ΓΝΩΜΗ Δεν… συμφέρει ο πόλεμος κατά του Ιράκ

Οποιοσδήποτε στην Ουάσιγκτον σχεδιάζει να μεταφέρει τον πόλεμο εναντίον της
τρομοκρατίας στο Ιράκ μόλις βγει από τη μέση ο Μπιν Λάντεν, δεν θα έπρεπε να
υπολογίζει στη βοήθεια της Ρωσίας: ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν είπε τη
Δευτέρα στην εφημερίδα The Financial Times ότι επόμενη προτεραιότητα στον
πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας πρέπει να είναι “η αναστολή της
χρηματοδότησης τρομοκρατικών ενεργειών. Και μέχρι στιγμής, δεν διαθέτουμε
αποδείξεις ότι το Ιράκ χρηματοδοτεί τους τρομοκράτες που πολεμούμε”.

Ο Πούτιν δεν είναι ο μοναδικός που έχει αυτή την άποψη. Οι διαφορετικές χώρες
που έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους με τις ΗΠΑ εναντίον του Μπιν Λάντεν
μοιράζονται την αποστροφή που νιώθουν για τις τρομοκρατικές ενέργειες στις ΗΠΑ
και το συμφέρον που έχουν να ηττηθεί ο Μπιν Λάντεν. Απέναντι στο Ιράκ, αυτό το
αίσθημα αποστροφής απουσιάζει από τα περισσότερα μέλη της συμμαχίας, και ακόμη
πιο σημαντικό, τα εθνικά τους συμφέροντα αντίκεινται σε οποιαδήποτε
σταυροφορία εναντίον του Σαντάμ.

Η Τουρκία, που κερδίζει πολλά χρήματα πουλώντας λαθραίο ιρακινό πετρέλαιο,
φοβάται ότι ένας πόλεμος εναντίον του Ιράκ θα μπορούσε να οδηγήσει στη
δημιουργία ενός κουρδικού μικροκράτους στο Βόρειο Ιράκ το οποίο θα μπορούσε να
συνδεθεί με τους Κούρδους της Τουρκίας. Η Σαουδική Αραβία τρέμει με τη σκέψη
μιας αποδυνάμωσης του Ιράκ ως σουνιτικού αντισταθμίσματος στο Ιράν, καθώς και
μιας πιθανής δημιουργίας ενός ανεξάρτητου σιιτικού θυλάκου στο Νότιο Ιράκ, που
θα μπορούσε να συνεγείρει τους Σιίτες της Ανατολικής Σαουδικής Αραβίας. Η
Συρία δεν θα υποστήριζε ποτέ έναν πόλεμο εναντίον του Ιράκ, ο οποίος, αν
επιτύχαινε, θα μπορούσε να μετατρέψει τη Δαμασκό στον επόμενο στόχο. Θα
μπορούσα να συνεχίσω.

Η ουσία όμως είναι η εξής: Αντίθετα με τους Ταλιμπάν, ο Σαντάμ έχει αληθινά
χρήματα προκειμένου να εξαγοράζει τους αντιπάλους του. Αντίθετα με το
Αφγανιστάν, η χώρα του έχει στρατηγική σημασία για όλους τους γείτονές της, οι
περισσότεροι από τους οποίους φοβούνται την οποιαδήποτε αλλαγή του στάτους
κβο. Και αντίθετα με τον Μπιν Λάντεν, ο Σαντάμ μπορεί να μην κάνει τον εαυτό
του εύκολο, προφανή στόχο. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν, ή δεν θα
έπρεπε, να αναζητήσουν τρόπους εκδίωξής του. Σημαίνει, όμως, ότι θα έπρεπε να
ξεκινήσουν σχεδιάζοντας να το πράξουν μόνες.