ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Χρόνια πολλά και χαλκέντερα

Τα Χριστούγεννα βρίσκονται σε εξέλιξη. Άνοιξαν μερικοί δρόμοι από τα χιόνια,
έκλεισαν κάποιοι άλλοι, από την εξάπλωση των σκουπιδόλοφων. Οι ετοιμασίες
βρίσκονται σε εξέλιξη, τα σκουπίδια βρίσκονται κι αυτά σε εξέλιξη. Δεν
μαζεύονται, δεν σκουπίζονται, έχουν ανεξαρτητοποιηθεί από την απόφαση των
εργατών του Δήμου να σταματήσουν την απεργία. Έχουν ξεφύγει από τον έλεγχο,
πλέον. Απλώνονται, συμπληρώνονται, επιλέγονται, αναδεύονται. Τα αυτοκίνητα
μαθαίνουν ανάβαση, αναμόχλευση, ισοπέδωση λόφων. Παρκάρουν κυματιστά,
ανηφορικά, κατηφορικά, λοξά, σαν μεθυσμένα. Οι ικανότητές τους βρίσκονται σε
εξέλιξη. Σε λίγο καιρό θα το λένε και στις διαφημίσεις, σε πόσους τόνους
σκουπιδιών μπορούν να παρκάρουν, μαζί με τους αερόσακους και το στάνταρ αιρ
κοντίσιον. Ανακύκλωση πρώτου βαθμού γίνεται από τολμηρούς ρακοσυλλέκτες.
Ύστερα οι νοικοκυραίοι, ερεθισμένοι με το θέαμα, συνεισφέρουν με μια ακόμη
εξαγωγή, πιο ευφάνταστη, πιο τρελή, πιο ξεδιάντροπη. Το Έτος Εμπειρίκου
τελειώνει σε θρίαμβο υλικού σουρεαλισμού, έκθεσης του βάθους της ανθρώπινης
ψυχής στην επιφάνεια των πεζοδρομίων, εξάντληση της διαστροφής και της φθοράς
των υλικών από τη χρήση. Και την απόρριψη. Απτόητοι συσσωρεύουμε καινούργια
αποκτήματα, καινούργιες σακούλες, μεταφέρουμε καινούργια αγαθά, πετάμε πάνω
από τον σωρό, σερφάρουμε, μπουκάρουμε, μπουκωνόμαστε, χρεωνόμαστε.
Φιλοσοφούμε. Η βρώμα δεν είναι παρά κάτι που δεν βρίσκεται στη θέση του. Κάτι
που έχει απλώς μετακινηθεί. Το φαγητό που ενώθηκε με χαρτί. Το παλιό φανελάκι
με το κουτί της πίτσας. Το αμπαλάζ του παιχνιδιού με τη μεταχειρισμένη πάνα-
βρακάκι. Ένα μωρό κρύβεται πίσω απ’ όλ’ αυτά. Ευτυχία. Χριστούγεννα.
Γεννητούρια. Η μυρωδιά δεν είναι παρά μύκητες που γεννιούνται. Άλλα
γεννητούρια. Μικρόβια που φιλοξενούνται. Μικρόκοσμος σε εξέλιξη. Θαυμαστός
καινούργιος κόσμος. Χρόνια σας πολλά, χάλκινη κοιλιά, δέρμα αδιαπέραστο.