Μεταμόσχευση ζωής σε 25χρονη

Κρίσιμες είναι οι επόμενες ώρες για την Ειρήνη Μαρκοπούλου μετά τη
μεταμόσχευση καρδιάς στην οποία υποβλήθηκε χθες. Η αγωνία της νεαρής κοπέλας
και της οικογένειάς της έλαβε τέλος το πρωί του Σαββάτου, όταν ειδοποιήθηκε ο
θεράπων ιατρός της κ. Δημήτρης Κρεμαστινός ότι βρέθηκε το μόσχευμα.

Ώρες αγωνίας. Η αγωνία της εύρεσης δότη δίνει τη θέση της στην αγωνία για τη μετεγχειρητική εξέλιξη της 25χρονης Ειρήνης Μαρκοπούλου

Η Ειρήνη πέρασε τις γιορτές των Χριστουγέννων διασωληνωμένη στη Μονάδα
Εντατικής Θεραπείας του Ωνασείου. Οι γονείς της, στον προθάλαμο της Εντατικής,
περίμεναν όλο αυτό το διάστημα με αγωνία να χτυπήσει το κινητό για την
ευχάριστη είδηση. Είδηση η οποία έφτασε μόλις το πρωί του Σαββάτου από τη
Θεσσαλονίκη. Δότης ένας 40χρονος, κάτοικος της πόλης, ο οποίος έχασε τη μάχη
με τη ζωή από εγκεφαλική αιμορραγία. «Η καρδιά έφτασε στην Αθήνα τα μεσάνυχτα
του Σαββάτου με πτήση της Ολυμπιακής από τη Θεσσαλονίκη, και με ασθενοφόρο
μεταφέρθηκε απευθείας στο Ωνάσειο», εξηγεί ο πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού
Μεταμοσχεύσεων κ. Γιάννης Βλαχογιάννης.

Η εγχείρηση πραγματοποιήθηκε τις πρωινές ώρες της Κυριακής. Λίγο αργότερα, με
άλλη πτήση της Ολυμπιακής, ερχόταν στην Αθήνα και το νεφρικό μόσχευμα του
ίδιου δότη. «Οι επόμενες ώρες είναι και οι πιο κρίσιμες» ήταν το μοναδικό
σχόλιο που θέλησαν να κάνουν οι γιατροί χθες.

Η Ειρήνη έπασχε από μυοκαρδιοπάθεια. «Για μέρες περιμέναμε το μόσχευμα που θα
της έσωζε τη ζωή», λέει ο πατέρας της κ. Νίκος Μαρκόπουλος. Η ιστορία της και
η αγωνία ώσπου να βρεθεί ο δότης εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο τον φόβο και
την επιφυλακτικότητα της ελληνικής κοινωνίας στην προσφορά οργάνων.
«Απειροελάχιστη. Αυτή η λέξη περιγράφει αυτήν την προσφορά», τόνισε μιλώντας
στα «ΝΕΑ» ο κ. Ιωάννης Παπαδημητρίου, καθηγητής της Χειρουργικής στο
Πανεπιστήμιο Αθηνών και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μεταμοσχεύσεων. «Η
ελληνική κοινωνία είναι σχεδόν αρνητική απέναντι στη μεταμόσχευση οργάνων. Οι
δότες σπανίζουν. Δεν υπάρχει η οργάνωση, η ενημέρωση, η παιδεία γι’ αυτό το
θέμα», τονίζει.

Ο μικρός αδελφός της Ειρήνης, ο Στέλιος, δεν ήταν τόσο τυχερός όσο αυτή. Έχασε
τη μάχη το 1994. Ήταν 17 ετών. Έπασχε από την ίδια ασθένεια. Διατατικού τύπου
μυοκαρδιοπάθεια. «Υπολογίζεται ότι 23 άνθρωποι ανά 1 εκατομμύριο πληθυσμού
χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους, καθώς δεν βρίσκεται μόσχευμα γι’ αυτούς»,
εξηγεί ο κ. Παπαδημητρίου. «Ο παραπάνω αριθμός αφορά ασθενείς που έχουν ανάγκη
από μεταμόσχευση καρδιάς, ήπατος και πνευμόνων».

Η διαδικασία αναζήτησης οργάνων, όπως στην περίπτωση της Ειρήνης, γίνεται
πάντα μέσω του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων. Στα κομπιούτερ του υπάρχει
μια βάση δεδομένων που περιέχει όλες τις πληροφορίες σχετικά με αυτούς που
βρίσκονται σε λίστα αναμονής και στους οποίους πρέπει να γίνει μεταμόσχευση
οργάνων. Περιλαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με την πάθηση, την ομάδα αίματος,
το βάρος, την ηλικία των ασθενών. Ταυτόχρονα, ο ηλεκτρονικός αυτός υπολογιστής
είναι συνδεδεμένος με τα ηλεκτρονικά αρχεία των νοσοκομείων που είναι και
μεταμοσχευτικά κέντρα.

«Οι Έλληνες δεν έχουν εξοικειωθεί με την έννοια του θανάτου», επισημαίνει o κ.
Γιάννης Βλαχογιάννης. «Γι’ αυτό και δεν μπορούν να κατανοήσουν τη σημασία του
κλινικού θανάτου και αντιμετωπίζουν με φόβο την εκδοχή της προσφοράς των
οργάνων».

Αρκετά είναι τα προβλήματα που δημιουργούν, τέλος, και οι διαφορές που
παρουσιάζονται ανάμεσα στο πραγματικό κόστος μιας μεταμόσχευσης και στα ποσά
με τα οποία κοστολογείται από την πολιτεία. Το κόστος είναι συχνά πολλαπλάσιο
και το έλλειμμα καλούνται να το καλύψουν τα νοσοκομεία.

Σύμφωνα με στοιχεία του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου, το κόστος μιας
μεταμόσχευσης καρδιάς (επέμβαση και νοσηλεία) σαν και αυτήν στην οποία
υποβλήθηκε η Ειρήνη ανέρχεται σε 30 εκατομμύρια δραχμές. Το ποσό όμως που το
Κέντρο εισπράττει από το Ταμείο τού ασθενούς δεν ξεπερνά, συνήθως, τα 5
εκατομμύρια. Τα υπόλοιπα χρήματα αποτελούν «προσωπική υπόθεση» της οικογένειας
των ασθενών.

50.000 Έλληνες δωρητές οργάνων

Λιγότεροι από 50.000 ήταν οι Έλληνες που δήλωσαν δωρητές οργάνων στην
τελευταία γενική απογραφή του πληθυσμού. «Αριθμός εξαιρετικά μικρός», όπως
εξηγεί ο καθηγητής Χειρουργικής κ. Ιωάννης Παπαδημητρίου.

Ποσοστό μεγαλύτερο από το 80% των δωρητών είναι κάτοικοι της Αθήνας.
«Αποδεικνύεται η μεγάλη αδυναμία της πολιτείας να πείσει την κοινωνία για την
αναγκαιότητα της προσφοράς οργάνων», λέει ο καθηγητής. «Δεν λειτουργούν
επαρκώς οι μηχανισμοί ενημέρωσης των πολιτών. Θα έπρεπε σχολεία, φορείς,
κοινωνικοί παράγοντες να συμμετείχαν σε αυτήν την προσπάθεια». Το 65% των
δωρητών είναι ηλικίας 35-55 ετών, ενώ στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι
απόφοιτοι ανώτερων και ανώτατων σχολών.

Ο αριθμός των δοτών παραμένει επίσης μικρός. «Αντιστοιχεί 1,9 δότης ανά 1
εκατομμύριο πληθυσμού. Για να φθάναμε στο επίπεδο να μην έχαναν ασθενείς τη
ζωή τους επειδή δεν βρίσκεται μόσχευμα, θα έπρεπε αυτή η αναλογία να ήταν 25
ανά 1 εκατομμύριο πληθυσμού», συμπληρώνει ο κ. Παπαδημητρίου.