[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Κανένας κώδικας δεοντολογίας, κανένας νόμος, καμία απειλή για κυρώσεις δεν
είναι ικανά να καθορίσουν τη συμπεριφορά ενός δημοσιογράφου την ώρα της
δουλειάς του. Η δημοσιογραφία είναι μια παράξενη ιδιότητα που υπάρχει σε
ορισμένους ανθρώπους και υλοποιείται με μόνη υπακοή στον νόμο της καρδιάς
τους, στην ατομική ευθύνη τους και στην αίσθηση του καθήκοντος απέναντι σε
αυτό που λέμε είδηση, δηλαδή στην ενημέρωση των υπόλοιπων ανθρώπων.
Απέναντι στην είδηση δεν υπάρχει κώδικας δεοντολογίας που θα αποτρέψει τη
δημοσιοποίησή της, δεν υπάρχει κανόνας για το πώς θα παρουσιαστεί και, πολλές
φορές, πώς θα εξευρεθεί, παρά μόνο το υψηλό αίσθημα ευθύνης που έχει ή δεν
έχει ο δημοσιογράφος. Αυτό ακριβώς εννοούσαν οι παλαιότεροι δημοσιογράφοι όταν
έλεγαν ότι η δημοσιογραφία είναι πρωτίστως λειτούργημα και κατόπιν
βιοποριστικό επάγγελμα. Όταν υπάρχει η είδηση, όλα τα υπόλοιπα κανονικά πρέπει
να έρχονται μόνα τους.
– Μα πρέπει να είναι ασύδοτοι οι δημοσιογράφοι; θα αναρωτηθείτε.
Ασφαλώς όχι. Αλλά η φύση του λειτουργήματος τους είναι τέτοια που οι διάφοροι
κώδικες, νόμοι και απαγορεύσεις ή περιορισμοί ελάχιστα μπορούν να συμβάλουν
στην αποτροπή ακραίων φαινομένων εκμετάλλευσης των ειδήσεων για προσωπικούς,
πολιτικούς, οικονομικούς ή άλλους λόγους. Να είστε σίγουροι ότι αν δεν το
θέλει ο ίδιος ο δημοσιογράφος δεν υπάρχει τρόπος να σταματήσει η
δημοσιοποίηση, η παραποίηση, η εκμετάλλευση κ.λπ. μιας είδησης, όσοι κώδικες
δεοντολογίας ή απαγορευτικοί νόμοι και αν υπάρχουν. Ο αληθινός δημοσιογράφος
έχει τον κώδικα δεοντολογίας στην ψυχή του και αν δεν τον έχει εκ γενετής,
καμία αρχή είτε κυβέρνηση λέγεται αυτή είτε συνδικαλιστικό σωματείο δεν
μπορεί να του επιβάλει να σέβεται κάτι που δεν γνωρίζει ότι υπάρχει.
Φοβούμαι πως η συζήτηση για κώδικες δεοντολογίας που έρχονται στην
επικαιρότητα, μετά τον τελευταίο θόρυβο, ακόμη και αν είναι οι τελειότεροι
στον κόσμο δεν έχουν και πολλά να προσφέρουν στην ενημέρωση των πολιτών. Η
μόνη άμυνα του αναγνώστη, του ακροατή ή του τηλεθεατή απέναντι στην κακοποίηση
της είδησης είναι η ικανότητά του για τη σωστή επιλογή τού τι διαβάζει, τι
ακούει και τι βλέπει. Η σωστή επιλογή θα αφήσει χωρίς πελάτες όσους κακοποιούν
τη δημοσιογραφία. Και τότε αυτοί θα εκλείψουν…













