Βόλτα με ποδήλατο στην Πάρνηθα

Η ορεινή ποδηλασία βρήκε το βουνό της! Και δεν είναι μόνο ότι στους πρόποδές
της θα γίνουν οι αγώνες ορεινής ποδηλασίας στους Ολυμπιακούς του 2004, αλλά η
Πάρνηθα, με τη φυσική ομορφιά της και τα αμέτρητα μονοπάτια της, είναι το
καλύτερο βουνό του Λεκανοπεδίου για τους αναβάτες των mountain bikes.

Από το 1998 που ήρθε η ορεινή ποδηλασία στην Ελλάδα, όλο και περισσότεροι
ποδηλάτες ανηφορίζουν κάθε Σαββατοκύριακο προς την Πάρνηθα, ανακαλύπτοντας
κάθε φορά μια καινούργια διαδρομή. «Η Πάρνηθα είναι ιδανική για ορεινή
ποδηλασία. Έχει πολλά μονοπάτια για όλες τις επιδόσεις. Αλλού οι χωματόδρομοι
είναι βατοί και προσφέρονται για ερασιτέχνες του είδους. Και αλλού τα
μονοπάτια δυσκολεύουν και απαιτούν καλή τεχνική στο άθλημα», λέει ο κ. Κώστας
Σταμούλης, 3ος πανελλήνιος πρωταθλητής στην ορεινή ποδηλασία και προπονητής
της ομάδας του ΕΟΣ Αχαρνών. Εκείνος γνωρίζει τα μονοπάτια του βουνού εδώ και
12 χρόνια. Τότε, όπως λέει, οι ποδηλάτες ήταν ελάχιστοι εκεί. «Σήμερα, πολλά
από τα αυτοκίνητα που ανηφορίζουν τις πλαγιές της Πάρνηθας, έχουν δεμένο στο
πάνω μέρος ένα ποδήλατο», λέει ο Κώστας.

Ορεινή ποδηλασία, πάντως, ακόμη και για τις εύκολες διαδρομές, σημαίνει ειδικό
ποδήλατο, κράνος, γάντια, αθλητικά ρούχα και αντιανεμικό μπουφάν. «Το ντύσιμο
του αναβάτη θα πρέπει να είναι ελαφρύ μέσα από το αντιανεμικό. Γιατί, αν και
στην κατηφόρα τα πράγματα είναι εύκολα, στην ανηφόρα οι περισσότεροι
ιδρώνουν», αναφέρει ο Κώστας. Το ειδικό κολάν και η μπλούζα, αν και δεν είναι
απαραίτητα, προστατεύουν τον ποδηλάτη σε περίπτωση που θα πέσει… και οι
πιθανότητες δεν είναι λίγες, κυρίως για τους αρχάριους.

Ο σκελετός

Το mountain bike έχει μικρότερο σε μέγεθος αλλά βαρύτερο σκελετό από τα
ποδήλατα της πόλης, πλατύτερους σωλήνες, τιμόνι ευθύ και όχι κυρτό, πάνω στο
οποίο βρίσκονται όλα τα χειριστήρια (ταχύτητες και φρένα) και μπροστινές
αναρτήσεις. «Οι ανωμαλίες που συναντά στον δρόμο του ο αναβάτης απαιτούν ένα
ποδήλατο που θα ξεπερνά ευκολότερα τα εμπόδια και θα απορροφά τους κραδασμούς.
Την ίδια στιγμή, το ποδήλατο της ορεινής ποδηλασίας θα πρέπει να είναι πιο
ανθεκτικό από τα υπόλοιπα, γιατί καταπονείται λόγω της φύσεως του αθλήματος»,
σημειώνει ο Κώστας. Για τους ίδιους λόγους, οι τροχοί του ειδικού ποδηλάτου
είναι μικρότεροι, τα λάστιχα πιο φαρδιά και η πίεση μέσα σ’ αυτά πολύ
μικρότερη από τα κανονικά ποδήλατα.

Αντίθετα με τα φαινόμενα, η αντοχή δεν είναι τόσο σημαντική όσο… ένα
μπουκάλι νερό και η ξηρά τροφή! «Η φυσική κατάσταση σίγουρα βοηθά, όμως μια
βόλτα στα μονοπάτια δεν είναι αγώνας. Ο καθένας μπορεί να κάνει όσες στάσεις
θέλει και να ξεκουραστεί», τονίζει ο Κώστας. Εκείνο που σίγουρα θα πρέπει να
γνωρίζει ο αναβάτης, είναι ο χειρισμός των ταχυτήτων ­ υπάρχουν ποδήλατα που
διαθέτουν 27 ­ και η τεχνική του σπορ. «Ο ποδηλάτης, για δική του διευκόλυνση
και κυρίως ασφάλεια, θα πρέπει να ξέρει ποια ταχύτητα να χρησιμoποιήσει
ανάλογα με τις στροφές και το έδαφος».

Ο εξοπλισμός

* Ποδήλατο βουνού (mountain bike): 150.000 δραχμές, 500.000 δραχμές και
πάνω (για απαιτητικούς ή για αθλητές)

* Κράνος (ειδικό για mountain bike): 10.000-60.000 δραχμές

* Γάντια: 3.000-10.000 δραχμές

* Ενδυμασία (κολάν και μπλούζα): 15.000-50.000 δραχμές

* Μάρκες ποδηλάτων: IDEAL (ελληνική), SANN (γαλλική), SYNTHESI
(ιταλική), MONGOOSE (αμερικανική).

(Υπάρχουν ποδήλατα βουνού που κοστίζουν φθηνότερα έως και 40.000 δραχμές. Δεν
είναι όμως ασφαλή και ύστερα από την πρώτη εξόρμηση, χρειάζονται εκ νέου ρυθμίσεις).