Πρόσωπα Από τη Βουλή στην «αληθινή πολιτική»

Μπους και Μπλαιρ πετάνε στα σκουπίδια τον Χάρτη του ΟΗΕ, λέει ο Τόνυ Μπεν·
και ο Αμερικανός πρόεδρος έχει στρατολογήσει περισσότερους από κάθε άλλον για
λογαριασμό της αλ-Κάιντα.

Τόνυ Μπεν. «Κάθε πρόοδος έρχεται από τη βάση»

Στα 76 του, έπειτα από μισό αιώνα στα έδρανα ως βουλευτής των Εργατικών, ο
Τόνυ Μπεν παραιτήθηκε πέρυσι από τη Βουλή των Κοινοτήτων για να συμμετάσχει
στην «αληθινή πολιτική», αυτή που ασκείται έξω από το Κοινοβούλιο. Τώρα δίνει
διαλέξεις σε δημαρχεία και θέατρα, προσπαθώντας να αναβιώσει την παλιά, καλή
δημοκρατική συζήτηση. «Τα προβλήματα είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα και δύσκολα
και η πολιτική είναι συχνά πολύ ρηχή και προσωποποιημένη», λέει στο Ρώυτερς.
«Προσπαθώ να αναβιώσω τις δημόσιες συγκεντρώσεις ως ευκαιρία για να ακούει
κανείς επιχειρήματα, να κάνει ερωτήσεις και να συζητάει».

Αριστοκρατικής καταγωγής, ο Τόνυ Μπεν θα μπορούσε να είναι ισόβιο μέλος της
Βουλής των Λόρδων, αλλά εκείνος απαρνήθηκε τον τίτλο του και έθεσε
υποψηφιότητα για τη Βουλή των Κοινοτήτων. Θήτευσε σε διάφορα υπουργεία από το
1966 ώς το 1979, αλλά πέρασε το υπόλοιπο της 50ετούς κοινοβουλευτικής
σταδιοδρομίας του στην αντιπολίτευση ή στα «πίσω έδρανα», από τα οποία οι
βουλευτές προκαλούν και επιτιμούν την ηγεσία τους. Στη δεκαετία του 1980
αντιτάχθηκε στον πόλεμο της Θάτσερ στα Φώκλαντ και έκανε πορείες δίπλα στους
απεργούς ανθρακωρύχους. Σήμερα τονίζει πως ο Μπους και ο Μπλαιρ πρέπει να
αναρωτηθούν: «Είναι άραγε η εκδίκηση ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσει
κανείς προβλήματα αυτού του μεγέθους; Γιατί η εκδίκηση δεν είναι διεθνές
δίκαιο. Άραγε οι ζωές των Μουσουλμάνων αξίζουν όσο και οι δικές μας; Γιατί στο
Αφγανιστάν σκοτώθηκαν από τον βομβαρδισμό περισσότεροι άμαχοι απ’ όσοι στο
Ουώρλντ Τρέηντ Σέντερ». Πιστεύει πως η εκδίκηση για τον φόνο αθώων με φόνους
αθώων στέλνει κόσμο στην αγκαλιά των τρομοκρατών, πως ο Μπους λειτουργεί ως
στρατολόγος του δικτύου αλ-Κάιντα. «Αν θέλεις να επικρατήσει το διεθνές δίκαιο
και όχι η βία και η βεντέτα, τότε κάποιος πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει
τον κύκλο της εκδίκησης», υπογραμμίζει. Κι αν αυτό δεν γίνει, «χάνεται κάθε
προοπτική να λυθούν ειρηνικά τα προβλήματα του κόσμου».

Φέτος έκλεισαν 60 χρόνια από τότε που ο Μπεν εντάχθηκε στο Εργατικό Κόμμα, σε
ηλικία 17 ετών, και έχει πλέον μάθει ότι «κάθε πρόοδος έρχεται από τη βάση».
Τονίζει πως όσοι θέλουν την αλλαγή δεν πρέπει να είναι υπεραισιόδοξοι, αλλά
πιστεύει πως η πολιτική πρόοδος, από τη βάση προς τα πάνω, είναι δυνατή. Γιατί
«η ελπίδα είναι το καύσιμο της προόδου και ο φόβος είναι η φυλακή στην οποία κλείνεσαι».