Πολύ τυχερός άνθρωπος ενδέχεται ν' αποδειχθεί ο Ουρουγουανός Σέρχιο Μαρκαριάν.
Ξέρετε γιατί; Διότι χειρότερα από όσο με Κυράστα (εν Ελλάδι) αποκλείεται να τα
πάει, πλέον, ο Παναθηναϊκός.


*** Η συμφωνία της ΠΑΕ με τον αλλοδαπό «φιλέλληνα» προπονητή ανακοινώθηκε
στους 18 μήνες.


*** Δηλαδή ένας χρόνος και μισός.


*** Επειδή συμβόλαιο δεν πρόκειται να σταλεί στα μέσα ενημέρωσης (και γιατί να
σταλεί μετά το «κάζο» με αυτό του Μιχάλη Κωνσταντίνου;), θα καταθέσω
πληροφορίες, τις οποίες θεωρώ έγκυρες από το παρασκήνιο που προηγήθηκε πριν
προκύψει η συμφωνία.


*** Κατ' αρχήν, ο άνθρωπος του Μαρκαριάν στην Αθήνα είναι νεαρός (και
«φρέσκος» στον χώρο) μάνατζερ ονόματι Φάνης Κλωνόπουλος.


*** Ο άνθρωπος, επίσης, του Ολιζαντέμπε στον Παναθηναϊκό.


*** Ο Κλωνόπουλος σίγουρα είναι φίλος με τον Λατινοαμερικανό προπονητή, όχι,
όμως, περισσότερο από όσο με τον Άγγελο Φιλιππίδη.


*** Και αυτό είναι λογικό, διότι με τον Άγγελο γνωρίζεται χρόνια και συνδέεται
με μαθητικές περιόδους στο Κολλέγιο Αθηνών!


*** Όσο για τη διάρκεια του συμβολαίου;


*** Ο Μαρκαριάν λέγεται ότι συμφώνησε στους έξι μήνες και ο επιπλέον χρόνος θα
μετρήσει μόνο αν η ομάδα καταφέρει να βγει στο Τσάμπιονς Λιγκ!


*** Όλα αυτά σημειώνονται μόνο για καλύτερη ενημέρωση.


*** Και καλή επιτυχία στον κόουτς. Έρχεται την Τετάρτη και πιάνει δουλειά φουλ
και ολοταχώς!






Ακόμη δεν έχει κοπάσει η διαφωνία παρασκηνίου στον χώρο των (κυρίως παλαιών)
φιλάθλων, με το αποτέλεσμα της ανάδειξης του κορυφαίου ποδοσφαιριστή της
50ετίας.


*** Είναι, συνεπώς, η ευκαιρία ­ και δεν το ξανακάνω ­ να παραθέσω κάποια
πράγματα, μήπως και γλυκαθούν μερικοί αληθινοί άσοι του παρελθόντος.


*** Παρακολουθώντας το ποδόσφαιρο από την άνοιξη του 1957 πιστεύω πως μου
πέφτει λόγος.


*** Στην αρχή της δεκαετίας του '60, λοιπόν, με μέτρο τα όσα προέκυπταν τις
Κυριακές από τους «ήρωες των γηπέδων», ο Ολυμπιακός είχε την ευκαιρία να
καταξιωθεί και να κερδίσει τις εντυπώσεις.


*** Ο Γιώργος Σιδέρης, αυτός ο πολύ δυνατός κυνηγός κρούσης, υπήρξε ο
μοναδικός που «πήγαινε» με φόρα πάνω στους αντίπαλους μπακ.


*** Φόβος και τρόμος ήταν των αμυντικών και κατάφερε να συνδέσει την καριέρα
του με πολλά γκολ-δυναμίτες και να αγαπηθεί υπερβολικά από το σύνολο των
φιλάθλων.


*** Ήταν ο πρώτος που πέτυχε μεταγραφή στο εξωτερικό (στο Βέλγιο). Αν
αγωνιζόταν σήμερα, με τα προσόντα του, θα είχε θέση στις κορυφαίες ομάδες της
Ευρώπης.


*** Και όμως, ο Σιδέρης «αδικήθηκε» από τους νέους ψηφοφόρους. Ούτε καν
προτάθηκε.


*** Μολονότι στην εποχή του (και με βάση την εθνική ομάδα) ήταν «πίσω» από τον
Δομάζο.


*** Οι παλαιοί θα με δικαιώσουν.


*** Λέγαμε τότε (αξιολογώντας) Δομάζος - Σιδέρης - Κούδας - Παπαϊωάννου.


*** Και δεν είχε «παράπονα» ουδείς επώνυμος, αφού «βολεύονταν» όλες οι μεγάλες
ομάδες.






Μετά ήλθε από την Τασκένδη ο σίγουρα σούπερ τεχνίτης Βασίλης Χατζηπαναγής.
Αγωνίστηκε στον Ηρακλή και όχι στην εθνική ομάδα, λόγω ειδικών συνθηκών, που
είναι γνωστές.


*** Ο μέγιστος (σε ουσία και θέαμα) κυνηγός Θωμάς Μαύρος έδωσε στο ελληνικό
ποδόσφαιρο πολύ περισσότερα από τον «Βάσια».


*** Πουθενά στο δημοψήφισμα!


*** Για τον Γιώργο Δεληκάρη διατυπώθηκαν κάποιες ενστάσεις, όμως, αυτές δεν
μπορούν να στηριχθούν σε σοβαρά επιχειρήματα.


*** Ο Δεληκάρης ήταν ένας καταπληκτικός αριστεροπόδαρος ακραίος κυνηγός και ό
χ ι μ π α λ α ν τ έ ρ.


*** Προπονητές «χαντάκωσαν» την καριέρα τους, προσπαθώντας να χρησιμοποιούν
τον Δεληκάρη ως επιθετικό χαφ.


*** Μόνο ο Αλκέτας Παναγούλιας είχε καταλάβει το θέμα, όμως, ο Άλκης είχε
ελάχιστα στη διάθεσή του τον προικισμένο Πειραιώτη ποδοσφαιριστή, στην εθνική
ομάδα...


*** Υπήρξαν βέβαια και οι πολύ σπουδαίοι Κώστας Νεστορίδης - Θανάσης Μπέμπης -
Βαγγέλης Πανάκης - Λάκης Κουιρουκίδης.


*** Πιστεύω πως και οι τέσσερις θα είχαν «παίξει» στο ταμπλό, αν η ψηφοφορία
γινόταν μεταξύ φιλάθλων ηλικίας «εξήντα και άνω».


*** Να είναι καλά όλοι για τις στιγμές που τους χάρισαν.