[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Τα εξ οικείων βέλη είναι συνήθως αυτά που πονούν πιο πολύ – ή αυτά που
έχουν τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.

Διότι καλό να διαμαρτύρεται η ελληνική κυβέρνηση, καλό και να κατακεραυνώνει ο
Γιώργος Παπανδρέου τους «πρώην» που λειτουργούν ως προβοκάτορες, αλλά κάτι μας
λέει πως το… αυτί του CBS δεν θα ίδρωσε και πολύ.

Ενώ όταν ο Ρόμπερτ Κήλυ, Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα το 1985-89 κι
από τους «αστέρες» στην ιστορία της αμερικανικής διπλωματίας, τους στέλνει
επιστολή και τους υποδεικνύει να ζητήσουν συγγνώμη από την Ελλάδα, τα πράγματα
είναι λίγο διαφορετικά. Πόσο μάλλον που ο κ. Κήλυ τούς κάνει με τα…
κρεμμυδάκια – συγχωρήστε μου την έκφραση. Συμπέρασμα; Μα, αν μη τι άλλο, ότι
υπάρχουν και καλοί (Αμερικανοί) πρέσβεις. Ενίοτε δε και φιλέλληνες.

Στη Βουλή, τώρα, συνετελέσθη το… σύνηθες σόου. Ήτοι, «όλα
καθυστερούν» στα Ολυμπιακά Έργα είπε η Ν.Δ., «όλα καλά» είπε η κυβέρνηση – κι
επιδόθηκαν στις συνήθεις αντεγκλήσεις και κοκορομαχίες, συνοδεία κι «εφέ»,
όπως ο εκσφενδονισμός από τον κ. Καραμανλή «εγγράφων» με κόκκινες, κίτρινες
και πράσινες σημάνσεις δίπλα στα υπό κατασκευήν Ολυμπιακά Έργα. Ο
Πρωθυπουργός, μια φορά, μάς επιβεβαίωσε την υποψία που ήδη είχαμε – το στυλ
«ξέσπασμα» που λανσάρισε στην Ουάσιγκτον μάλλον του άρεσε. Και το επανέλαβε.

Αντιθέτως, ο γείτονάς μας, ο Τούρκος Πρωθυπουργός κ. Ετζεβίτ στην
Ουάσιγκτον δεν είχε κανένα ξέσπασμα – αν και αυτό δεν θα αποτελούσε πρώτης
τάξεως είδηση, δεδομένου ότι την τελευταία φορά που επιχείρησε κάτι τέτοιο τον
έπιασαν τα δάκρυα. Συζήτησε, πάντως, με Μπους και άλλους τα της τρομοκρατίας –
όπου του ξεκαθάρισαν ότι οι Βρετανοί θα έχουν τον πρώτο λόγο στην αποστολή
«ειρηνευτικής δύναμης» στο Αφγανιστάν -, τα οικονομικά – δεν πάτε καλά τού
είπαν, αλλά αν μπορούμε θα σας βοηθήσουμε – και το Κυπριακό – καθήστε φρόνιμα
και πιέστε τον Ντενκτάς, αλλά εμείς δεν ανακατευόμαστε, ήταν το μήνυμα. Μόνο
για τον ευρωστρατό φαίνεται να τα βρήκαν – αλλά αυτό μάλλον δεν εξέπληξε
κανέναν, έτσι δεν είναι;

Χαμόγελα, μυστικότητα και ραντεβού… τρις εβδομαδιαίως, τα στοιχεία της
πρώτης συνάντησης Κληρίδη – Ντενκτάς για το Κυπριακό. Απαισιοδοξία κι
επιφυλακτικότητα, καθώς εντός των τειχών και οι δύο έμειναν στις παλιές
γνωστές θέσεις τους. Κανείς δεν μπορεί ωστόσο να βγάλει από τώρα συμπεράσματα.
Εξάλλου η ένταξη της Κύπρου στην Ένωση βάζει το μαχαίρι στον λαιμό ορισμένων –
κι αυτοί δεν είναι οι Ελληνοκύπριοι