30 Ερωτήσεις ΕΦΗ ΣΦΥΡΗ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΘΛΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΒΟΛΕΪ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στον Πειραιά.

ΣΤΟΧΟΣ: Να κάνεις αυτό που θέλεις όταν το θέλεις.

«ΠΙΣΤΕΥΩ»: Να λες τη γνώμη σου ανεξαρτήτως κόστους.

ΜΙΣΗΤΟ: Όταν στο τέλος της μέρας δεν έχεις ολοκληρώσει τα πλάνα σου.

ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ: Σίδνεϊ και Τζέζολο.

ΑΝΑΜΝΗΣΗ: Ο τελευταίος τίτλος πρωταθλήματος σάλας με τον Παναθηναϊκό το
1998.

ΟΝΕΙΡΟ ΖΩΗΣ: Η ευτυχία να εκπληρώνεις πολλά μικρά όνειρα.

ΧΟΜΠΙ: Πού χρόνος;

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Πρόσφατο βιβλίο «Το Μ εις τη νιοστή» του Μίμη Ανδρουλάκη, αν
και παραμένω θρήσκα.

Η πρόσφατη κατάκτηση από τις Έφη Σφυρή – Βάσω Καραντάσιου του χρυσού
μεταλλίου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα μπιτς βόλεϊ στο Τζέζολο της Ιταλίας
αποτέλεσε κορυφαία διάκριση για το άθλημα στη χρονιά που φεύγει. Απόφοιτος
ΤΕΦΑΑ, κάτοχος πτυχίων αγγλικής και γαλλικής γλώσσας και με εμπειρία
δεκαπενταετίας στο βόλεϊ η Έφη Σφυρή (που ήταν διεθνής παίκτρια του
Παναθηναϊκού στο βόλεϊ σάλας προτού αποφασίσει τη… μετακόμιση στην άμμο),
δίνει απαντήσεις που χαρακτηρίζονται από ωριμότητα και τόλμη.

ΕΡ.: Το νο 13 στον κόσμο είναι ψηλή θέση στον αθλητισμό;

ΑΠ.: Αρκετά ψηλή για επαγγελματικό άθλημα, αλλά ως χώρα είμαστε στην 6η
θέση του κόσμου που είναι πολύ ψηλή.

ΕΡ.: Η ευρωπαϊκή πρωτιά τι σημαίνει;

ΑΠ.: Πάρα πολλά σε οποιοδήποτε άθλημα.

ΕΡ.: Πώς ανεβαίνει κανείς τόσο ψηλά;

ΑΠ.: Με πολλή προπόνηση και πολυετή προσπάθεια.

ΕΡ.: Πότε τα υπόλοιπα σκαλιά μέχρι το κεφαλόσκαλο;

ΑΠ.: Μας αρέσει να τα βλέπουμε ένα ένα.

ΕΡ.: Από τη σιγουριά του βόλεϊ σάλας σε… κτίσματα στην άμμο;

ΑΠ.: Η δική μας πορεία δείχνει το αντίθετο.

ΕΡ.: Η ομορφιά του βόλεϊ στην άμμο;

ΑΠ.: Οι απλοί κανονισμοί και η δυσκολία στην προσπάθεια.

ΕΡ.: Οι αιτίες της ιδιαίτερης δυσκολίας;

ΑΠ.: Άμμος, αέρας και ήλιος.

ΕΡ.: Πότε το ματς γίνεται Γολγοθάς;

ΑΠ.: Όταν τίποτα δεν πηγαίνει όπως θέλεις.

ΕΡ.: Γιατί ο κόσμος είναι περισσότερος σε σχέση με τη σάλα;

ΑΠ.: Το φυσικό περιβάλλον και το πιο συναρπαστικό θέαμα.

ΕΡ.: Στους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ νίκησε το μπιτς βόλεϊ;

ΑΠ.: Έφτασε στο απόγειο της επιτυχίας σε προσέλευση κόσμου και
παγκόσμια τηλεθέαση.

ΕΡ.: Γιατί όχι και οι Σφυρή – Καραντάσιου;

ΑΠ.: Η πρώτη φορά είναι πάντα δύσκολη.

ΕΡ.: Αν δεν υπήρχε ο τραυματισμός λίγο νωρίτερα στο Ξυλόκαστρο;

ΑΠ.: Δεν θα μάθουμε ποτέ αν θα ήταν κάτι πολύ καλύτερο ή όχι.

ΕΡ.: Η Βάσω Καραντάσιου καλή παρτενέρ;

ΑΠ.: Μιλάει μόνο του το ότι είμαστε τόσα χρόνια μαζί.

ΕΡ.: Μπορεί η Ελλάδα μετάλλιο στο μπιτς βόλεϊ το 2004;

ΑΠ.: Θα εξαρτηθεί από τα αποτελέσματα που θα φέρουμε μέχρι τότε.

ΕΡ.: Στα άλλα αθλήματα;

ΑΠ.: Δεν γεννάται αμφιβολία στο ότι η Ελλάδα θα κατακτήσει πολλά
μετάλλια.

ΕΡ.: Θα πετύχουν οι αγώνες;

ΑΠ.: Η επιτυχία είναι μονόδρομος για την Ελλάδα το 2004.

ΕΡ.: Ιδανικοί οικοδεσπότες οι Έλληνες;

ΑΠ.: Η ιστορία λέει ναι.

ΕΡ.: Οργανωτές μεγάλων διοργανώσεων;

ΑΠ.: Αργούμε λίγο, αλλά μέχρι τώρα πάντα προλαβαίνουμε.

ΕΡ.: Ζωντανό σήμερα το πνεύμα της Ολυμπίας;

ΑΠ.: Προσαρμοσμένο στη σημερινή πραγματικότητα, αλλά ζωντανό.

ΕΡ.: Η Ελλάδα μπορεί ν’ αλλάξει προς το καλύτερο την πορεία του
Ολυμπιακού κινήματος;

ΑΠ.: Είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία για όλο τον κόσμο το 2004.

ΕΡ.: Ο γιγαντισμός εχθρός του σύγχρονου αθλητισμού;

ΑΠ.: Ήταν αναπόφευκτη εξέλιξη της ανερχόμενης μετά το 1896 πορείας.

ΕΡ.: Ο επαγγελματισμός των αθλητών και η εμπορευματοποίηση αποτελούν
πληγές;

ΑΠ.: Προβλήματα ναι, αλλά δεν γινόταν και αλλιώς από τη στιγμή που ο
αθλητισμός προσκομίζει κέρδη.

ΕΡ.: Επιστροφή στον ερασιτεχνισμό;

ΑΠ.: Είναι ανέφικτο πλέον και ανήκει στη σφαίρα της ουτοπίας.

ΕΡ.: Το κέρδος της Ελλάδας από τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων;

ΑΠ.: Ενίσχυση του διεθνούς κύρους της.

ΕΡ.: Της Αθήνας;

ΑΠ.: Τα έργα υποδομής που θα μείνουν.

ΕΡ.: Η επόμενη μέρα του 2004 για τον ελληνικό αθλητισμό;

ΑΠ.: Ας ελπίσουμε ότι υπάρχει μέριμνα και γι’ αυτό.