περιπτώσεις να
μπορούν να προσδιορίσουν επακριβώς τον αριθμό.