Πρόσωπα Το ξεσκέπασμα του αρθρογράφου

Αρθρογράφος των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», ο συντηρητικός ακαδημαϊκός Ρότζερ
Σκράτον παραδέχθηκε πως πληρωνόταν από την καπνοβιομηχανία για να γράφει άρθρα
υπέρ του καπνίσματος.

Ρότζερ Σκράτον. Πληρωνόταν από την καπνοβιομηχανία για να γράφει υπέρ του καπνίσματος

Την ώρα που οι φοιτητές ξήλωναν τα λιθόστρωτα του Καρτιέ Λατέν τον Μάη του
’68, ο Ρότζερ Σκράτον βρισκόταν στο Παρίσι και συνειδητοποιούσε, λέει, πως
αυτός είναι «στην άλλη πλευρά», πως είναι συντηρητικός και όχι μαρξιστής.
Απέκτησε έτσι πολιτική συνείδηση, αλλά φαίνεται πως έχασε την ηθική. Τις
προάλλες, αυτός ο συντηρητικός φιλόσοφος, ακαδημαϊκός (ήταν καθηγητής
Αισθητικής στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου) και συγγραφέας παραδέχθηκε πως
πληρώνεται από την καπνοβιομηχανία για να δημοσιεύει άρθρα κατά των εχθρών της
και υπέρ του καπνίσματος. Οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» αναμένεται να προστατέψουν την
εγκυρότητά τους διακόπτοντας τη συνεργασία με τον καθηγητή.

Ο Ρότζερ Σκράτον είναι εδώ και δύο δεκαετίες ένα πρόσωπο οικείο στα βρετανικά
μέσα ενημέρωσης και στους πανεπιστημιακούς κύκλους. Από τα μέσα της δεκαετίας
του ’90 έχει γράψει 150 άρθρα, σχεδόν όλα σε δεξιές εφημερίδες, για θέματα
όπως γιατί ένας Άγγλος πρέπει να είναι υπερήφανος που είναι Άγγλος και γιατί
είναι απολαυστικό το κυνήγι της αλεπούς… Τη μεγαλύτερη εντύπωση είχαν
προκαλέσει τα άρθρα του για τις… καλές συνέπειες του καπνίσματος. Αλλά τις
προάλλες όλα εξηγήθηκαν: ο καθηγητής παραδέχθηκε ότι είναι ένας πληρωμένος
κονδυλοφόρος, ότι ο ίδιος και η σύζυγός του είναι σύμβουλοι της Japan Tobacco,
της εταιρείας που παράγει τα τσιγάρα Camel, και αμείβονται με 4.500 στερλίνες
(2,5 εκατ. δρχ.) τον μήνα. «Προσπαθούμε σκληρά να δικαιολογήσουμε αυτό το
ποσόν», έγραφε το περασμένο φθινόπωρο ο καθηγητής σ’ ένα e-mail προς την
εταιρεία με το οποίο ζητούσε αύξηση 1.000 στερλινών. Και προφανώς στο πλαίσιο
αυτής της «σκληρής προσπάθειας» έγραφε το 1997 στους «Τάιμς» ότι «με την
κατάλληλη χρήση, ο καπνός συμβάλλει πραγματικά και θετικά στην υγεία…
εξοπλίζει τον άνθρωπο για να αντιμετωπίσει τις αντιξοότητες της καθημερινής
ζωής», ενώ πέρυσι υποστήριζε από τις στήλες της «Τέλεγκραφ» ότι «η Παγκόσμια
Οργάνωση Υγείας δαπανά υπερβολικό χρόνο και ενέργεια νομοθετώντας κατά των
καπνιστών»…

Οι καπνοβιομηχανίες είναι ένα από τα πλουσιότερα και ισχυρότερα λόμπι, και τα
οικονομικά πλοκάμια τους φτάνουν από την πολιτική ώς τα μέσα ενημέρωσης, τη
δικαιοσύνη και τα πανεπιστήμια. Και μπορεί στις ΗΠΑ να έχουν υποχρεωθεί να
πληρώσουν δισεκατομμύρια σε εξώδικες διευθετήσεις για την αποζημίωση καπνιστών
που έπαθε η υγεία τους, αλλά στην Ευρώπη, χάρη και σε ανθρώπους όπως ο
Σκράτον, καταφέρνουν να μπλοκάρουν τα σχέδια για την απαγόρευση των
διαφημίσεων των τσιγάρων προσφεύγοντας στα δικαστήρια εναντίον της σχετικής
ντιρεκτίβας των Βρυξελλών.