ΓΝΩΜΗ Είναι πιο ασφαλές σήμερα το Ισραήλ;

«Ο κόσμος μας στενεύει, αναγκάζοντάς μας να διασχίσουμε το τελευταίο πέρασμα.
Και κομματιάζουμε τα πόδια μας για να περάσουμε». Αυτό έγραφε ο Παλαιστίνιος
ποιητής Μαχμούντ Νταρουίς λίγο μετά την έξοδο της Οργάνωσης για την
Απελευθέρωση της Παλαιστίνης από τη Βηρυτό, τον Αύγουστο του 1982. «Πού θα
πάμε ύστερα από τα τελευταία σύνορα, πού θα ‘πρεπε να πετούν τα πουλιά ύστερα
από τον τελευταίο ουρανό;»…

Είκοσι χρόνια μετά, αυτό που συνέβη στους Παλαιστινίους στον Λίβανο συμβαίνει
σήμερα στην ίδια την Παλαιστίνη. Από τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν άρχισε η
ιντιφάντα του Αλ Άκσα, οι Παλαιστίνιοι έχουν απομονωθεί από τον ισραηλινό
στρατό. Κανένας, είτε νέος ή γέρος, είτε είναι άρρωστος ή πεθαίνει, είτε είναι
γυναίκα σε κατάσταση εγκυμοσύνης, μαθητής ή γιατρός, δεν μπορεί να μετακινηθεί
αν προηγουμένως δεν έχει περάσει ώρες στα οδοφράγματα, τα επανδρωμένα με
αγενείς και σκόπιμα ταπεινωτικούς Ισραηλινούς στρατιώτες. Έχει γράψει κανείς
από τους αναρίθμητους ξένους δημοσιογράφους που καλύπτουν την κρίση, γι’
αυτούς τους αποκτηνωμένους νέους Ισραηλινούς στρατευμένους που εκπαιδεύτηκαν
με κύριο στρατιωτικό τους καθήκον να τιμωρούν τους Παλαιστίνιους πολίτες;
Πιστεύω πως όχι. Το Ισραήλ πραγματοποιεί παράνομη στρατιωτική κατοχή από το
1967. Κάθε Δυτικός ειδήμων ή αξιωματούχος πρέπει να αναρωτηθεί πώς η
παραγνώριση του γεγονότος της κατοχής μπορεί να επιτρέψει τον τερματισμό της
τρομοκρατίας.

Το μεγάλο λάθος του Αραφάτ, αποτέλεσμα απογοήτευσης και κακών συμβουλών, ήταν
το να προσπαθήσει να κάνει μια συμφωνία για την κατοχή – γι’ αυτό και
εξουσιοδότησε τις «ειρηνευτικές» συνομιλίες μεταξύ γόνων δύο διαπρεπών
παλαιστινιακών οικογενειών και της Μοσάντ το 1992, στην Αμερικανική Ακαδημία
Τεχνών και Επιστημών στο Κέιμπριτζ. Οι συνομιλίες αυτές επικεντρώθηκαν στην
ασφάλεια των Ισραηλινών – τίποτα δεν ελέχθη για την ασφάλεια των
Παλαιστινίων…

Ελάχιστα κέρδισε το Ισραήλ. Το σφάλμα του ήταν ότι φαντάστηκε πως,
εγκλωβίζοντας τον Αραφάτ και την παρέα του σε ατέρμονες συζητήσεις και μικρές
παραχωρήσεις, θα αποσπούσε μια διάθεση γενικής αδράνειας από τους
Παλαιστινίους. Όλες οι πολιτικές επιλογές που έχει κάνει το Ισραήλ μέχρι
σήμερα, το έχουν βλάψει. Αναρωτηθείτε: Είναι περισσότερο ασφαλές και αποδεκτό
σήμερα απ’ ό,τι ήταν 10 χρόνια πριν; Μπορεί ο πόλεμος φθοράς που διεξάγει
σήμερα να είναι περισσότερο επιτυχής από εκείνον που έχασε στον Λίβανο;

Ο Edward Said είναι συγγραφέας και καθηγητής Αγγλικής και Συγκριτικής
Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια στις ΗΠΑ. Το κείμενό του δημοσιεύθηκε
στο «London Review of Books».