ΠΡΟΣΩΠΑ Ο «κύριος ευρώ»

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Βιμ Ντούιζενμπεργκ, είναι ο
«κύριος ευρώ»· η φετινή Πρωτοχρονιά ήταν η ημέρα του.

Βιμ Ντούιζενμπεργκ. «Θα είμαι στη θέση μου και του χρόνου τέτοια εποχή»

Ο Ντούιζενμπεργκ είναι, εντούτοις, ένας πρόεδρος υπό αμφισβήτηση. Μια σειρά
από γκάφες του, το 2000, συνέβαλαν, ώστε η αξία τού νέου ευρωπαϊκού νομίσματος
να κατακρημνιστεί έναντι του δολαρίου και ο ίδιος να δέχεται πιέσεις να
παραιτηθεί. Ωστόσο, τις προάλλες έγινε σαφής: δεν πρόκειται να αποχωρήσει μέσα
στο 2002 ­ όπως θέλει η Γαλλία ­ και, μολονότι πιθανόν να μην εξαντλήσει την
οκταετή θητεία του (ώς το 2006) λόγω ηλικίας (είναι 66 χρόνων), εκείνος και
μόνον εκείνος θα αποφασίσει πότε θα φύγει από το τιμόνι της ΕΚΤ. «Θα είμαι εδώ
του χρόνου τέτοια εποχή», διευκρίνισε, «επειδή μ’ αρέσει αυτό που κάνω».

Ο Ντούιζενμπεργκ γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου του 1935 στο Χέερενφεεν της
Ολλανδίας και πήρε το βάπτισμα του πυρός στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, όπου
εργάσθηκε ως οικονομολόγος από το 1965 ώς το 1969. Την πραγματική σταδιοδρομία
του όμως την ξεκίνησε στην πολιτική και την αριστερά. Υπουργός Οικονομικών της
Ολλανδίας από το 1973 ώς το 1977, ήταν αρχικά υποστηρικτής των κεϋνσιανών
αρχών ­ στήριξη της ανάπτυξης με δημόσιες δαπάνες. Αλλά δύο πετρελαϊκές
κρίσεις τον μετέτρεψαν σε υποστηρικτή τής δημοσιονομικής λιτότητας και του
ισχυρού νομίσματος και, χάρη στη στροφή αυτή, ανέλαβε το 1982 τα ηνία της
Κεντρικής Τράπεζας της Ολλανδίας.

Από τη θέση αυτή συνέβαλε στην ανάκαμψη της ολλανδικής οικονομίας
αντιγράφοντας τις αποφάσεις της γερμανικής Μπούντεσμπανκ ­ σε σημείο που οι
επικριτές του λένε ότι η 15ετής προεδρία του «δεν διήρκεσε στην πραγματικότητα
παρά 15 δευτερόλεπτα, όσος χρόνος χρειάζεται για να περάσουν στις οθόνες των
υπολογιστών στο Άμστερνταμ οι αποφάσεις που λαμβάνονται στη Φρανκφούρτη»…
Παρά τις επικρίσεις, το 1997 ετέθη επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Νομισματικού
Ινστιτούτου και έθεσε υποψηφιότητα για την ηγεσία της μελλοντικής κεντρικής
τράπεζας της ζώνης του ευρώ. Η Γαλλία πρότεινε όμως δικό της υποψήφιο και η
τελική ανάδειξή του στη θέση του προέδρου της ΕΚΤ ήρθε ως αποτέλεσμα έντονων
παρασκηνιακών συναλλαγών.

Λάτρης του γκολφ και του καλού φαγητού, ο Ντούιζενμπεργκ δεν κατάφερε να
πείσει τους πολιτικούς και τις αγορές, που συχνά τον κατηγορούν ότι
επιβραδύνει την ανάπτυξη διατηρώντας πολύ υψηλά τα επιτόκια. Όταν μάλιστα τον
Οκτώβριο του 2000 αποκάλυψε τη μελλοντική στρατηγική τής ΕΚΤ προκαλώντας
κατάρρευση της ισοτιμίας ευρώ – δολαρίου, ο Τύπος τον χαρακτήρισε
«ευρωγκαφατζή». Ωστόσο, δύο χρόνια μετά, το ευρώ έχει εν πολλοίς ανακάμψει και
ο «κύριος ευρώ» Ντούιζενμπεργκ χοροστάτησε στην πρεμιέρα του νέου νομίσματος,
για το οποίο κατάφερε να ανοίξει έναν δρόμο μέσα από το ναρκοπέδιο των εθνικών ευαισθησιών.