ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ ΟΗΕ – τέλος…

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Μιχ. Κουβάτσος, 28ης Οκτωβρίου 30, Καμένα Βούρλα, γράφει:

«Όταν την 26-6-1945 οι αντιπρόσωποι 51 εθνών (αρχικώς) υπέγραφαν στον Αγ.
Φραγκίσκο, τον Χάρτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), ήλπιζαν ότι, μετά
τον καταστροφικό Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μια νέα εποχή ειρήνης είχε ανατείλει
στον κόσμο, επιτέλους…

Δεν πέρασαν, όμως, πολλά χρόνια και οι ελπίδες των λαών (όχι των ηγετών τους)
για ειρηνική συνύπαρξη και επίλυση των (όποιων) διαφορών μεταξύ των κρατών, με
ειρηνικό τρόπο, απεδείχθη ότι ήταν φρούδες.

Ο ΟΗΕ, όπως προκύπτει από τη μακροχρόνια ιστορία του, ενεργοποιείται και
επεμβαίνει τότε (μόνον), όταν πρόκειται για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων
των μεγάλων κρατών (κυρίως των ΗΠΑ). Ενδεικτικώς, αναφέρονται μερικές (μόνον)
χαρακτηριστικές περιπτώσεις:

α. Ο ΟΗΕ επενέβη διά της στρατιωτικής ισχύος (με προτροπή των ΗΠΑ) σε
διεθνείς διενέξεις: Στον πόλεμο της Κορέας (1950-54) και στο Σουέζ (1956-57)
με τα γνωστά αποτελέσματα.

β. Οι αποφάσεις και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ για την απομάκρυνση των
τουρκικών στρατευμάτων κατοχής (εισβολή “Αττίλα” 1974) από την Κύπρο… δεν
λαμβάνονται υπόψη από την Τουρκία και καμία κύρωση δεν επιβάλλεται (σ’ αυτή)
για την εφαρμογή τους.

γ. Ο ΟΗΕ δραστηριοποιήθηκε (με προτροπή των ΗΠΑ) κατά του Ιράκ, το 1991
(Πόλεμος του Κόλπου) λόγω εισβολής του (Ιράκ) στο Κουβέιτ.

δ. Τον ΟΗΕ αγνόησε το ΝΑΤΟ (ΗΠΑ), το 1999, και κατέστρεψε τη Σερβία (με
ακήρυκτο πόλεμο) με συνεχείς ανελέητους βομβαρδισμούς και προκάλεσε χιλιάδες
αθώα θύματα (νεκροί και τραυματίες), που χαρακτήρισαν ως “παράπλευρες
απώλειες”, για “ανθρωπιστικούς λόγους”! Τόσο θράσος!

ε. Το τέλος του ΟΗΕ, όπως δήλωσε ο Φιντέλ Κάστρο (και είναι αληθές), με
σαφήνεια, επήλθε: “Πολλοί φαίνεται ότι δεν έχουν αντιληφθεί ακόμη, ότι στις 20
Σεπτεμβρίου (2001) θεσπίστηκε από την αμερικανική Γερουσία το τέλος της
ανεξαρτησίας των άλλων κρατών, καθώς και το τέλος του ΟΗΕ”».