Οι σεισμοπαθείς ακόμη περιμένουν τη βοήθεια

«Καταστραφήκαμε», «καταστραφήκαμε»… Δεν έλεγε τίποτε άλλο, μόνο
«καταστραφήκαμε», ο ψηλός, γεροδεμένος, ασπρομάλλης ηλικιωμένος άνδρας με το
κασκέτο. Σεισμοπαθής. Του πρόσφατου σεισμού στο Αφιόν.

Καμιά διακοσαριά σωσίες του, άνδρες με κασκέτα, κουρασμένα και λυπημένα
πρόσωπα, είχαν μαζευτεί, τρεις ημέρες μετά τον σεισμό, μπροστά στο δημαρχιακό
μέγαρο – ένα ακαλαίσθητο μπετονένιο μικρό δίπατο κτίσμα – της κωμόπολης του
Σουλτάν-νταγ. «Σκηνές», φώναζαν, «θέλουμε σκηνές». Ο δήμαρχος με ένα μικρόφωνο
στο χέρι, από το μπαλκόνι του δευτέρου ορόφου, τους «βεβαίωνε» ότι όπου νά
‘ναι θα καταφθάσει η βοήθεια. Εκείνοι, όμως, είχαν μείνει με τις οικογένειές
τους, παιδιά, γυναίκες, νύφες, γαμπροί, τρεις νύχτες στο ύπαιθρο με μείον
πέντε βαθμούς. Δεν έφευγαν. Φώναζαν περισσότερο. Τότε, η εικόνα στο μπαλκόνι
άλλαξε: τη θέση του δημάρχου πήρε ο διοικητής της στρατοχωροφυλακής, που, με
το μικρόφωνο στο χέρι, τους είπε να «διαλυθούν». Εκείνοι επέμεναν. Όχι, για
πολύ. Η υπομονή του διοικητή είχε τα όριά της. Κάλεσε άλλους άνδρες, με στολές
και τουφέκια και τους «έπεισαν» – στοργικά είναι η αλήθεια, δεν μάτωσε
ρουθούνι – να διαλυθούν.

Την τέταρτη ημέρα μετά την «επίσκεψη» του γιου του Τάρταρου και της Γης, την
Πέμπτη (7/2), επισκέφθηκε την περιοχή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Αχμέτ
Νετζντέτ Σεζέρ. Η διαδρομή που θα ακολουθούσε περιελάμβανε διάφορα χωριά, όχι
όμως το Ντερέσινεκ, που κανείς δεν είχε ακούσει έως τότε το όνομά του ανάμεσα
στα πληγέντα από τον σεισμό χωριά – είναι και τόσα πολλά… Το έμαθαν οι
κάτοικοι του Ντερέσινεκ ότι ο Πρόεδρος θα πήγαινε στο γειτονικό χωριό,
συμφώνησαν και του έκοψαν τον δρόμο. Ο Σεζέρ δεν άφησε τους ένστολους συνοδούς
του να τους «διαλύσουν». Σταμάτησε, τους άκουσε και τα φορτηγά της Ερυθράς
Ημισελήνου πήγαν, πράγματι, το ίδιο απόγευμα στο Ντερέσινεκ.

Επειδή, όμως, το συμβάν τον είχε καθυστερήσει από το πρόγραμμά του, ο Σεζέρ
παρέκαμψε το γειτονικό Γιακάσενεκ, που ήταν σχεδιασμένο να επισκεφθεί. Οι
Γιακασενεκιώτες τον περίμεναν. Εκείνος θα ήταν η σωτηρία τους. Σαν κατάλαβαν,
όμως, τι είχε συμβεί, πήγαν και έπιασαν τον δήμαρχό τους και τον μαύρισαν στο
ξύλο, «γιατί δεν είχε φροντίσει να περάσει ο Σεζέρ να δει τα χάλια τους».

Το πρώτο επεισόδιο ήταν μια «στιγμή» στο αντιπολιτευόμενο φιλοϊσλαμικό κανάλι
7, κανένας άλλος δεν το «πήρε είδηση». Το δεύτερο, παρουσιάστηκε στον Τύπο και
την τηλεόραση, ευτράπελα: οι Γιακασενεκιώτες ζήλεψαν, λέει, του
Ντερεσινεκιώτες και έδειραν τον δήμαρχό τους. Τα χωριά είναι ορεινά – παράγουν
τα καλύτερα κεράσια της Τουρκίας -, το Αφιόν απέχει δύομισι ώρες με το
αυτοκίνητο από την Άγκυρα – πολύ μακριά, δηλαδή.

* Το Ανώτατο Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο της Τουρκίας (RTUK) αποφάσισε
χθες να απαγορεύσει για ένα χρόνο τη λειτουργία του τηλεοπτικού δικτύου του
Ντιγιαρμπακίρ GUN TV επειδή μετέδωσε σε μεταμεσονύκτια εκπομπή του κουρδικά
τραγούδια «που εξυμνούσαν το ΡΚΚ και προσέβαλαν το τουρκικό κράτος».