[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Πολύ, μα πάρα πολύ κέφι τούτη την Πρωτοχρονιά. Για να επιβεβαιωθεί η μακρά
ιστορική εμπειρία που λέει ότι ο Έλληνας είναι να μην αγαπήσει, έτσι και
αγαπήσει όμως… Αλλιώς πώς να εξηγήσουμε τούτο το πάθος, τούτη τη χαρά για το
νέο νόμισμα, το οποίο επιτέλεσε ήδη την πρώτη σοβαρή λειτουργία του: εισήλθε
στις πρωτοχρονιάτικες πίτες.

Μπορεί, πάλι, να είναι και η γνώση. Διότι το ευρώ είναι μια μοναδική ευκαιρία
για την Ελλάδα «αλλάζει νόμισμα και αλλάζει εποχή», όπως λέει και στα «ΝΕΑ» ο
Κώστας Σημίτης. Είναι και η σταθερή αφετηρία για την εδραίωση της ισχυρής και
υπερήφανης Ελλάδας με κοινωνική δικαιοσύνη, πρόοδο και ανάπτυξη. Κατά τον
Πρωθυπουργό, «μιας Ελλάδας που δεν μελαγχολεί, δεν παραιτείται, δεν
μεμψιμοιρεί, αλλά επιμένει, προσπαθεί, πετυχαίνει και προοδεύει». Εν ολίγοις,
το ευρώ για τους Έλληνες σημαίνει το τέλος του ρόλου μας ως «φτωχού συγγενή»,
οικονομικά και πολιτικά.

Φυσικά, και οι προκλήσεις που προσφέρει το ενιαίο νόμισμα, για την Ελλάδα και
την Ευρώπη, ουκ ολίγες. Για τους περισσότερους Ευρωπαίους ηγέτες, το νόμισμα
δεν μπορεί να είναι παρά ένας σταθμός στη διαδικασία πολιτικής ενοποίησης.
Μονάχα που ο τρόπος που ο καθείς αντιλαμβάνεται την ενοποίηση ­ όπως και η…
δοσολογία ­ είναι διαφορετικός. Η σύνθεση αυτών των διαφορετικών αντιλήψεων
είναι και η πρόκληση του μέλλοντος, καθώς, ως γνωστόν, ισχυρό νόμισμα χωρίς
αντίστοιχα ισχυρή πολιτική δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Εμείς, μια φορά, από
καλύτερες θέσεις θα διεκδικούμε το δίκιο μας, διότι, ας μην ξεχνάμε, είμαστε η
μόνη χώρα με λεγόμενα «εθνικά θέματα» να την πονούν.

Τα πάρτι ανά την Ευρώπη, για την έλευση της Πρωτοχρονιάς και του ευρώ, έδωσαν
και πήραν. Η δική μας τελετή, στην Τράπεζα της Ελλάδος, ήταν από τις πλέον
σεμνές και, εδώ που τα λέμε, ολίγον πληκτικές. Μια φορά, τα χαμόγελα στα
πρόσωπα των κ.κ. Σημίτη, Παπαδήμου, Χριστοδουλάκη και άλλλων πολλών ήταν
αστραφτερά όσο δεν λέγεται. Αυτό που δεν καταλάβαμε είναι εάν το νόμισμα που
έπεσε στον υπουργό Εθνικής Οικονομίας ήταν της τύχης ή «στημένο» ­ ξέρετε,
όπως με τα μικρά παιδιά…

Η πρώτη ημέρα, τώρα, του ευρώ στην Ελλάδα πήγε μάλλον καλά ­ και τα μηχανάκια
δούλεψαν και κάποιοι το χρησιμοποίησαν ­ αν και οι περισσότεροι Έλληνες
εξακολουθούν να συναλλάσσονται σε δραχμές. Βέβαια, όταν λειτουργήσει κανονικά
η αγορά θα «δείξει» και το μέγεθος της προσαρμοστικότητάς μας, αλλά, όπως
λένε, η αρχή είναι το ήμισυ του παντός…

Πάντως, εάν μας πιάσει η γκρίνια, διότι ας πούμε δεν ξέρουμε πόσα ευρώ να
δώσουμε για τα τσιγάρα ή την εφημερίδα μας και πόσα ρέστα πρέπει να πάρουμε,
ίσως το μόνο που θα μπορούσε να μας παρηγορήσει είναι ότι τα ίδια προβλήματα,
πάνω-κάτω, αντιμετωπίζουν άλλα 290 εκατομμύρια Ευρωπαίοι πολίτες. Κάτι είναι
και αυτό…