Η κρίση στην Αργεντινή φέρνει κεφάλαια στην Ελλάδα

Η Αργεντινή απέχει αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα, όμως φαίνεται ότι τα
παλιρροϊκά κύματα, από την οικονομική κρίση που τη μαστίζει, θα φτάσουν έως
την Ελλάδα. Όχι απαραίτητα με καταστροφικές συνέπειες…

Πριν από περίπου 20 ημέρες ολοκληρώθηκε στη Γαλλία η διαδικασία εισαγωγής των
μετοχών της Credit Agricole στο Χρηματιστήριο του Παρισιού. Ένα σημαντικό
μέρος από τα αντληθέντα κεφάλαια επρόκειτο να επενδυθεί στην εκτός γαλλικών
ορίων επέκταση της τράπεζας, με σημαντικό προορισμό τις αγορές της Λατινικής
Αμερικής. Τώρα, μετά τα πρόσφατα γεγονότα στην Αργεντινή, όπου η κρίση
εξακολουθεί να ταράζει τα ήρεμα, έως πρόσφατα, νερά της οικονομίας της χώρας,
ο προορισμός αυτός ενδέχεται να αλλάξει και να γίνει περισσότερο ευρωπαϊκός.

Την ίδια ώρα, κάτι ανάλογο δεν αποκλείεται να συμβεί και με τις ισπανικές
τράπεζες. Οι τελευταίες, όπως αναφερόταν και σε περυσινό δημοσίευμα του
περιοδικού «Business Week», τα τελευταία χρόνια είχαν αναπτύξει έναν άτυπο
ανταγωνισμό μεταξύ τους στην αγορά της Λατινικής Αμερικής για την εξασφάλιση
της πρωτοκαθεδρίας. Το γεγονός είχε ως αποτέλεσμα η συγκεκριμένη γεωγραφική
περιοχή να μονοπωλεί και το επεκτατικό τους ενδιαφέρον.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι, όσοι είχαν παρακολουθήσει από κοντά τη διαδικασία
εξεύρεσης του στρατηγικού εταίρου της Εμπορικής Τράπεζας θα θυμούνται πως ένας
από τους βασικούς «παίκτες» σε εκείνη την ιστορία ήταν η ισπανική Satander.
Όμως, το ενδιαφέρον της ατόνησε, προς το τέλος της σχετικής διαδικασίας, καθώς
είχε προκριθεί το περαιτέρω άνοιγμα στη Λατινική Αμερική. Τώρα όμως που τα
δεδομένα στην περιοχή αλλάζουν, λόγω της παρατηρούμενης αστάθειας στην
Αργεντινή, ενδεχομένως να αλλάξουν και οι στρατηγικοί σχεδιασμοί των
ευρωπαϊκών τραπεζών.

Ιταλία και Ελλάδα

Σε αυτή την περίπτωση, η Ελλάδα και οι τράπεζές της θα διεκδικήσουν μερίδιο
της πίτας που φαίνεται ότι θα αναδιανεμηθεί. Χαρακτηριστικό είναι το
παράδειγμα της Εμπορικής Τράπεζας. Εφόσον οι Γάλλοι της Credit Αgricοle
προχωρήσουν, όπως αναμένεται, σε αλλαγή της επεκτατικής τους πολιτικής, από
γεωγραφικής άποψης, τότε η βαρύτητα εκτιμάται ότι θα δοθεί κυρίως στον
ευρωπαϊκό νότο. Σε αυτή την περίπτωση οι πρώτες υποψήφιες χώρες είναι η Ιταλία
και η Ελλάδα.

Στην τελευταία περίπτωση δεδομένη θα πρέπει να θεωρείται η ενίσχυση της
παρουσίας τους στο μετοχικό κεφάλαιο της Εμπορικής, όπου σήμερα κατέχουν το
περίπου 9%. Ο στόχος που έχουν θέσει μακροπρόθεσμα να κατακτήσουν, γνωστός: το
περίπου 20%. Τα κεφάλαια ­ μετά την εισαγωγή στο Χρηματιστήριο του Παρισιού ­
υπάρχουν, το ίδιο και η διάθεση, μετά τις εξελίξεις στη Λατινική Αμερική, άρα
δεν απομένει να βρεθεί και ο τρόπος για να υλοποιηθεί.

Και για άλλες τράπεζες

Όμως τα οφέλη από τις εξελίξεις στην Αργεντινή δεν αποκλείεται να αφορούν και
σε άλλα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα. Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα: κορυφαία
στελέχη της Γενικής Τράπεζας, η οποία, ως γνωστόν, βρίσκεται προς αναζήτηση
στρατηγικού εταίρου από το εξωτερικό, δεν απέκλειαν, προ μηνός περίπου, την
έκφραση ενδιαφέροντος τόσο από γαλλικές όσο και από ιταλικές αλλά και
ισπανικές τράπεζες. Δεν αποκλείεται τώρα ­ και μετά τις τελευταίες εξελίξεις
στην Αργεντινή ­ το ενδιαφέρον αυτό να ενταθεί και έτσι να διευκολυνθεί ακόμη
περισσότερο το έργο του στρατηγικού συμβούλου, εν προκειμένω της βρετανικής
Rothschild, που βρίσκεται προς αναζήτηση του κατάλληλου εταίρου. Ήδη οι
πληροφορίες αναφέρουν ότι εμμέσως ένα αρχικό ενδιαφέρον έχει εκφρασθεί από τη
γαλλική Societe Generale, η οποία όμως κατά το παρελθόν έχει βολιδοσκοπήσει
σημαντικό αριθμό ελληνικών τραπεζών για το ενδεχόμενο σύναψης μιας στρατηγικής
συμμαχίας επί ελληνικού εδάφους.

Ας σημειωθεί, τέλος, ότι προς αναζήτηση εταίρου από το εξωτερικό, πέραν της
Γενικής, βρίσκεται και η Ασπίς Μπανκ, μετά το ατυχές αποτέλεσμα των συζητήσεών
της με τη Standard Chartered Bank. Εκτός σοβαρού απροόπτου, ο ευρωπαϊκός
προσανατολισμός της αναζήτησης θα πρέπει να θεωρείται δεδομένος για τη
διοίκηση της τράπεζας. Κατά συνέπεια, οι συνθήκες καθίστανται πλέον
περισσότερο ευνοϊκές. Άλλωστε, η ελληνική τραπεζική αγορά μπορεί να θεωρείται
μικρή για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, αλλά οι προοπτικές ανάπτυξής της, στο άμεσο
μέλλον, είναι κάτι παραπάνω από ευοίωνες. Κατά συνέπεια, το ενδιαφέρον μπορεί
να είναι και αμοιβαίο.