ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ταυτότητες

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Ανδρέας Ταταρίδης, Ν. Κολυβά 67, Ζάκυνθος, γράφει:

«Επειδή έλκω ποντιακήν την καταγωγήν, θα σας μιλήσω με ποντιακή ειλικρίνεια.

Ήμουν από το 1977 ­ σταθερά ­ οπαδός, και ψηφοφόρος, του ΠΑΣΟΚ! Αλλά αυτό που
έκανε ο Σημίτης, ν’ αφαιρέσει (χωρίς να υπάρχει μάλιστα κάποιος λόγος
που να δικαιολογεί την ενέργειά του αυτή!) το Χ.Ο. από την Αστυνομική μας
Ταυτότητα, πολύ, μα πάρα πολύ μού κακοφάνηκε και παύω του λοιπού ν’ ανήκω (και
να ψηφίζω) ΠΑΣΟΚ! Εκτός και επανέλθει το Χ.Ο. στις ταυτότητες!

Και τι πιο φυσικό, ο Αρχιεπίσκοπος να κηρύξει ανένδοτο αγώνα για την μη
αφαίρεση αυτού του ευλογημένου Χ.Ο. Και τι πιο φυσικό, να δεχθεί τα “πυρά”
Πολιτικών και Δημοσιογράφων γι’ αυτόν του τον αγώνα.

Επειδή δε ζούμε τώρα σε ιδανική Δημοκρατία και δεν λογοκρίνεται η
έκφραση γνώμης, είπατε κι εσείς τη γνώμη σας (κατακριτική, έστω) για τον
Αρχιεπίσκοπο! Στηριζόμενος κι εγώ στο προνόμιο που μας χαρίζει η Δημοκρατία,
εξέφρασα από τις στήλες των “ΝΕΩΝ” την αντίθεσή μου στα όσα είπατε και
υπερασπίστηκα τον Αρχιεπίσκοπο.

Και ιδού τι “εισέπραξα”, ανωνύμως βέβαια! (σ.σ.: Υβριστικό γράμμα).

Γι’ αυτό, παρακαλώ, του λοιπού να μη δημοσιεύετε τη διεύθυνση του όποιου
επιστολογράφου σας, για να λείπουν οι λασπολογίες των όποιων άναδρων
ανωνυμογράφων!».

Απάντηση: Ανώνυμες επιστολές δεν δημοσιεύονται. Επειδή σας έστειλε
κάποιος ανεγκέφαλος ένα ανώνυμο γράμμα, χάλασε ο κόσμος; Πετάξτε το στα
σκουπίδια. Εμείς, στην εφημερίδα, παίρνουμε δεκάδες τέτοια γράμματα κάθε μέρα.
Να πάψουμε να υπογράφουμε τα κείμενά μας;

Ο Γ. Σαρρής, Δημητροπούλου 16, Πάτρα, γράφει:

«Οι τελευταίες πλημμύρες στην Αττική έγιναν αιτία να πληροφορηθούμε και εμείς
οι άλλοι Έλληνες ότι το κράτος ξόδεψε τα τελευταία επτά χρόνια 320.000.000
δρχ. να φτιάξει ό,τι η φύση μάς χάρισε δωρεάν, τα ρυάκια, τα ρέματα, τους
χειμάρρους, και κάποιοι ασυνείδητοι συμπατριώτες μας τα μπάζωσαν.

Και με τα χρήματα που ξοδεύτηκαν, κατασκευάσθηκε μόνο το 40% των έργων
αντιπλημμυρικής προστασίας της Αττικής, όπως δήλωσε η κυρία Βάσω Παπανδρέου.

Ύστερα από αυτά, δικαιούμαστε να θυμώνουμε εμείς οι κάτοικοι της Άμπλιανης,
ενός χωριού της Ευρυτανίας από το οποίο πηγάζει το 50% των νερών του Ευήνου
ποταμού, όταν ακούμε να ξοδεύονται αυτά τα τεράστια ποσά για να αποκατασταθούν
παρανομίες και σ’ εμάς να μη δίνουν τη δαπάνη για την ασφαλτόστρωση 2,5
χιλιομέτρων χωματόδρομου, με αποτέλεσμα όταν βρέχει να γίνεται ο δρόμος
αδιάβατος και το καλοκαίρι να καταστρέφει η σκόνη τα αυτοκίνητα καινούργιας
τεχνολογίας.

Και ξέρουμε γιατί δεν μας δίνουν τα χρήματα για τον δρόμο, από αχαριστία,
γιατί εμείς διατηρήσαμε άκαυτα τα δάση της Ευρυτανίας που συγκρατούν τα νερά
από τα χιόνια και τις βροχές και τρέχουν άφθονα και καθαρά από τις εκατοντάδες
πηγές, για να γεμίζουν, λίγο πιο κάτω από το χωριό το φράγμα του Ευήνου που
ξεδιψά την Αθήνα».