Κεφάλαια από ιδιώτες για το Γ’ ΚΠΣ

«Αν δεν εξασφαλισθεί η ιδιωτική συμμετοχή, η δαπάνη θα καλυφθεί από δημόσιους πόρους. Έχουμε δεσμευθεί», λέει ο υφυπουργός Οικονομίας κ. Χρήστος Πάχτας.

Σαφάρι για την εξασφάλιση ιδιωτικών κεφαλαίων ίσων με το μισό περίπου της
κοινοτικής συμμετοχής στο Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης ξεκινά η κυβέρνηση, με
την κατάθεση, τον επόμενο μήνα, νομοσχεδίου για τον σκοπό αυτό.

Την περασμένη εβδομάδα πραγματοποιήθηκε σχετική σύσκεψη στο υπουργείο
Οικονομίας, με συμμετοχή τραπεζιτών. Αναζητείται, εδώ και καιρό, ένα θεσμικό
πλαίσιο, το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει κίνητρο προσέλκυσης για τα
ιδιωτικά κεφάλαια, αλλά και ασφαλιστική δικλίδα για την πολιτεία.

Το θέμα είναι κρίσιμο, όχι μόνο γιατί η χώρα έχει ανάγκη από ιδιωτικές
επενδύσεις αλλά και γιατί, αν δεν τις βρει, θα χρειασθεί να καλύψει από
δημόσιους πόρους τις σχετικές δαπάνες. Και αυτό, γιατί έχει αναλάβει σχετική
δέσμευση στο Γ’ ΚΠΣ, προγραμματίζοντας έργα που προβλέπεται να γίνουν με
ιδιωτικά κεφάλαια. «Αν δεν εξασφαλισθεί η ιδιωτική συμμετοχή, η δαπάνη θα
καλυφθεί από δημόσιους πόρους. Έχουμε δεσμευθεί», λέει χαρακτηριστικά ο
υφυπουργός Οικονομίας κ. Χρήστος Πάχτας.

Το θεσμικό πλαίσιο θα είναι γενικό και θα καλύπτει, σύμφωνα με τον κ. Πάχτα,
κάθε πιθανό έργο που προορίζεται να κατασκευασθεί με ιδιωτικά κεφάλαια, από
τους οδικούς άξονες μέχρι τις μαρίνες και τις φυλακές.

Όπως είναι γνωστό, έχει ήδη ξεκινήσει η διαδικασία για την κατασκευή και
παραχώρηση της εκμετάλλευσης τμημάτων των αυτοκινητοδρόμων και το ενδιαφέρον
που εκδηλώθηκε θεωρείται πολύ σημαντικό. Συγκεκριμένα, δημοπρατούνται
συνδυασμοί έργων έτσι ώστε να εκμεταλλεύεται ο ανάδοχος το πλέον προσοδοφόρο.
Ο κ. Πάχτας εκτιμά οτι οι ανάδοχοι θα τοποθετηθούν και θα αρχίσει η κατασκευή
των έργων μέσα στο 2002.

Συνολικά, η ιδιωτική συμμετοχή που προβλέπεται στο Γ’ ΚΠΣ ανέρχεται σε 10 δισ.
ευρώ περίπου, όταν η κοινοτική συμμετοχή είναι 21,1 δισ. ευρώ και η εθνική
δημόσια συμμετοχή είναι 14 δισ. ευρώ περίπου.

Είναι, λοιπόν, φανερό, πόσο κρίσιμη είναι η εξασφάλιση των ιδιωτικών
κεφαλαίων, προκειμένου να μην υποχρεωθεί ο κρατικός προϋπολογισμός να
διπλασιάσει τη συμμετοχή του στο ΚΠΣ. Κάτι, που θα απαιτούσε περικοπή άλλων
δαπανών του προϋπολογισμού.

Η απορροφητικότητα

Αν ξεπεραστεί ο σκόπελος της εξεύρεσης ιδιωτικών κεφαλαίων, το επόμενο
πρόβλημα για την κυβέρνηση θα είναι να εξασφαλίσει την ομαλή ροή των έργων
έτσι ώστε να μην υπάρξει κίνδυνος να χαθούν κοινοτικοί πόροι. Ο κ. Πάχτας λέει
χαρακτηριστικά ότι «μέχρι το 2004 δεν χάνουμε με τίποτα», αφήνοντας έτσι
ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρξει πρόβλημα μετά το 2004. Μέχρι στιγμής, η
πορεία είναι ικανοποιητική, χάρη στις προκαταβολές που εισέρρευσαν το 2001.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Οικονομίας, η εικόνα έχει ως
εξής:

*Η κοινοτική συμμετοχή ανέρχεται σε 21,1 δισ. ευρώ.

*Η δέσμευση που αντιστοιχεί στο πρώτο από τα 7 έτη του προγράμματος (2000 –
2006) είναι το 1/7 αυτής της συμμετοχής, δηλαδή 3,1 δισ. ευρώ.

*Η προκαταβολή που ανέρχεται στο 7% του συνολικού κοινοτικού προϋπολογισμού
και δίνεται με την έγκριση των προγραμμάτων, είναι 1,5 δισ. ευρώ. Αυτή έχει
ήδη δοθεί. Άρα, απομένουν άλλα 1,6 δισ. ευρώ για να καλυφθεί η δέσμευση του
πρώτου έτους, που μπορεί να απορροφηθεί έως το τέλος του 2003.

*Η κοινοτική συμμετοχή που ζητήθηκε μέχρι 17/12/2001, ανέρχεται σε 900 εκατ.
ευρώ. Αυτό το ποσό θεωρείται βέβαιο οτι θα εισπραχθεί μέχρι τον Μάιο στο
σύνολό του. Άρα, θα απομένουν άλλα 700 εκατ. ευρώ, τα οποία πρέπει να
απορροφηθούν τα επόμενα δύο χρόνια, έως το τέλος του 2003.

Με αυτά τα δεδομένα, δεν φαίνεται, πράγματι, να υπάρχει πρόβλημα απώλειας
πόρων έως το τέλος του 2003, αλλά είναι αβέβαιο το τι θα συμβεί μετά τη χρονιά
αυτή.

Ο κ. Πάχτας αναγνωρίζει ότι η μέριμνα που έλαβε για την πρώτη περίοδο δεν
διασφαλίζει υποχρεωτικά τη συνέχεια. Από την απάντησή του, στο σχετικό
ερώτημα, προκύπτει, μάλιστα, ότι το πρόβλημα εντοπίζεται στους φορείς
υλοποίησης των έργων, δηλαδή ­ κυρίως ­ τις περιφέρειες.

«Το πρόβλημα», λέει, «αφορά το τι θα γίνει μετά το 2003 – 2004. Ήδη έχουν
σταλεί κάποιες μελέτες για τα έργα, ενώ προχωρούμε και σε πρωτοβουλίες που θα
στηρίξουν την περιφέρεια. Φτιάχνουμε, για παράδειγμα, ανώνυμες εταιρείες κατά
περιφέρεια, ώστε να μπορέσουν να προχωρήσουν στην κατασκευή έργων.
Δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για να συνεργασθούν οι περιφέρειες με τον
ιδιωτικό τομέα, να προσλαμβάνουν συμβούλους τεχνικής υποστήριξης για τη
μελέτη, την επίβλεψη, την παρακολούθηση και την παραγωγή των έργων. Επίσης,
στελεχώνουμε τους φορείς υλοποίησης, για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στο
έργο τους».

Το πρόβλημα με την περιφέρεια είχε ήδη γίνει φανερό από το προηγούμενο ΚΠΣ και
γίνεται ακόμη εντονότερο τώρα, με την αύξηση του προϋπολογισμού των έργων που
θα αναλάβει.