[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Λέτε να είχε δίκιο ο Κώστας Σημίτης που μίλησε για την «εθνική
αυτοπεποίθηση» που μπορεί να έρθει μαζί με το ευρώ; Διότι μη μου πείτε πως
δεν… ψηλώσαμε λιγάκι με την είσοδό μας στην πρώτη πεντάδα των επιδόσεων για
το νέο νόμισμα. Λίγο είναι να ακούς πως οι Ιταλοί… πάτωσαν, πως οι
Αυστριακοί είδαν τα μηχανάκια ΑΤΜ να… κλατάρουν – κι εμείς περίπου…
σκίσαμε;

Ε, τώρα, επειδή η υπερβολή μπορεί να ωφελεί το ηθικό, αλλά ουδόλως την
αλήθεια, να θυμηθούμε ότι εκτός από καλές επιδόσεις «προσαρμογής» στο ενιαίο
νόμισμα είχαμε και πάλι χθες τα συνήθη κι αναμενόμενα παρατράγουδα. Ήτοι, οι
ουρές ουρές και χθες. Μια φορά στην ΕΥΔΑΠ φαίνεται πως έβαλαν – ή τους έβαλαν
– μυαλό κι οι προχθεσινοί τραγέλαφοι δεν επαναλήφθηκαν.

Φανταστείτε, λοιπόν, ο στόχος του κ. Χριστοδουλάκη – να είναι μέχρι το τέλος
Ιανουαρίου οι περισσότερες συναλλαγές σε ευρώ – να επιτευχθεί νωρίτερα. Πάνω
στο 15νθήμερο, ας πούμε. Θα είναι κάτι σαν… υπερκάλυψη του πλάνου, που
λέγαμε και παλιά.

Η κυβέρνηση, τώρα, την τρίτη μέρα της μετά ευρώ εποχής αποφάσισε καθώς
φαίνεται πως καλή η ευφορία, αλλά ας γυρίσουμε και στη δουλειά μας. Κι έτσι
συνεδρίασε η Κυβερνητική Επιτροπή και συζήτησε εκείνο το περίφημο πακέτο περί
«πολιτικού χρήματος» – ξέρετε, να μην έχουν, λέει, εκλογικά κέντρα οι
υποψήφιοι (αυτό, μάλλον θα το ξαναδούν), να μοιράζεται ο τηλεοπτικός χρόνος
και στα ιδιωτικά κανάλια και άλλα συναφή. Μια στενοχώρια μάς την επιφύλαξαν
μια φορά: ενώ επρόκειτο να απαλλαγούμε εφεξής από τις τηλεοπτικές διαφημίσεις
των κομμάτων, τελικώς θα τις υποστούμε – δηλαδή, σε κάθε εκλογές θα βλέπουμε
εκείνα τα απίθανα λιβάδια τύπου Ελβετίας και όλο το απαύγασμα του κιτς που
μπορούν να σκεφθούν οι ποικίλοι πολιτικοί διαφημιστές. Ποιος κερδίζει; Μα,
όποιος αποφύγει αυτή τη… δυσφήμηση.

Οι Τούρκοι, τώρα, ούτε με δημοκρατικές ρυθμίσεις ούτε, πολύ περισσότερο, με το
ευρώ ασχολούνται. Έχουν άλλους πονοκεφάλους. Ας πούμε, εκείνο το ΝΑΤΟ, το
οποίο αποφάσισε – στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας – να
«καλύψει» με μέτρα και τους αιθέρες των μελών του. Ελάτε, όμως, που τα μέτρα
αυτά βασίζονται στους κανόνες του Δικαίου – και άρα «βολεύουν» την Ελλάδα και
όχι την Τουρκία; Οπότε, κι οι στρατηγοί βρήκαν τη λύση: επιχείρηση έντασης στο
Αιγαίο. Εκπλήσσεται κανείς; Μάλλον όχι…

Αυτός που μας εξέπληξε χθες ήταν ο Σκοπιανός υπουργός Εξωτερικών, που ήρθε να
δει τον κ. Παπανδρέου. Όχι, όχι, είπε, δεν λέμε εμείς πως ντε και καλά πρέπει
να αναγνωριστούμε με τη συνταγματική μας ονομασία – λάθος κατάλαβαν οι
δημοσιογράφοι τις δηλώσεις μας. Βλέπετε, η «παρερμηνεία» έχει γίνει όπλο της
διπλωματίας όλων ανεξαρτήτως των χωρών.