Διαστάσεις Πόσα παίρνετε, κύριε συνάδελφε;

Μισθολογικό χάσμα. Οι γυναίκες υπολείπονται σταθερά των ανδρών

Η ιδέα είναι επαναστατική, έρχεται από την Αγγλία και καλό θα ήταν να τη
μελετήσουν όλοι εκείνοι που κόπτονται για την ισότητα των δύο φύλων, αλλά την
ισότητα αυτή την εννοούν μόνο ως προς τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις. Όπως
δήλωσε αυτή την εβδομάδα η υπουργός Πατρίτσια Χιούιτ, οι Βρετανίδες θα έχουν
στο εξής το δικαίωμα να πληροφορούνται από τον εργοδότη τους πόσα κερδίζουν οι
άνδρες συνάδελφοί τους που απασχολούνται σε ανάλογες θέσεις. Όταν μια
εργαζόμενη διαπιστώνει ότι ο δικός της μισθός για την ίδια δουλειά είναι
χαμηλότερος, θα μπορεί να προσφεύγει στο δικαστήριο, το οποίο θα υποχρεώνει
τον εργοδότη να αποκαθιστά την αδικία.

Η απόφαση αυτή ελήφθη μετά τη δημοσίευση μιας σκληρής έκθεσης της Επιτροπής
Ίσων Ευκαιριών, η οποία επισημαίνει ότι, κατά μέσο όρο, οι γυναίκες αμείβονται
σήμερα κατά 19% λιγότερο από τους άνδρες για την ίδια δουλειά. Για κάθε 100
ευρώ που κερδίζει στη Βρετανία ένας άνδρας διευθυντής, για παράδειγμα, μια
γυναίκα που απασχολείται στην ίδια θέση κερδίζει 78 (έναντι 77 ευρώ στη
Γερμανία, 76,4 στην Ιταλία, 74,7 στην Ισπανία και 68,7 στη Γαλλία). Όσο
περνούν τα χρόνια, μάλιστα, το χάσμα αυτό διευρύνεται. Η πρόταση της Επιτροπής
ήταν λοιπόν να επανεξεταστούν όλες οι μισθολογικές διαφορές μεταξύ των δύο
φύλων και να δημοσιευτεί μια «μαύρη λίστα» των επιχειρήσεων που ασκούν
διακρίσεις εις βάρος των γυναικών.

Η κυβέρνηση του Τόνυ Μπλαιρ δεν πήγε τόσο μακριά, υπολογίζοντας ότι η καλή
θέληση των επιχειρηματιών, σε συνδυασμό με την απειλή μακρών και δαπανηρών
δικαστικών προσφυγών, θα οδηγήσει στην κάλυψη του μισθολογικού χάσματος μέσα
στην προσεχή πενταετία. Αλλά οι πρώτες ενδείξεις δεν επιτρέπουν μεγάλη
αισιοδοξία. Ο (ανδροκρατούμενος) σύλλογος βιομηχάνων, για παράδειγμα,
παραδέχεται ότι οι εργαζόμενες γυναίκες μένουν κατά κανόνα πίσω από τους
άνδρες συναδέλφους τους παρόλο που βγαίνουν με καλύτερο βαθμό από το
πανεπιστήμιο, αλλά ισχυρίζεται ότι το λάθος δεν είναι δικό του. «Οι γυναίκες
έχουν την τάση να διακόπτουν τη δουλειά ή να ζητούν μερική απασχόληση, όταν
έρχεται η ώρα να κάνουν παιδιά. Η μισθολογική τους υστέρηση οφείλεται στην
προσπάθειά τους να συνδυάσουν εργασία και οικογένεια». Επιπλέον, οι άνδρες
είναι πιο διαθέσιμοι όταν προκύπτει κάτι έκτακτο ή πρέπει να μείνουν αργά στο
γραφείο. Και, σε τελευταία ανάλυση, αν μια γυναίκα έχει δικαίωμα να μάθει τον
μισθό των ανδρών συναδέλφων της, γιατί να μην μπορεί να κάνει το ίδιο και ένας
εργαζόμενος που θεωρεί ότι αμείβεται χειρότερα από τους συναδέλφους του, είτε
άνδρες είτε γυναίκες;

Η μάχη θα είναι σκληρή, αλλά δεν μπορεί παρά να την κερδίσουν οι γυναίκες. Το
δείχνουν οι στατιστικές: σ’ αυτές οφείλεται η έκρηξη της περίφημης «νέας
οικονομίας». Το απαιτεί, όμως, και η εποχή: η Ευρώπη έχει δημογραφικό πρόβλημα
και δεν μπορεί να τιμωρούνται οι κατ’εξοχήν αρμόδιοι για να το λύσουν.