ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Πείτε τα ξανά!

Αμάν πια, φύγετε παιδιά, μας τα ‘παν άλλοι! Οι μαγαζάτορες το μεσημέρι της
Παραμονής έδιωχναν κουρασμένοι τους μικρούς, που ακόμα τριγυρνούσαν με τα
τριγωνάκια. Τους τα είχαν πει άλλοι! Τα ξέρανε τα νέα! Ότι Χριστός γεννάται
σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει. Στη Βηθλεέμ. Εκεί που δεν άφησε ο Σαρόν τον
Αραφάτ να πάει, ούτε με τα πόδια ούτε με τίποτ’ άλλο. Τα παιδάκια δεν
αναφέρονταν βέβαια στις πολιτικές εξελίξεις, ακόμα και αυτοί που ενδιαφέρονταν
χρειάστηκε να περιμένουν δυο μέρες για να μάθουν τι έγινε στη Βηθλεέμ φέτος.
Τα παιδάκια είχαν μάθει τα ίδια λόγια, τα αρχαία, αυτά που κανένας δεν τα
μετέφρασε στη δημοτική, κανένας δεν απλοποίησε. Έμαθαν τις προθέσεις και τις
δοτικές κι ας μην καταλαβαίνανε καλά τι τραγουδούσαν. Ολόκληρο μάθημα πριν από
τα κάλαντα. Τι είναι αυτό το «τίκτεται» ή το «αγάλλονται», γιατί όλες οι
λέξεις είναι αλλιώτικες; Εν τω σπηλαίω, τι τρόπος ειν’ αυτός να λες «μέσα στη
σπηλιά»; Κάθησαν και το αποστήθισαν αυτό το δύσκολο κατεβατό. Έκαναν
επαναλήψεις. Αλλά δεν ξέρουν ότι υπάρχουν και μεγάλοι που χρειάζονται
επανάληψη. Μερικοί θέλουν να ακούνε πολλές φορές ότι Χριστός γεννάται σήμερον,
καθώς και Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, σε δύο μέρες. Ίσως δεν πιστεύουν την
ιστορία για τη φάτνη των αλόγων, οπότε πρέπει να τους το ξαναλές, να το
εντυπωθούν. Και την αρχιχρονιά, την ψηλή μου δεντρολιβανιά, ούτε αυτή την
πιστεύουν φαίνεται κι ας είναι εμφανέστατη και πανθομολογουμένη. Γι’ αυτό, βρε
παιδάκια μου, πείτε τα ξανά. Γι’ αυτούς που θέλουν να τ’ ακούσουν, μην
απογοητεύεστε μ’ εκείνους που ήξεραν τα πάντα από πριν. Μη μας αφήνετε στην άγνοια!