Με 500 εκατ. έσωσε τον γιο του

«Αν συνεργαστείς μαζί μας, όλα θα πάνε καλά. Ο γιος σου δεν θα πάθει
τίποτα». Και μετά ο υπόκωφος ήχος του τηλεφώνου που κλείνει, που νεκρώνει. Και
μετά η αναμονή που σκοτώνει, η καρδιά που πονάει. Μέρα – νύχτα πάνω από το
τηλέφωνο, προσμένοντας το επόμενο «αν συνεργαστείς…».

Το σπίτι του επιχειρηματία Κώστα Ζώνα στην Εκάλη

Για δύο μήνες ο επιχειρηματίας Κώστας Ζώνας, από την Εκάλη, περίμενε την
άγνωστη φωνή να του μιλήσει για το παιδί του, τον 35χρονο Γιάννη, που είχε
απαχθεί από άγνωστους δράστες σε μια πρωτοφανή στα χρονικά υπόθεση απαγωγής.
Χθες το απόγευμα, μετά 61 ημέρες ομηρείας, ο πατέρας πήρε και πάλι στην
αγκαλιά το παιδί του.

Έπρεπε να πληρώσει περίπου μισό δισ. λύτρα, να δει την καρδιά του να λυγίζει
από την αγωνία, να περιπλανηθεί σε κάθε γωνιά της Αθήνας για ημέρες και νύχτες
πολλές, με μια βαλίτσα γεμάτη με περισσότερο από ένα εκατομμύριο δολάρια στη
θέση του αυτοκινήτου του, εκλιπαρώντας «δώστε πίσω το παιδί μου».

Το μαρτύριο για την οικογένεια Ζώνα άρχισε στις 2 Οκτωβρίου. Το αυτοκίνητο του
γιου του, ένα τζιπ Λαντ Κρούιζερ, βρέθηκε παρατημένο στη συμβολή των οδών
Πέτρου Ράλλη και Κηφισού. Το τζιπ ήταν ξεκλείδωτο. Ο Γιάννης Ζώνας, που
κατευθυνόταν στην επιχείρηση της οικογένειας στον Πειραιά, δεν θα φτάσει
εκείνο το πρωινό στη δουλειά του.

Το τηλεφώνημα

Άγνωστοι δράστες τον απήγαγαν κατά τη διαδρομή από το σπίτι του, στην Εκάλη,
στη δουλειά του, στον Πειραιά. Όταν θα βρεθεί το τζιπ, οι σκέψεις των γονιών
του θα πάνε στο κακό. Μα όχι στο χειρότερο κακό. Το παιδί τους είχε απαχθεί,
αλλά οι ίδιοι θα το μάθαιναν από… τη φωνή, λίγες ημέρες αργότερα.

Η κινητοποίηση της Αστυνομίας, που παρεμβαίνει μετά την ενημέρωση των γονιών,
αν και διακριτική, θα είναι άμεση. Κλιμάκιο έμπειρων αξιωματικών της Ασφάλειας
Αττικής θα συμμετάσχει στις έρευνες για τον εντοπισμό των δραστών, ζώντας μέσα
από το σπίτι της οικογένειας Ζώνα, στην οδό Ρόδων 7, κάθε λεπτό του δράματος.
Η εντολή του διοικητή της Ασφάλειας Αττικής κ. Γιώργου Αγγελάκου, που
εποπτεύει των ερευνών, είναι σαφής: «Δεν πρέπει επ’ ουδενί λόγο να θέσουμε σε
κίνδυνο τη ζωή του παιδιού. Αυτό μας ενδιαφέρει. Τίποτε άλλο για την ώρα».

Παρά την εμπειρία του, το ολιγομελές κλιμάκιο των αστυνομικών που χειρίζεται
την πρωτοφανή υπόθεση προσκρούει στο τείχος που ορθώνουν με τις επαγγελματικές
κινήσεις τους οι άγνωστοι δράστες. Τα λιγοστά τηλεφωνήματα, οι μελετημένες
ενέργειες, η εξοργιστική άνεση των απαγωγέων και κυρίως η επαγγελματική
σιγουριά τους τρόμαξαν τους αστυνομικούς.

Κυρίως όμως τον πατέρα. «Θα μου σκοτώσουν το παιδί. Πείτε μου τι να κάνω»,
επαναλάμβανε κάθε στιγμή στους αστυνομικούς που βρίσκονταν δίπλα του. Κι αυτοί
να του γνέφουν συγκαταβατικά: «Μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά. Το παιδί σου
θα γυρίσει πίσω». Και όμως μέσα τους να γνωρίζουν ότι τίποτε δεν είναι
σίγουρο. Ο πατέρας να σπάει, να χρειάζεται ψυχολογική στήριξη. Και οι
αστυνομικοί να του ζητούν να υποκριθεί. «Να μην είσαι αρνητικός μαζί τους, να
έχεις καλή επικοινωνία μαζί τους».

Και έπειτα το τρέξιμο στις τράπεζες να βρεθούν τα χρήματα σε δολάρια.
Χρειάσθηκαν ισχυρές παρεμβάσεις τραπεζικών στελεχών για να συγκεντρωθεί το
ποσό. Και μετά με μια βαλίτσα στο χέρι να τρέχει με το αυτοκίνητο σε κάθε
γωνιά της Αττικής μέχρι προχθές το απόγευμα, οπότε και είχαν πεισθεί οι
δράστες ότι η Αστυνομία δεν ακολουθούσε.

Για να σιγουρευτούν όμως άφησαν το 35χρονο Γιάννη Ζώνα μόλις χθες στην
Παλλήνη. Όπως είπε ο ίδιος στον πατέρα του, δεν τον κακομεταχειρίσθηκαν, δεν
τον χτύπησαν. «Έχω πάθει δύο εμφράγματα. Είμαι αναστατωμένος με όσα έχω
περάσει αυτούς τους δύο μαρτυρικούς μήνες», ήταν οι μόνες κουβέντες που θέλησε
να πει χθες βράδυ στα «ΝΕΑ» ο πατέρας.

Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ

«Με χειροπέδες δύο μήνες και γάζες στα μάτια»

«Με είχαν δεμένο με χειροπέδες για δύο μήνες. Δεν έβλεπα τίποτα. Ήμουν μέσα
στο σκοτάδι. Πρώτα μου φόρεσαν μια κουκούλα. Τους είπα ότι δεν αντέχω άλλο,
ότι μου πονάνε τα μάτια. Τότε μου έβγαλαν την κουκούλα και μου έδεσαν τα μάτια
με γάζες».

Με αυτά τα λόγια προσπάθησε ο Γιάννης Ζώνας να περιγράψει στους αστυνομικούς
της Ασφάλειας Αττικής τους δύο μήνες ομηρείας του. Καταπονημένος, σε άσχημη
ψυχολογική κατάσταση, μίλησε για τις δύσκολες στιγμές που έζησε στα χέρια των
απαγωγέων. «Κάθε μέρα μου έδιναν και έτρωγα τοστ, που έφτιαχναν οι ίδιοι στο
σπίτι. Δεν με κακομεταχειρίστηκαν, δεν με χτύπησαν ούτε με απείλησαν. Δεν ήταν
κακοί μαζί μου. Μου μιλούσαν αρκετά και ρωτούσαν να μάθουν εάν θέλω κάτι.
Ακόμη και μπάνιο όταν τους ζητούσα δεν μου το αρνήθηκαν. Με πήγαιναν στην
μπανιέρα με τις γάζες στα μάτια και μου έλεγαν: «Θα κοιτάς τα πλακάκια στον
τοίχο».

Από τις περιγραφές του Γιάννη Ζώνα δόθηκε η εικόνα στους αστυνομικούς ότι τον
είχαν κλεισμένο σε εξοχικό σπίτι. Σε ό,τι αφορά την απαγωγή, ο Ζώνας είπε ότι
οι δράστες σκηνοθέτησαν ένα τρακάρισμα, όταν εκινείτο με το αυτοκίνητό του
στην οδό Πέτρου Ράλλη. «Με χτύπησαν λίγο από πίσω και όταν κατέβηκα να δω τη
ζημιά, με άρπαξαν δύο άτομα και με έριξαν σε ένα κλειστό βανάκι. Μου έκλεισαν
το στόμα και μου είπαν μην μιλάς. Δεν είχαν όπλα στο αυτοκίνητο ούτε με
απείλησαν στο σπίτι».

Όπως υπολογίζει ο Ζώνας «η απόσταση από το σημείο της απαγωγής μέχρι το σπίτι
που με πήγαν ήταν περίπου 40 λεπτά». Αντιθέτως, η διαδρομή που ακολούθησαν οι
δράστες χθες, όταν τον απελευθέρωσαν, διήρκεσε 1.30 ώρα. Προφανώς ήθελαν να
μπερδέψουν τον Ζώνα, εκτιμούν οι αστυνομικοί. «Μην ανοίξεις τα μάτια σου για
λίγη ώρα. Άντε γειά», του είπαν μόλις τον άφησαν ελεύθερο στην Παλλήνη.

Την ίδια στιγμή, όπως προέκυψε από τις μαρτυρίες του Κώστα Ζώνα, οι απαγωγείς
τον ανάγκασαν ­ κατά την παράδοση των λύτρων ­ να φτάσει με το αυτοκίνητο
ακόμη και μέχρι τη Θήβα.